Page 55 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๘
คุณจะเชื่อผมไหมหรื อไมํเลํา
วําคนเราลงอาจกาจสนาม
ได๎รู๎รสสดเชือดเลือดสงคราม
เหมือนไฟลามแลบไหม๎ ทั่วใจตน
...
(ขอบฟ้าขลิบทอง: กวําสบสันต๑สุขแท๎, หน๎า ๗๔)
เจ๎าฝนทองลํ องลอยผลอยผลอยโพ๎น
ใครหยิบโยนยั่ วใจให๎ผวา?
ดูแพร๎วแพร๎วแวววาบปลาบนัยน๑ตา
ชวนถลารี่ใสํไมํรอรั้ง
(ดาวผ่องนภาดิน : ไทยเป็นทาสหรือจึงงํายถึงขายตัว, หน๎า ๔๘)
๓) การดาเนินเรื่องในรูปแบบ “ลานานิทาน”
บทกวีนิพนธ๑ของ ‚อุชเชนี‛ จํานวนหนึ่ งใช๎กลวิ ธีเลําเรื่องโดยบรรยายหรือพรรณนา
ความ ด๎วยบทสนทนาของตั วละคร ชํวยให๎เรื่องราวที่นําเสนอมี สีสั น นําสนใจ ชวนอําน โดยที่บางบทมี
ทํวงทํานองของนิทาน หรือนวนิยาย หรือเรื่องเลํา ลักษณะเชํนนี้เป็นกลวิ ธีที่ “อุชเชนี” รับมาจาก ‚ลํานํ า
นิทาน‛ หรือบัลลาด (Ballad) ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของร๎อยกรองฝรั่งเศสที่ นิยมกันมาก ในคริสต๑ศตวรรษ
ที่ ๑๔ และ ๑๕ (ราชบัณฑิตยสถาน, ๒๕๔๕, หน๎า ๔๘-๕๑)
การดําเนินเรื่องในรูปแบบดังกลําวของ “อุชเชนี ‛ จึงเป็นการนําเสนอบทกวีนิพนธ๑ไทย
ให๎มีรูปแบบใหมํและหลากหลายขึ้น ดังตัวอยํางตํอไปนี้
...
กระตํายโงโผยื นตื่นผวา
เอ๐! นั่นฟ้าไหงเปราะกะเทาะหลาย?
สวรรค๑ ปริริลํ มถลํมทลาย
เห็นจะตายแนํ กูอู ! นํากลัว
พอออกได๎ใสํอ๎าวเท๎าสุนัข
ทุลี ทุลักหกคว่ําคะมําหัว
ฟ้ าจะแยกแตกเปรี้ยงเป็นเสี่ยงนั ว
จะมามั วมะงาหราทําไมํดี