Page 209 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๐๕
พราวเดือนเลื่อนลับอับแฝง หิ่งห้อยยังแจงแสงใส
ความหวังแม้คลาดพลาดไป อาจฟื้นคื นใหม่นานา
ด้วยใจแนบเรี ยงเคียงสนิท มิ่งมิตรจงพิงอกข้า
หยัดอยู่สู้ โลกพาลา จนกว่าอรุณรุ่ งราง
(๒๔๙๓)
ลาดับถัดไปบรรยายพิเศษเรื่อง “วรรณกรรม วรรณคดี วรรณศิลป์ เป็นเช่นไร”
โดย อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ ไพบูลย์
ท่านอาจารย์ประคิณ ท่านผู้มีเกียรติทุกท่ าน วันนี้ถือเป็นมงคลอย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสมา
กราบบูชาที่ผมถือว่าอุชเชนีเป็นครู กวี ตั้งแต่ผมเริ่มหัดเขียนหนังสือจนถึงปัจจุบันถือว่าเป็นครูคน
แรกก็ว่าได้ และผมคิดว่าเป็นบุญของพวกเราทุกคนในที่นี้ ผมอยากจะเรียนว่าเราได้มาพบพระ
ปรางสามยอด ยอดที่ ๑ คือ ยอดกวี คือท่านอาจารย์ประคิณ และกวีอีกหลาย ๆ ท่านในที่ นี้ ยอดที่
๒ คือยอดจิ ตรกรคือ อาจารย์ถวัลย์ ดัชนี ยอดที่ ๓ คือ ยอดดนตรี คืออาจารย์ธนิสร์ ศรี กลิ่นดี
ทั้งสามด้านเลยสามยอด และผมก็มาอยู่ท่ามกลางพระปรางสามยอดนี้ ซึ่งถื อเป็นบุญ ผมขอ
คารวะด้วยเทียนเล่มน้อย ๆ ที่จุดขึ้นเพื่อถวายพระปรางทั้งสามยอดนี้ หาไม่ได้นะครับที่จะเจอ
ศิลปิน หรื อศิลปะทั้ งสามแขนงมาอยู่ในที่ เดียวกั น ขอให้พวกเราจดจําวันนี้เอาไว้ ก่อนอื่ นผมมีเวลา
ประมาณ ๑ ชั่วโมง ผมขอทําความเข้ าใจเล็กน้อย เพราะว่าคนไทยเรานั้นต้ องปูพื้นทําความเข้ าใจ
ให้ตรงกันเสี ยก่อนโดยเฉพาะเรื่ องภาษา อย่างวันนี้หัวข้อ “วรรณกรรม วรรณคดี วรรณศิลป์ เป็ น
เช่นไร” เป็นการตั้งคําถามตรง ๆ กับภาษาหรือถ้อยคํา ภาษาไทยจะมี เสียง ๕ เสียง ส่วนจิ ตรกรรม
ก้อมี จังหวะเหมือนกัน จังหวะของจิ ตรกรรมน่าจะเป็นการจัดองค์ ประกอบ เสียงก้อน่าจะเป็นแสง
เงา ความเหลื่อมล้ํา มิติของรูป แม้แต่งานสถาปัตย์ก็มีลั กษณะอย่างนี้ คือมีทรวดทรง องค์ประกอบ
ฉะนั้นตรงนี้ผมคิดว่าเป็นองค์รวมของความไพเราะ ซึ่งเป็นหัวใจของศิลปะทั้งปวง ผมจะ
ยกตัวอย่างวรรณศิ ลป์ เล่มนี้จะอยู่บนหิ้งในใจของพวกเราเลย เพราะว่าคํากลอนของอุชเชนีนั้นมี
ความวิเศษอยู่ ๓ ประการ ประการที่ ๑ คือวิเศษในความไพเราะ ที่จําได้บทแรก “ขอบฟ้าขลิบ
ทอง”
มิ่งมิตร เธอมีสิ ทธิที่จะล่ องแม่น้ํารื่น
ที่จะบุกดงดํากลางค่ําคืน ที่จะชื่นใจหลายกับสายลม
ที่จะร่ําเพลงเกี่ ยวโลมเรียวข้าว ที่จะยิ้มกับดาวพราวผสม
ที่จะเหม่อมองหญ้าน้ําตาพรม ที่จะขมขื่นลึกโลกหมึกมน