Page 56 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๔๙
ตะโกนก๎
อง ‚ผองสหายกระตํ
ายเอ๐
อยํ
าช๎
าเลย เร็
วเถิ
ดเรํ
งเปิ
ดหนี
กระตํ
ายไทยไววิ่
งเป็
นสิ
งคลี
แมลงหวี่
แมลงวั
นถลั
นโกย
....
แมลงมุ
มซุํ
มสึ
งซึ่
งกลางใย
ยิ้
มละไม ‚อนิ
จจานํ
าอดสู
!”
มั
นชํ
าเลื
องเยื้
องทแยงเห็
นแมงพรู
ติ
ดใยอยูํ
ก็
ตะปบจะขบกิ
น…
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง
: ภาพสรวงอั
นลวงตา, หน๎
า ๑๐๑-๑๐๒)
. . .
มื
อพี่
ประคองก๎
านแก๎
เพริ
ศแพร๎
วน้ํ
าค๎
างพรํ
างฉม
เสี
ยงเจ๎
าเคล๎
ามากั
บลม
ระงมกลิ่
นแก๎
วแวํ
วไกล
‚บอกข๎
ากํ
อนซิ
วํ
าพี่
ยิ
นคํ
าข๎
านี้
วํ
าไฉน?”
พี่
เงี่
ยหู
ฟั
งตั้
งใจ
เผลอไผลได๎
ยิ
นชื่
อตั
กลั้
วเสี
ยงถอนใจใครคนหนึ่
รั
ดรึ
ง ‚มาเถิ
ดทู
นหั
ว‛
พี่
รี
บเลํ
าไปใจรั
หวั่
นกลั
วเจ๎
าพรากจากลา
เสี
ยงเจ๎
าเบาบางว๎
างเหลื
“ข๎
าเชื่
อพี่
ยิ
นอยํ
างวํ
เหมื
อนใจข๎
าใฝ่
ภาวนา
มิ
กล๎
าโอษฐ๑
ออกบอกยุ
บล‛