Page 93 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๘๖
เขาทอดนํ
องเอื่
อยๆเดิ
นลงบั
นไดไปเตรํ
อยูํ
ใต๎
โค๎
งสะพาน มองลอดโค๎
งนั้
นไปเห็
นดวง
อาทิ
ตย๑
แดงก่ํ
ายั
งกั
บไขํ
แดงฟองโต เรื
อที่
ผู
กไว๎
กระสั
บกระสํ
ายอยูํ
ใต๎
เงาสะพานพึ
มพํ
าอะไรงํ
วน
อยูํ
กั
บท๎
องน้ํ
า กิ่
งไม๎
เล็
กๆโผลํ
ออกมาจากซอกหิ
นโบกมื
ออยูํ
ไหวๆ ...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: คํ
าตอบในสายน้ํ
า, หน๎
า ๒๕๗)
ความพรรณนาอี
กตอนหนึ่
งจากเรื่
องเดี
ยวกั
นนี้
ซึ่
งให๎
ทั้
งภาพและอารมณ๑
เหงา เศร๎
า ของคนไร๎
ที่
พํ
านั
กพั
กพิ
งคนหนึ่
เขากลื
นก๎
อนขมๆ ที่
จุ
กอยูํ
ตรงคอหอยลงไปด๎
วยความยากเย็
น สายน้ํ
าคงรู๎
และ
เข๎
าใจจึ
งไหลราบเรี
ยบ ดู
อํ
อนช๎
อยสงบเสงี่
ยมและนํ
ารั
ก “มั
นเกิ
ดอะไรขึ้
นกั
บเราเลํ
าสายน้ํ
?
พึ
มพํ
าออกไป “มั
นเกิ
ดอะไรขึ้
นกั
บเรา
?
” เสี
ยงกระซิ
บตอบมานุํ
มนวลอํ
อนห วาน
ประเล๎
าประโลมเหมื
อนสายลมอํ
อน สายน้ํ
านั้
นเสมื
อนพยายามเหลื
อเกิ
นที่
จะยิ้
มพรายอยูํ
กลางประกายเดื
อน เป็
นยิ้
มที่
เศร๎
าละมุ
น ประหลาด ไมํ
อาจบอกได๎
วํ
าหั
วใจสํ
งน้ํ
าตาคลออยูํ
เต็
มตาตั้
งแตํ
เมื่
อไร
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: คํ
าตอบในสายน้ํ
า, หน๎
า ๒๕๙)
กลํ
าวได๎
วํ
า ความพรรณนาซึ่
งให๎
ภาพอั
นแจํ
มชั
ด หรื
อให๎
อารมณ๑
ความรู๎
สึ
กอยํ
างลุํ
มลึ
กจั
บใจ
เชํ
นนี้
เป็
นลั
กษณะซึ่
งปรากฏเกื
อบจะทุ
กบททุ
กตอนในบทประพั
นธ๑
ความเรี
ยงของ “นิ
ด นรารั
กษ๑
” เป็
ฝี
มื
อพรรณนาความอั
นโดดเดํ
นที
ให๎
ภาพหรื
ออารมณ๑
ความนึ
กคิ
ด ทั้
งพร๎
อมด๎
วยความงามและความจั
ใจอั
นเร๎
าอารมณ๑
เป็
นความโดดเดํ
นด๎
านภาษาของวรรณกรรมชุ
ดนี้
๒.๒ ภาพพจน์
ภาพพจน์
เป็
นกลวิ
ธี
ทางภาษาวิ
ธี
หนึ่
งที่
จะสร๎
างความสะดุ
ดใจ สะดุ
ดอารมณ๑
ทั
งทํ
าให๎
ซึ
มซาบความหมายอยํ
างกระจํ
างแจ๎
ง ได๎
อารมณ๑
อั
นลึ
กซึ้
ง หรื
อเกิ
ดภาพหรื
อจิ
นตนาการ
ตามเจตนาของผู๎
สํ
งสาร
“นิ
ด นรารั
กษ๑
ได๎
สร๎
างสรรค๑
โวหารภาพพจน๑
ในงานเขี
ยนแตํ
ละเรื่
องอยํ
างเร๎
อารมณ๑
ยิ่
ง ด๎
วยกลวิ
ธี
ตํ
างๆ ดั
งนี้
๑) อุ
ปมาและอุ
ปลั
กษณ์
1
1
รายงานวิ
จั
ยฉบั
บนี้
เสนอภาษาเปรี
ยบเที
ยบเป็
นภาพรวม ไมํ
แยกอุ
ปมาและอุ
ปลั
กษณ๑
เพราะไมํ
มี
ความแตกตํ
างทางอารมณ๑
ความรู๎
สึ
กหรื
อการรั
บรู๎
ความของผู๎
อํ
าน ในตํ
าราภาษาไทยสมั
ยกํ
อน ใช๎
คํ
าเรี
ยกรวมกั
นวํ
า “อุ
ปมาอุ
ปมั
ย”