Page 19 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

ศึกษาประเพณีการแต งงานแบบดั้งเดิมของชาวมุ สลิมในจังหวัดสตูล :
กรณีศึกษา “เบิ รซันดิง”
๑๓
วัฒนธรรม และภูมิปั ญญาไทยอันจะนําไปสู่การสร้ างเอตทัคคะทางศิ ลปะ วัฒนธรรม และภูมิปัญญาไทย
ในอนาคต
๘. งานแลกเปลี่ยนศิ ลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาไทย หมายถึ ง การส่งเสริ มและสนับสนุนให้
บุคคลและหน่วยงานต่างๆ ทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับชาติ และระดับนานาชาติได้มีโอกาสแลกเปลี่ยน
ทางศิลปะ วัฒนธรรมและภูมิปัญญาไทย เพื่อเสริ มสร้ างความเข้าใจอันดีต่ อกัน อันจะนําไปสู่ สันติภาพ
และสันติสุ ขแห่ งการอยู่ร่ วมกันของมนุ ษย์ชาติ
จากความหมายของวัฒนธรรม กล่าวโดยรวมแล้ว คือ รูปแบบของการปฏิ บัติ ต่างๆ ที่ เกี่ยวข้อง
กับตัวเรา ทั้ งที่เห็ นเป็ นรู ปธรรมและที่เป็ นนามธรรม ส่ วนหนึ่ งของวัฒนธรรมที่ ถือได้ว่าเป็ นสิ ่ งที่ดี งาม
ปรากฎให้เห็ นเป็ นเอกลักษณ์โดยมีการประพฤติปฏิบัติกันมาเป็ นเวลานาน จนกลายเป็ นส่ วนหนึ่ งในการ
ดํารงชี วิต ได้แก่ ประเพณี
ประเพณี
คําว่าประเพณี ตามพจนานุ กรมภาษาไทยฉบับบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ ได้ให้ความหมาย
ของประเพณี ไว้ว่า “สิ ่ งที่นิ ยมประพฤติปฏิบัติสื บๆกันมาจนเป็ นแบบแผน ขนบธรรมเนี ยม หรื อจารี ต
ประเพณี ”
ประเพณี ตามพจนานุ กรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ปี พ.ศ.๒๕๔๒ ได้ให้ความหมายของคําว่ า
“ประเพณี ” ไว้ว่า หมายถึง สิ ่งที่ นิยมถือปฏิ บัติ สื บๆกันมาจนเป็ นแบบแผน ขนบธรรมเนี ยม หรือจารี ต
ประเพณี ซึ่ งขนบธรรมเนี ยม ในที่นี้ มีความหมายว่ า แบบอย่างที่นิ ยมกันมา ส่ วน จารี ตประเพณี ก็ คือ
ประเพณี ที่นิ ยมและประพฤติกันสื บมา ถ้าฝ่ าฝื นถือว่าเป็ นผิดเป็ นชั่ ว
ประเพณี หมายรวมถึ งแบบความเชื่อ ความคิ ด การกระทํา ค่านิ ยม ทัศนคติ ศีลธรรม จารี ต
ระเบียบแบบแผน และวิธีการกระทําสิ่ งต่างๆ ตลอดจนถึงการประกอบพิธีกรรมในโอกาสต่างๆ ที่ กระทํา
กันมาแต่ในอดี ต ลักษณะสําคัญของประเพณี คือ เป็ นสิ่ งปฏิบัติ เชื่ อถือมานานจนกลายเป็ นแบบอย่าง
ความคิดหรื อการกระทําที่ได้สื บต่อกันมามา และย ังมีอิทธิพลอยู ่ในปัจจุ บัน
ประเพณี เกิ ดจากความเชื่ อในสิ่ งที่มีอํานาจเหนื อมนุ ษย์ เช่ น อํานาจของดิ นฟ้ าอากาศ และ
เหตุการณ์ที่ เกิดขึ้ นโดยไม่ทราบสาเหตุต่างๆ ฉะนั้ น ประเพณีคื อความประพฤติของคนส่ วนรวมที่ถือกัน
เป็ นธรรมเนียม หรื อระเบียบแบบแผน และสืบต่อกันมาจนเป็ นพิมพ์เดียวกัน และย ังคงอยู่ได้ก็เพราะมีสิ ่ง
ใหม่เข้ามาส่งเสริ มสิ ่ งเก่าอยู่เสมอ และกลมกลืนเข้ากันได้ดี จึงทําให้ ประเพณี เดิมย ังคงรู ปมีชีวิตอยู่ต่อไป
ได้ โดยคนในสังคมผู้ เป็ นเจ้าของประเพณี ไม่เห็ นการเปลี่ยนแปลงซึ่ งมีอยู่ในทุกยุคยุคสมัย เพราะเป็ นการ
ค่อยเปลี่ยนไปทีนะน้อยโดยไม่รู้ ตัว แต่จะเปลี่ยนไปมากหรื อน้อยก็ แล้วแต่ความเป็ นไปทางประวัติ สาสตร์
และวัฒนธรรม (สุพัตรา,๒๕๔๓:๑๐๗-๑๐๘)