๑๓๘
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
เป็
นหนั
งสื
อรวมผลงานร้
อยแก้
วประเภท “ความเรี
ยง” ในนามปากกา
‚นิ
ด นรารั
กษ์
‛ จั
ดพิ
มพ์
โดยสานั
กพิ
มพ์
ดวงกมล
เมื่
อ พ.ศ. ๒๕๒๓
นอกจากนี้
ยั
งมี
บทกวี
เรื่
องเด่
น ๆ ที่
ได้
รั
บการคั
ดเลื
อกไปพิ
มพ์
รวมกั
บบทกวี
คั
ดสรรของกวี
อื่
น ๆ คื
อ
น้่
าค้
าง
พ.ศ.๒๕๐๐
สิ้
นสองศตวรรษ
พ.ศ. ๒๕๒๙
สู่
ฟ้
าละอองฝั
น
พ.ศ. ๒๕๓๐
บทกวี
คั
ดสรร
พ.ศ. ๒๕๔๖
ปานมณี
รุ้
ง : บทกวี
นิ
พนธ์
คั
ดสรรของศิ
ลปิ
นแห่
งชาติ
สาขา
วรรณศิ
ลป์
พ.ศ.๒๕๕๓
๓. ผลงานที่
ได้
รั
บการเผยแพร่
ในวงการศึ
กษา
นอกจากจะมี
การพิ
มพ์
เป็
นรู
ปเล่
มเผยแพร่
อย่
างกว้
างขวางดั
งกล่
าวข้
างต้
นแล้
ว ผลงานของ
‚อุ
ชเชนี
‛ และ ‚นิ
ด นรารั
กษ์
‛ ยั
งได้
รั
บการเผยแพร่
ในวงการศึ
กษาในหลายรู
ปแบบ คื
อ
๓.๑ รายงานการศึ
กษาวิ
จั
ย
ได้
มี
ผู้
เสนอรายงานการศึ
กษาวิ
จั
ยวรรณกรรมของ ประคิ
ณ
ชุ
มสาย ณ อยุ
ธยา ในระดั
บการศึ
กษาชั้
นปริ
ญญาโท ๓ เรื่
อง คื
อ
ฉั
นทลั
กษณ์
ไทยร่
วมสมั
ยในการ
สอนแต่
งค่
าประพั
นธ์
ในระดั
บมั
ธยมศึ
กษาตอนปลาย
(๒๕๑๗) โดย นั
ยนา สุ
ทธิ
ธรรม
ลั
กษณะค่
า
ประพั
นธ์
ร้
อยกรองของไทยตั้
งแต่
พ.ศ. ๒๔๗๕ – ๒๕๐๑
(๒๕๑๙)
โดย อวยพร มิ
ลิ
นทางกู
ร และ
วิ
เคราะห์
วรรณกรรมของ “อุ
ชเชนี
”-“นิ
ด นรารั
กษ์
”
(๒๕๓๔) โดย วั
ชรี
ตรี
รั
ตนภรณ์
นอกจากนี้
ยั
งมี
การศึ
กษาวิ
จั
ยร่
วมกั
บผลงานของกวี
คนอื่
น ๆ
ได้
แก่
จิ
นตภาพที่
เกี่
ยวกั
บ
ธรรมชาติ
ในกวี
นิ
พนธ์
ของ อุ
ชเชนี
, เนาวรั
ตน์
พงษ์
ไพบู
ลย์
และไพวริ
นทร์
ขาวงาม
(๒๕๔๔)
โดย เบญจพร เนี
ยรนาทสกุ
ล
ความคิ
ดเชิ
งสั
งคมและวรรณศิ
ลป์
ในกวี
นิ
พนธ์
ของ อุ
ชเชนี
อั
งคาร
กั
ลยาณพงศ์
เนาวรั
ตน์
พงษ์
ไพบู
ลย์
ศั
กดิ์
สิ
ริ
มี
สมสื
บ และ ศิ
วกานท์
ปทุ
มสู
ติ
(๒๕๕๐) โดย
สุ
วรรณา ทั
บแจง
๓.๒ การเป็
นส่
วนหนึ่
งของแบบเรี
ยน-ต่
ารา
ผลงานของ ‚อุ
ชเชนี
‛ และ ‚นิ
ด นรารั
กษ์
‛
ได้
รั
บการคั
ดสรรให้
เป็
นบทอ่
านในหนั
งสื
อแบบเรี
ยนและตารา ดั
งนี้
อยู่
เพื่
ออะไร
เป็
นบทกวี
ที่
ได้
รั
บการคั
ดเลื
อกให้
ตี
พิ
มพ์
ในหนั
งสื
อแบบเรี
ยนภาษาไทย
ชั้
นมั
ธยมศึ
กษาปี
ที่
๖
ชุ
ดวรรณวิ
จั
กษณ์
เล่
มหนึ่
ง
ซึ่
งเป็
นบทเรี
ยนสาหรั
บนั
กเรี
ยนระดั
บชั้
น
มั
ธยมศึ
กษาตอนปลาย หลั
กสู
ตรปี
พุ
ทธศั
กราช ๒๕๒๔
(กระทรวงศึ
กษาธิ
การ, หน้
า ๒๗)