Page 31 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๔
ผู้ซึ่งไมํ รู๎จะเอาตัววางไว๎ตรงใดในโลกอันกว๎างใหญํ
ผู้ซึ่งไมํ มีน้ําบริ สุทธิ์จะดื่ม
ผู้ซึ่งเกิดมาเพื่อขอบฟ้าอันมืดคลุ๎ม
ผู้ซึ่งแกํ เร็วกวําคนอื่น
ผู้ซึ่งทุกวันเหมือนกันหมดจนอยากตายใจจะขาด
ผู้ซึ่งคลานอยูํกลางซากศพในสมรภูมิ
(ดาวผ่องนภาดิน : แดํผู๎ซึ่ ง . . . , หน๎า ๑๐๙)
ในบรรดา บทกวีที่ใช๎ กลบทบั วบานกลีบขยาย ของ “อุชเชนี ” นั ้น บทกวีชื่อ ‚ขอบฟ้าขลิบ
ทอง‛ จะเป็นที่กลําวขวัญถึงอยํางมากในความ ‚ไพเราะและเสนาะในลีลา ‛ บทกลอนบทนี้ “อุ ชเชนี‛ได๎
ปรับแตํงให๎แตกตํางจากกลวิธีเดิมเล็กน๎อย กลําวคือแทนการซ้ําคําเดิมในทุกวรรค ‚อุชเชนี ‛ ปรับเป็น
การซ้ําคําเป็นสองชํวง คือชํวงแรกใช๎คํา ‚ที่จะ‛ และชํวงหลังใช๎คํา ‚เพื่อ‛ อยํางเหมาะสมทั้ง ‚คํ าและ
ความ ‛ ซึ่งเป็นการบอกกลําวถึ งสิทธิ์ของบุ คคลที่ “จะทํ า “สิ่งใด ” เพื่อผลเชํนใด อันแสดงทั้งความ
สร๎างสรรค๑ และความประณีตของผู๎ประพันธ๑ ดังนี้
มิ่งมิตร เธอมีสิ ทธิ์ที่จะลํ องแมํน้ํารื่น
ที่จะบุกดงดํากลางค่ําคืน ที่จะชื่ นใจหลายกับสายลม
ที่จะร่ําเพลงเกี่ยวโลมเรียวข๎าว ที่จะยิ้ มกับดาวพราวผสม
ที่จะเหมํอมองหญ๎าน้ําตาพรม ที่จะขมขื่นลึกโลกหมึกมน
ที่จะแลํนเริงเลํนเชํนหงส๑รํอน ที่จะถอนใจทอดกับยอดสน
ที่จะหวํานสุขไว๎กลางใจคน ที่จะทนทุกข๑ เข๎มเต็มหัวใจ
ที่จะเกลาทางกู๎สูํ คนยาก ที่จะจากผมนิ่ มปิ้มเส๎นไหม
ที่จะหาญผสานท๎านั ยน๑ตาใคร ที่จะให๎สิ่งสิ้นเธอจินต๑จง
ที่จะอยูํเพื่อคนที่ เธอรัก ที่จะหักพาลแพรกแหลกเป็ นผง
ที่จะมุํงจุดหมายประกายทะนง ที่จะคงธรรมเที่ยงเคียงโลกา
เพื่อโค๎ งเคียวเรียวเดือนและเพื่อนโพ๎น เพื่อไผํโอนพลิ้วพ๎อล๎อภู ผา
เพื่อเรืองข๎าวพราวแพร๎ วทั่วแนวนา เพื่อ ขอบฟ้าขลิบทองรองอรุ ณ
(ขอบฟ้าขลิบทอง : ขอบฟ้าขลิบทอง, หน๎า ๕๖)