๕๗
. . .
ปลุ
กมนุ
ษย๑
รุ
ดฟื้
นตื่
นจากหลั
บ
ที่
แคบคั
บ, กว๎
างขวาง, สล๎
างสลอน
วิ
มานสุ
ข, ทุ
กข๑
สภาพ, สาปและพร
หั
วร๎
อนซ๎
อนสะอื้
นซ้ํ
าน้ํ
าตาปราย
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง :
รุํ
งสาง, หน๎
า ๑๔๖)
๓.๒ คาและความ
ศิ
ลปะการใช๎
คํ
าและความในบทกวี
นิ
พนธ๑
ของ ‚อุ
ชเชนี
‛ ประกอบด๎
วยลั
กษณะเดํ
น
หลายประการ ดั
งนี้
๑) การสร้
างคาใหม่
กลํ
าวได๎
วํ
า ‚อุ
ชเชนี
‛ มี
ความเป็
นนั
กภาษาที่
สู
งมาก คื
อมี
ความสามารถและความ
กล๎
าที่
จะเสนอ “คํ
าใหมํ
” อั
นจะสร๎
างหรื
อปลุ
กเร๎
าอารมณ๑
ความรู๎
สึ
กได๎
ดี
กวํ
าการใช๎
คํ
าซึ่
งมั
กใช๎
เสมอ ๆ
คํ
าใหมํ
ที่
‚อุ
ชเชนี
‛ เสนอใช๎
ในบทกวี
เป็
นคํ
า ปรุ
งแตํ
งจากคํ
าเดิ
ม ทํ
าให๎
เกิ
ดคํ
าใหมํ
ที่
ไพเราะด๎
วยเสี
ยง ได๎
ความโดยกระชั
บ กิ
นใจ หรื
อสร๎
างเสริ
มจิ
นตภาพ เชํ
น ในบทกวี
เรื่
อง
รั
กเธอสมั
ย
เลื
อกตั้
ง
‚อุ
ชเชนี
‛ ใช๎
คํ
า
เปรอ
จากคํ
า
ปรนเปรอ
ที่
มี
ความหมายวํ
าให๎
มากจนฟู
มฟาย และ
ในบทตํ
อมา
ใช๎
คํ
า
ปรนปรื
อ
จาก
ปรนเปรอ
โดยน้ํ
าหนั
กของคํ
าวํ
า ‚ปรื
อ‛ ทํ
าให๎
เห็
นภาพ
ปรนเปรออยํ
างอิ่
มหมี
พี
มั
นจน ‚ตาปรื
อ‛ ดั
งปรากฏในบทกลอนตํ
อไปนี้
รั
กเธอ
เพี
ยงจะเปรอป้
อนปลิ
ดชี
วิ
ตให๎
เพี
ยงสอยสาวดาวเรี
ยงไว๎
เคี
ยงใจ
เพี
ยงจะไคล๎
คลั่
งถึ
งคะนึ
งใจ
…
สร๎
างเรื
อนโปรํ
งโลํ
งเอี่
ยมให๎
เที
ยมหน๎
า
ทั้
งข๎
าวปลาปรนปรื
อทุ
กมื้
อสาม
จั
กอยูํ
เหย๎
าเฝ้
าโยงทุ
กโมงยาม
ใครเยาะหยามเนื้
อเย็
นได๎
เห็
นดี
…
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง
: ‚รั
ก‛ สมั
ยเลื
อกตั้
ง, หน๎
า ๑๐๓)