Page 90 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๘๓
(
รายศิ
ลาเรี
ยง
: โลกอยํ
างที่
เราเห็
น มนุ
ษย๑
อยํ
างที่
เราเป็
น, หน๎
า ๑๕๐)
๒. กลวิ
ธี
ทางภาษา
นอกจากลี
ลาการนํ
าเสนอเรื่
องตามรู
ปแบบของบทความเรี
ยงซึ่
งเปี่
ยมด๎
วยชั้
นเชิ
งทาง
วรรณศิ
ลป์
อยํ
างสมบู
รณ๑
ดั
งกลํ
าวแล๎
วข๎
างต๎
น วรรณกรรมความเรี
ยงของ “นิ
ด นรารั
กษ๑
” ยั
งประกอบด๎
วย
กลวิ
ธี
เรี
ยบเรี
ยงหรื
อการใช๎
ภาษาอยํ
างเปี่
ยมด๎
วยสุ
นทรี
ยภาพ ปลุ
กเร๎
าอารมณ๑
และจิ
นตนาการ ที่
ไมํ
ยิ่
หยํ
อนไปกวํ
ารสบทกวี
ของ “อุ
ชเชนี
” โดยกอปรด๎
วยความละเมี
ยดละไม ประณี
ต ในการเลื
อกเฟ้
นคํ
และความซึ่
งให๎
ความหมายลุํ
มลึ
กจั
บใจและทั้
งราบรื่
นไพเราะสละสลวย ดั
งเชํ
ร๎
องไห๎
เถิ
ด หากวํ
าหยาดน้ํ
าที่
เอํ
อท๎
นพรู
พรั่
งลงมานองแก๎
มของคุ
ณ จะสามารถกวาด
ล๎
างความระทมขมขื่
นในดวงใจให๎
หมดสิ้
นไป สะอื้
นเถิ
ด หากวํ
าเสี
ยงสะอื้
นนั้
นจะชํ
วยให๎
กล บ
กั
งวานของความผิ
ดหวั
งระทดท๎
อได๎
แตํ
คุ
ณก็
ทราบดี
เทํ
าๆ กั
บฉั
นวํ
า มั
นไมํ
งํ
ายถึ
งเพี
ยงนั้
นที่
จะ
ดั
บทุ
กข๑
ฉั
นจึ
งได๎
เขี
ยนถึ
งคุ
ณด๎
วยความหํ
วงใยเหลื
อเกิ
น แม๎
วํ
าถ๎
อยคํ
าตํ
อไปนี้
จะไกลนั
กจาก
การมี
สภาพเสมื
อนน้ํ
าค๎
างที่
พรมความสดชื่
นลงมาบนหั
วใจและความรู๎
สึ
กที่
แห๎
งผากของคุ
แตํ
ฉั
นก็
ยั
งอยากจะเขี
ยน ทั้
ง ๆ ที่
เราก็
ตํ
างศาสนา คุ
ณเป็
นพุ
ทธศาสนิ
กชน สํ
วนฉั
นสิ
นั
บถื
คริ
สต๑
ศาสนานิ
กายโรมั
นคาทอลิ
ก เราจะเข๎
าใจกั
นได๎
อยํ
างไร ฉั
นจะแนะทางดั
บทุ
กข๑
คุ
ณได๎
โดย
วิ
ธี
ไหน ? ในเมื่
อเราเดิ
นอยูํ
บนเส๎
นทางคนละสาย ?
(
รายศิ
ลาเรี
ยง
: ถึ
ง คุ
ณผู๎
มี
ทุ
กข๑
มหั
นต๑
, หน๎
า ๑๓๖)
กลวิ
ธี
ทางภาษาของ “นิ
ด นรารั
กษ๑
” โดยทั่
วไปนั้
น นอกจากความชั
ดเจนแจํ
มแจ๎
งในประเด็
นํ
าเสนอในการบรรยายหรื
ออธิ
บายเรื่
องใดๆ อยํ
างสมบู
รณ๑
ตามคุ
ณสมบั
ติ
ที่
พึ
งมี
ของงานเขี
ยนแล๎
ว ยั
ประกอบด๎
วยลั
กษณะอั
นนั
บวํ
าเป็
นความโดดเดํ
นในเชิ
งวรรณศิ
ลป์
อยํ
างยิ่
งของ “นิ
ด นรารั
กษ๑
” คื
อศิ
ลปะ
การเสนอ
ความพรรณนา ภาพพจน์
และ การใช๎
คาและความ
ปรากฏผลการศึ
กษาเป็
นรายละเอี
ยด
ดั
งนี้
๒.๑ ความพรรณนา
ความพรรณนา
ในเอกสารฉบั
บนี้
หมายถึ
งลี
ลาการเขี
ยนซึ่
งแตํ
เดิ
มเรี
ยกวํ
า “โวหาร”
1
อั
นได๎
แกํ
พรรณนาโวหาร บรรยายโวหาร อธิ
บายโวหาร เป็
นต๎
น เป็
นกลวิ
ธี
การเรี
ยบเรี
ยงถ๎
อย
1
พจนานุ
กรม ศั
พท์
วรรณกรรม อั
งกฤษ-ไทย
ใช๎
คํ
าวํ
การพรรณนา
และอธิ
บายวํ
า เป็
นชนิ
ดหนึ่
งในลี
ลาการเขี
ยน ๔ ชนิ
ด ชนิ
อื่
นๆ คื
อ การโต๎
แย๎
ง การอธิ
บาย และ อรรถาธิ
บาย(ราชบั
ณฑิ
ตยสถาน, ๒๕๔๕, หน๎
า ๑๒๗) สํ
วน
พจนานุ
กรมฉบั
ราชบั
ณฑิ
ตยสถาน พ.ศ.๒๕๔๒
ยั
งใช๎
คํ
าวํ
พรรณนาโวหาร
(ราชบั
ณฑิ
ตยสถาน, ๒๕๔๖, หน๎
า ๗๕๙) แตํ
ในเอกสารนี้
ใช๎
ความ
พรรณนา
เพื่
อให๎
ดู
เป็
นคํ
าศั
พท๑
เฉพาะ และมี
ความแตกตํ
างจากคํ
า “พรรณนา” ที่
ใช๎
ทั่
วไป