๖๘
สิ่
งที่
เขาทํ
าเหมื
อนๆ กั
นทุ
กคนในขณะก๎
าวเข๎
าไปในสถานที่
แหํ
งนั้
น คื
อแหงนหน๎
า
ขึ้
นดู
ชํ
องสี่
เหลี่
ยมไมํ
ใหญํ
ไมํ
โตที่
อยูํ
สู
งขึ้
นไปเกื
อบถึ
งเพดาน มั
นอาจจะมี
ชื่
อวํ
าชํ
องลม ชํ
อง
แดดชํ
องเดื
อน อะไรก็
แล๎
วแตํ
ไมํ
แปลกหรอกเพราะสายลมแสงแดดหรื
อรั
ศมี
เดื
อนจะเยื
อน
เข๎
ามาถึ
งเขาได๎
ก็
โดยผํ
านเจ๎
าชํ
องจ๎
อยๆนั่
นทั้
งนั้
น มั
นเป็
นจุ
ดเดี
ยวที่
ให๎
ชี
วิ
ตชี
วาในความอบ
อ๎
าวอึ
ดอั
ดของวงล๎
อมที่
แคบคั
บ คํ
าที่
ในกรอบสี่
เหลี่
ยมเล็
กๆนั่
นคื
อมุ
มฟ้
าสี
แจ๐
ว ที่
เชื้
อเชิ
ญ
และปลอบประโลมกิ่
งไม๎
สั
กกิ่
ง ซึ่
งบั
งเอิ
ญทอดมาโบกไหวๆ อยูํ
ให๎
เห็
นอยํ
างเป็
นมิ
ตร พร๎
อม
กั
บนกคูํ
นั้
นซึ่
งพลอดกั
นเสี
ยงเจื้
อย แล๎
วก็
ปุ
ยเมฆ แล๎
วก็
ฟ้
าสี
ชมพู
แล๎
วก็
เดื
อนสามค่ํ
า
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: ก๎
าวเข๎
าไปหาเพื่
อนมนุ
ษย๑
ด๎
วยใจอั
นกล๎
าและแกรํ
ง, หน๎
า ๑๒๑)
มิ
ตรรั
ก
เมื่
อคื
น ฉั
นฝั
นถึ
งสงคราม แล๎
วก็
ต๎
องตกใจตื่
นด๎
วยความตระหนก , ระทึ
กลึ
กอยูํ
ใน
อกด๎
วยความระลึ
กถึ
งคุ
ณและใครตํ
อใครบนผื
นแผํ
นดิ
นไทยของเรานี้
อยํ
าเพิ่
งดํ
วน
ประณามวํ
าเป็
นคนขลาดแล๎
วก็
ตี
ตนไปกํ
อนไข๎
มั
นไมํ
ใชํ
การกลั
วเจ็
บ ไมํ
ใชํ
การกลั
วตาย หรื
อ
กลั
วการสู
ญเสี
ยทรั
พย๑
สมบั
ติ
สิ่
งเหลํ
านี้
แกํ
คนบางคน – คุ
ณก็
รู๎
– ไมํ
ได๎
ทํ
าให๎
เกิ
ดการคลอน
แคลนอะไรนั
ก แตํ
มั
นมี
สิ่
งที่
นํ
ากลั
วกวํ
านั้
น นํ
าสยดสยองยิ่
งกวํ
าความตาย นํ
าทุ
เรศกวํ
า นํ
า
สั
งเวช และนํ
าอั
บอายกวํ
า
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: ไอพิ
ษและประทิ่
นทิ
พย๑
, หน๎
า ๒๐๙)
ตั
วอยํ
างบทนํ
าเรื่
องนี้
ยั
งแสดงถึ
งกลวิ
ธี
ที่
“นิ
ด นรารั
กษ๑
” ใช๎
ในการเปิ
ดเรื่
องหรื
อบทนํ
าเรื่
อง ใน
ความเรี
ยงอย่
างไม่
เป็
นทางการ
จํ
านวน ๑๔ เรื่
อง คื
อการเปิ
ดเรื่
องเสมื
อนสนทนาปราศรั
ยหรื
อเขี
ยนจด
หมายถึ
ง “ใครคนหนึ่
ง” ซึ่
งเป็
นผู๎
คุ๎
นเคยกั
บผู๎
ประพั
นธ๑
และในบางเรื่
องยั
งมี
คํ
าลงท๎
าย โดยตั
วอยํ
าง
ข๎
างต๎
นนี้
ใช๎
คํ
าปราศรั
ยวํ
า “มิ
ตรรั
ก” ไมํ
มี
คํ
าลงท๎
าย
ทั้
งนี้
นอกจากเรื่
อง “ไอพิ
ษและประทิ่
นทิ
พย๑
” ดั
งตั
วอยํ
างข๎
างต๎
นแล๎
ว เรื่
องอื่
น ๆ ที่
“นิ
ด นรา
รั
กษ๑
” เปิ
ดเรื่
องโดยกลวิ
ธี
นี้
ได๎
แกํ
เปิ
ดเรื่
องด๎
วยการทั
กทายบุ
คคลชื่
อ “ระพิ
นทร๑
” ในความเรี
ยง ๓ เรื่
องคื
อ “จาก...นิ
ด นรารั
กษ๑
”
“ที่
ไหนก็
เหมื
อนกั
น” ลงท๎
ายวํ
า “มิ
ตรของคุ
ณชั่
วกั
ลป์
” “และ “เมื่
อฟ้
ามื
ดเสมื
อนหมึ
ก” ไมํ
ปรากฏคํ
าลงท๎
าย
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
, ๒๕๓๓, หน๎
า ๑๓๓-๑๓๕, ๑๘๙-๑๙๒, ๒๘๑-๒๘๓
)