๑๐๙
เพื่
อแสงรั
กสํ
องรุํ
งพุํ
งเป็
นลํ
า
สวํ
างนํ
าน๎
องพี่
มี
ชั
ยเอย
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง :
อยูํ
เพื่
ออะไร, หน๎
า ๓๓)
ความเรี
ยงในนามปากกา ‚นิ
ด นรารั
กษ๑
‛ ซึ่
งใช๎
ภาษาอั
นคมเข๎
มด๎
วยอารมณ๑
ความนึ
กคิ
ด
จํ
านวนมากนั้
น กลํ
าวได๎
วํ
าสื
บเนื่
องจากความแนํ
วแนํ
มั่
นคงในแนวคิ
ดของชาวคาทอลิ
กเป็
นรากฐานอั
น
สํ
าคั
ญ เชํ
น
... ไฉนมนุ
ษย๑
จึ
งยั
งใจโหดพอที่
จะไมํ
เกิ
ดเมตตาในมนุ
ษย๑
ด๎
วยกั
น? ไฉนจึ
งยั
งจะมี
คนกล๎
าคิ
ด
อยูํ
อี
กวํ
าตนนี้
สู
งสํ
งเหนื
อมนุ
ษย๑
อื่
น เมาอํ
านาจและลื
มตนถึ
งขนาดเหยี
ยบอยูํ
บนผื
นดิ
น แล๎
วก็
ร๎
องก๎
องกั
งวานออกมาวํ
า ‚ปฐพี
นี้
ของกู
‛ ในขณะที่
ไมํ
มี
อะไรเป็
นของใครอยํ
างแท๎
จริ
งสั
กอยํ
าง
เดี
ยว เมื่
ออยูํ
ตํ
อหน๎
าความตาย ไฉนสงครามจึ
งยั
งเป็
นสิ่
งที่
มนุ
ษย๑
ฝั
นกั
นอยูํ
วํ
าจะชํ
วยให๎
มนุ
ษย๑
อยูํ
กั
นโดยสั
นติ
ตํ
อไปได๎
ในเมื่
อผู๎
พิ
ชิ
ตที่
แท๎
จริ
งนั้
นคื
อความตายทุ
กหนแหํ
ง ?...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: เพี
ยงแคํ
เม็
ดทราย, หน๎
า ๒๑)
...เมื่
อพู
ดถึ
ง ‘ความรั
ก’ คุ
ณก็
คงทราบดี
มั
นไมํ
ใชํ
ในความหมายแคบๆ ที่
ใช๎
กั
นเกลื่
อน
กลาด หากเป็
น ‘ความรั
ก’ ซึ่
งควรจะเขี
ยนด๎
วยอั
กษรตั
วใหญํ
กิ
นวงกว๎
างขวาง ครอบครองไป
ทั่
วอาณาจั
กรมนุ
ษยชาติ
ผมหมายถึ
ง ‘ความรั
ก’ อยํ
างที่
คุ
ณควรจะรู๎
สึ
ก เมื่
อได๎
เห็
นน้ํ
าตาของ
ใครคนหนึ่
งไหลริ
นปิ้
มเป็
นสายเลื
อด ‘ความรั
ก’ ชนิ
ดที่
ทํ
าให๎
คุ
ณปลาบในอกเมื่
อแลไปเจอ
สายตาวิ
งวอนของเด็
กน๎
อยตาดํ
าๆ ‘ความรั
ก’ ชนิ
ดที่
จะผลั
กให๎
คุ
ณวิ่
งปราดไปข๎
างหน๎
า เพื่
อ
ประคองคนที่
จะล๎
มมิ
ล๎
มแหลํ
ไว๎
ในอ๎
อมแขน พู
ดให๎
สั้
นเข๎
า มั
นเป็
น ‘ความรั
ก’ ดวงชี
วิ
ตทุ
กชี
วิ
ต
ประดาที่
มี
อยูํ
ในโลกนี้
ไมํ
วํ
าดวงชี
วิ
ตนั้
นจะลอยฟ่
องอยูํ
แล๎
วกลางบรรยากาศอั
นรํ
มรื่
น หรื
อวํ
า
จมดิ่
งอยูํ
ในปลั
กอั
นโสโครกสุ
ด...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: เพี
ยงแคํ
เม็
ดทราย, หน๎
า ๖๑-๖๒)
ทั้
งนี้
ยั
งเห็
นได๎
จากคํ
าให๎
สั
มภาษณ๑
ของประคิ
ณ ชุ
มสาย ณ อยุ
ธยา ซึ่
งกลํ
าววํ
าโดยสํ
วนตั
ว
ชอบบทกวี
ชื่
อ ‚ใต๎
โค๎
งสะพาน‛ เพราะเป็
นบทกลอนจากภาพชี
วิ
ตที่
ได๎
เห็
นที่
สะพานพระโขนง คื
อใต๎
โค๎
ง
ของสะพานซึ่
งน้ํ
ายั
งขึ้
นมาไมํ
ถึ
ง มี
คนไปนอนอยูํ
ตรงที่
เป็
นแทํ
นยื่
นออกมาในน้ํ
า พร๎
อมกั
นนี้
ก็
ย้ํ
าวํ
า แรง
บั
นดาลใจสํ
วนใหญํ
ของงานเขี
ยนเกิ
ดจากการได๎
เห็
นจากของจริ
ง (ประคิ
ณ ชุ
มสาย ณ อยุ
ธยา, ผู๎
ให๎
สั
มภาษณ๑
, ๗ ธั
นวาคม ๒๕๕๓)