Page 30 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๒๔
โบราณสถานและโบราณวั
ตถุ
จากการสั
มภาษณ์
และศึ
กษาจากเอกสาร แหล่
งโบราณสถานและโบราณวั
ตถุ
ที่
สํ
าคั
ญ มี
ดั
งนี
วั
ดตะโหมด
ตั
งอยู
หมู
ที่
๓ ตํ
าบลตะโหมด อํ
าเภอตะโหมด จั
งหวั
ดพั
ทลุ
ง มี
เนื
อที่
ประมาณ ๒๑ ไร่
พื
นที่
ตั
งวั
ดเป็
นที่
ราบตํ
ากลางชุ
มชน มี
คลองตะโหมดไหลผ่
านกลางบริ
เวณวั
ด โดย
ในปี
พ.ศ. ๒๔๕๐ หลวงพ่
อเปี
ยมาจากวั
ดดอนคั
น จั
งหวั
ดสงขลา ได้
มาพั
กอยู
ในที่
ซึ
งเดิ
มเป็
นป่
าช้
มาก่
อน ต่
อมาประชาชนได้
ใช้
สถานที่
แห่
งนี
สร้
างขึ
นเป็
นวั
ด ตั
งแต่
วั
นที่
๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๔๕๒
โดยมี
พระอธิ
การช่
วย อิ
นทสโรเป็
นเจ้
าอาวาสรู
ปแรก ในด้
านการศึ
กษาทางวั
ดได้
เปิ
ดสอนพระปริ
ย ั
ติ
ธรรม ตั
งแต่
พ.ศ. ๒๔๘๕ นอกจากนี
ย ั
งจั
ดให้
มี
โรงเรี
ยนประถมศึ
กษาเปิ
ดสอน พ.ศ. ๒๔๖๔
ระยะแรกอาศั
ยศาลาการเปรี
ยญเป็
นที่
ทํ
าการสอน และทางวั
ดโดยพระครู
อุ
ทิ
ตกิ
จจาทรเจ้
าอาวาสรู
ปั
จจุ
บั
น ย ั
งได้
คิ
ดจั
ดสร้
างโรงเรี
ยนมั
ธยมศึ
กษา โดยจั
ดหาที่
ดิ
นได้
๓๘ ไร่
จั
ดสร้
างอาคารเรี
ยนเป็
นที่
เรี
ยบร้
อยและทางวั
ดย ั
งให้
การอุ
ปการะตลอดมา ที่
ผ่
านมาวั
ดตะโหมดมี
เจ้
าอาวาสแล้
ว ๓ รู
ป คื
อ รู
ที่
๑ พระอธิ
การช่
วย อิ
นทสโร พ.ศ. ๒๔๕๓-๒๔๘๑ รู
ปที่
๒ พระครู
หมุ
น ธมมปาโล พ.ศ. ๒๔๘๔
– ๒๕๑๐ รู
ปที่
๓ พระครู
อุ
ทิ
ตกิ
จจาทร (จ้
วน อั
ตฺ
ตมโน) ดํ
ารงตํ
าแหน่
งตั
งแต่
พ.ศ. ๒๕๑๐ เป็
นต้
วั
ดโหล๊
ะจั
นกระ
ตั
งอยู
ที่
บ้
านโหล๊
ะจั
นกระ หมู
ที่
๖ ตํ
าบลตะโหมด อํ
าเภอตะโหมด
จั
งหวั
ดพั
ทลุ
ง สั
งกั
ดคณะสงฆ์
มหานิ
กาย มี
ที่
ดิ
นตั
งวั
ดเนื
อที่
๓๖ ไร่
พื
นที่
ตั
งวั
ดเป็
นเนิ
นสู
ประชาชนได้
ร่
วมใจกั
นสร้
างขึ
นเป็
นวั
ดตั
งแต่
วั
นที่
๓ มิ
ถุ
นายน พ.ศ.๒๔๗๓ วั
ดได้
เปิ
ดสอนปริ
ย ั
ติ
ธรรม ตั
งแต่
พ.ศ.๒๕๑๙ และมี
โรงเรี
ยนประถมศึ
กษาตั
งอยู
ในวั
ดนี
๑ โรง วั
ดโหล๊
ะจั
นกระ มี
เจ้
อาวาสมาแล้
ว ๗ รู
ป คื
อ รู
ปที่
๑ พระขุ
น พ.ศ. ๒๔๗๓-๒๔๗๙ รู
ปที่
๒ พระหมี
พ.ศ. ๒๔๘๓-
๒๔๘๙ รู
ปที่
๓ พระทิ
ง พ.ศ. ๒๔๘๙ – ๒๕๐๑ รู
ปที่
๔ พระดํ
า พ.ศ.๒๕๐๒-๒๕๐๘ รู
ปที่
๕ พระ
ใบฎี
กาพร้
อม รู
ปที่
๖ พระเศี
ยร รู
ปที่
๗ พระอธิ
การปลื
ม ภทฺ
ทาวุ
โธ ดํ
ารงตํ
าแหน่
งตั
งแต่
พ.ศ.
๒๕๑๘ เป็
นต้
นมา
วั
ดถํ
าหั
วช้
าง
เป็
นวั
ดร้
างตั
งอยู
ที่
เขาหั
วช้
าง ตํ
าบลตะโหมด อํ
าเภอตะโหมด จั
งหวั
พั
ทลุ
ง เป็
นวั
ดที่
สร้
างขึ
นในสมั
ยอยุ
ธยา ปรากฏหลั
กฐานในเพลาวั
ดเขี
ยนบางแก้
ว ว่
าเป็
นวั
ดหนึ
ขึ
นกั
บคณะป่
าแก้
วหั
วเมื
องพั
ทลุ
ง บริ
เวณวั
ดมี
ถํ
าแห่
งหนึ
งเรี
ยกว่
าถํ
าหั
วช้
าง ปากถํ
าหั
นไปทางทิ
ศใต้
เดิ
มภายในถํ
ามี
พระพุ
ทธรู
ปปั
นปางไสยาสน์
หนึ
งองค์
ขนาดยาวประมาณ ๑๔ เมตร ฐานพระมี
รู
ปช้
าง
๑๙
คํ
านวณ นวลสนอง. ๒๕๔๓. ภู
มิ
ปั
ญญาชาวบ้
านกั
บการจั
ดการทรั
พยากรธรรมชาติ
: ศึ
กษากรณี
การ
จั
บผึ
งของชาวบ้
าน ตํ
าบลตะโหมด อํ
าเภอตะโหมด จั
งหว ั
ดพั
ทลุ
ง. วารสารมหาวิ
ทยาลั
ยทั
กษิ
ณ, ๓(๒), ๓๒. และ
สั
มภาษณ์
วรรณ ขุ
นจั
นทร์
, แกนนํ
าชุ
มชนตะโหมด, ๑๙ สิ
งหาคม ๒๕๕๐.