Page 28 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

ศึกษาประเพณีการแต งงานแบบดั้งเดิมของชาวมุ สลิมในจังหวัดสตูล :
กรณีศึกษา “เบิ รซันดิง”
๒๒
สํ าหรับขั้นตอนการนิกะห์ สรุปเป็ นลําดับดังนี ้ คื อ
๑. การขอและตอบรั บคํายินยอม กล่าวคือ วะลี หรื อผู้ปกครองสอบถามความสมัครใจในการ
เข้าสู่ พิธี นิ กะห์ จากหญิ ง หรื อเป็ นการขอคํายินยอม ซึ่ งเมื่ อเธอกล่ าวรั บหรื อเงี ยบโดยไม่ปฏิ เสธแต่
ประการใด ถือว่าผู้ปกครองได้รั บคํายินยอม สามารถประกอบพิธีนิกะห์ได้
๒. เพื่ อเป็ นสิ ริ มงคลในการประกอบกิจต่ างๆ มุสลิ มจะเริ ่ มด้วยการอันเชิ ญพระมหาคัมภีร์ อัล-
กุรอาน ซึ่ งบทที่มักนํามาอ่านในพิธีนิกะห์ มักได้แก่ บทที่เกี่ยวข้องกับการนิ กะห์
สําหรั บในสังคมไทย เมื่ ออันเชิ ญหรื ออ่านคัมภีร์ อัล-กุรอาน ซึ่ งเป็ นภาษาอาหรั บจบแล้วควร
อ่านความหมายภาษาไทยให้ ผู ้ ฟังได้รั บรู้
๓. กล่ าวคุฏบะห์นิกะห์ เพื่ อเป็ นการอบรมหรื อให้ ข้อคิดแก่ เจ้าบ่ าวในชีวิตสมรส ผู ้ กล่าวอาจ
เป็ นผู้ทําหน้าที่นิกะห์หรื อเชิญผู ้ ที่มีความท่านอื่ น ซึ่ งหากคุฏบะห์เป็ นภาษาอาหรับอันเป็ นภาษาของคัมภีร์
อัล-กุ รอาน ก็ควรแปลเป็ นภาษาไทย เพื่อให้ทั้ งเจ้าบ่าวและผู ้เข้าร่ วมพิธีทุ กคนได้ทราบความหมายอันจะ
เป็ นประโยชน์ในการนําไปเป็ นแนวทางในการดําเนิ นชีวิต
๔. การกล่าวเสนอและตอบรับนิ กะห์ ระหว่างวะลีหรื อผู ้ ที่ได้รั บมอบหมายให้ทําหน้าที่แทนกับ
เจ้าบ่าว โดยมีมะฮัรและการรับรู ้ ของสักขีพยาน ซึ่ งการประกอบพิธี ทุ กท่านจะอยู่ในท่านั ่ ง วะลี หรื อ
ตัวแทนผู้ ทําพิธีจกล่าวกับเจ้าบ่าว ตัวอย่าง เช่ น “อนัส (ชื่ อเจ้าบ่าว) ฉันขอนิ กะห์ท่านกับนางสาวซัลมา
(ชื่อเจ้าสาว) บุตรของนายกอเซ็ ม (หากพ่อนิ กะห์ให้เองก็ว่าบุตรของฉัน) ด้วยมะฮัรนี้ (อาจจะกล่าวจํานวน
เงินหรือสิ่ งของซึ่ งเป็ นมะฮัรนั้ น)”
หากไม่มีทรั พย์สิ นใช้อัล-กุรอานก็ได้ โดยเปลี่ยน “ด้วยมะฮัรนี้ ” เป็ น “ด้วยอัล-กุรอานที่ ท่านจํา
ได้”
ผู ้ รั บ เจ้าบ่าวจะตอบว่า “ฉันขอรับการนิ กะห์กับนางสาวซัลมาด้วยมะฮัรดังกล่าว”
คําตอบรับนี้ หากผู้นิกะห์ หรื อพยานทั้ งสองย ังได้ยินไม่ ชัดเจนทุ กถ้อยคํา จะบอกให้กล่ าวรับ
ใหม่ จนกว่าจะชัดเจนเป็ นเอกฉั นท์ ซึ่ งบางคนจะกล่าวเพียงครั้ งเดียวก็ใช้ได้ แล้ว แต่ บางคนอาจจะต้อง
กล่าวใหม่
ภาษาของการนิกะห์ คื อการกล่าวคําเสนอและตอบรับควรจะต้องเป็ นภาษาที่คนที่สองและพยาน
เข้าใจความหมาย ฉะนั้ น (สําหรับคนไทย) ควรเป็ นภาษาไทย นอกจากทั้ งสองฝ่ ายจะพูดและเข้าใจภา
อาหรับได้จึงควรใช้ภาษาอาหรับ ในสมัยก่อนการใช้ภาษาในการนิกะห์เป็ นปั ญหาที่สร้างความวุ่นวายใจ
ให้คนที่จะเป็ นเจ้าบ่าวมาก เพราะต้องท่องเป็ นภาษาอาหรั บหรื อมลายู (ส่ วนใหญ่จะใช้ภาษามลายูหรื อยา
วี) ผู ้ ทําพิธีก็ งานหนักขึ้ น เพราะต้องให้เจ้าบ่ าวตอบรับใหม่กันหลายครั้ ง เนื่องจากความไม่ เคยชินกับ
ภาษาบวกกั บความตื่นเต้ น ความประหม่าที่ ได้เป็ นเจ้าบ่ าวในวันนั้ น สุ ดท้ายเมื่อการนิ กะห์ ถู กต้อง
เรี ยบร้อยแล้ว ผู ้ ใหญ่จะกล่าวให้พร