Page 45 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๓๙
๔.) คลองโหล๊
ะจั
นกระเกิ
ดจากลํ
าห้
วยต่
าง ๆ ไหลผ่
านบ้
านโหล๊
ะจั
นกระ บ้
าน
โหล๊
ะเหรี
ยง บ้
านควนอิ
นนอโม บ้
านควนล่
อน บ้
านด่
านโลดและบ้
านแม่
ขรี
แล้
วไหลรวมกั
บคลอง
สายอื่
น ๆ
สภาพการเปลี่
ยนแปลงของทรั
พยากรธรรมชาติ
ชาวบ้
านในชุ
มชนตะโหมดได้
อาศั
ยผลผลิ
ตที่
ได้
จากป่
าเพื่
อการดํ
ารงชี
พมาตั
งแต่
การตั
งถิ ่
นฐานในครั
งแรก ทํ
าให้
ชาวบ้
านกั
บป่
ามี
ความสั
มพั
นธ์
กั
นอย่
างใกล้
ชิ
ด ชาวบ้
านในยุ
คการ
ก่
อตั
งบ้
านเรื
อนจึ
งให้
ความเคารพและนอบน้
อมต่
อผื
นป่
าสู
งมาก จึ
งเกิ
ดความเชื่
อเกี่
ยวกั
บสิ ่
ศั
กดิ
สิ
ทธิ
สํ
านึ
กในบุ
ญคุ
ณและย ํ
าเกรงต่
อผื
นป่
า การเปลี่
ยนแปลงอั
นเกิ
ดจากการใช้
ประโยชน์
ในช่
วง
แรกเริ
มการตั
งถิ ่
นฐานจึ
งมี
ไม่
มากนั
ก อี
กทั
งทรั
พยากรป่
าไม้
และสั
ตว์
ป่
ามี
จํ
านวนมาก ประกอบกั
จํ
านวนประชากรมี
ไม่
กี่
ครั
วเรื
อน จึ
งไม่
เห็
นความเปลี่
ยนแปลงของทรั
พยากรอย่
างชั
ดเจน
เมื่
อมี
การสร้
างทางรถไฟ ซึ
งเริ
มเปิ
ดใช้
ในปี
พ.ศ. ๒๔๕๙
ซึ
งรถไฟในสมั
ยนั
ใช้
ระบบไอนํ
า ต้
องใช้
เชื
อเพลิ
งไม้
ฟื
นเป็
นพลั
งงาน รั
ฐจะซื
อไม้
ฟื
นเพื่
อใช้
กั
บการรถไฟ จึ
งกระตุ
นให้
มี
การตั
ดไม้
บุ
กเบิ
กพื
นที่
ป่
าเพื่
อหาไม้
ขายให้
รั
ฐ แต่
การตั
ดไม้
ในสมั
ยนั
นย ั
งคงทํ
าในป่
าที่
ราบ เมื่
อตั
ไม้
ออกแล้
วก็
ปรั
บพื
นที่
เพื่
อปลู
กข้
าวและพื
ชอื่
น ๆไว้
บริ
โภคและขาย ได้
ประโยชน์
จากการใช้
ที่
ดิ
หลายต่
อ เมื่
อชาวบ้
านเริ
มเห็
นประโยชน์
จากทรั
พยากรธรรมชาติ
มากขึ
นเห็
นลู
ทางการใช้
ประโยชน์
มากขึ
น ทํ
าให้
ทั
งไม้
ต้
นใหญ่
และต้
นเล็
กเริ
มถู
กทํ
าลายทั
งคนในพื
นที่
และนอกพื
นที่
โดยอาศั
รั
ฐวิ
สาหกิ
จที่
เอื
ออํ
านวยผลประโยชน์
และชาวบ้
านมั
กอ้
างว่
าทํ
างานหลวง ทํ
าไม้
ให้
หลวง ในช่
วงนั
ชาวบ้
านที่
ตะโหมดที่
ทํ
าไม้
ขายให้
หลวงหรื
อการรถไฟ จะขนไม้
โดยใช้
เกวี
ยนและใช้
ควายลาก การ
ตั
ดไม้
ขายในขณะนั
นจึ
งทํ
าได้
ในขอบเขตที่
จํ
ากั
ดมาก
ในปี
พ.ศ. ๒๕๐๒ รั
ฐบาลได้
ออกกฎกระทรวง ฉบั
บที่
๖๕ ออกตามความใน
พระราชบั
ญญั
ติ
คุ
มครองและสงวนป่
า พุ
ทธศั
กราช ๒๔๘๑ อาศั
ยอํ
านาจตามความในมาตรา ๑๐ และ
มาตรา ๒๖ แห่
งพระราชบั
ญญั
ติ
คุ
มครองและสงวนป่
า พุ
ทธศั
กราช ๒๔๘๑ ซึ
งได้
แก้
ไขเพิ
มเติ
มโดย
พระราชบั
ญญั
ติ
คุ
มครองและสงวนป่
า (ฉบั
บที่
๓) พ.ศ.๒๔๙๗ รั
ฐมนตรี
ว่
าการกระทรวงเกษตร
ออกกฎกระทรวงไว้
ว่
า ให้
ป่
าเทื
อกเขาบรรทั
ดแปลงที่
๑ ตอน ๓ ในท้
องที่
ตํ
าบลกงหรา ตํ
าบลชะรั
อํ
าเภอเมื
องพั
ทลุ
ง ตํ
าบลตะโหมด อํ
าเภอเขาชั
ยสน และตํ
าบลป่
าบอน อํ
าเภอปากพะยู
น จั
งหวั
พั
ทลุ
ง ภายในแนวเขตตามแผนที่
ท้
ายกฎกระทรวงนี
เป็
นป่
าสงวน เมื่
อวั
นที่
๒๘ ธั
นวาคม ๒๕๐๒
โดยมี
พลเอกสุ
รจิ
ต จารุ
เศรณี
เป็
นรั
ฐมนตรี
ว่
าการกระทรวงเกษตร ซึ
งมี
จอมพลสฤษฎ์
ธนะรั
ชต์
เป็
นายกรั
ฐมนตรี
เหตุ
ผลในการประกาศใช้
กฎกระทรวงฉบั
บนี
เนื่
องจากป่
าไม้
แห่
งนี
มี
ไม้
ชนิ
ดดี
มี
ค่
เป็
นปริ
มาณมาก เช่
น ไม้
ยาง ยู
ง สยา ตะเคี
ยน มี
เนื
อที่
ประมาณ ๒๕,๐๐๐ ตารางกิ
โลเมตร เหมาะสม
๔๒
ดู
รายละเอี
ยดใน สงบ ส่
งเมื
อง. ๒๕๒๘. ประว ั
ติ
ศาสตร์
เศรษฐกิ
จพั
ทลุ
งพุ
ทธศตวรรษที่
๒๐ - ๒๕.
ประว ั
ติ
ศาสตร์
และโบราณคดี
พั
ทลุ
.
พั
ทลุ
ง : โรงพิ
มพ์
พั
ทลุ
ง.