๑๐๒
เปื่
อย จาก เรื่
อยเปื่
อย
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: มั
นจั
กไมํ
หายไป, หน๎
า ๒๙๗)
คํ
าใหมํ
” บางคํ
า “นิ
ด นรารั
กษ๑
” สร๎
างขึ้
นด๎
วยการประสมคํ
าตํ
างระดั
บกั
น ทํ
าให๎
สะดุ
ดตา และ
สะดุ
ดความนึ
กคิ
ดของผู๎
อํ
านด๎
วยความ “ใหมํ
” และ “แปลก” เชํ
น “บรมรั้
น” (
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: เพราะ
ความผิ
ดของใคร ?, หน๎
า ๗๒)
๗)
การซ้
าคา วลี
และความ
กลวิ
ธี
ซ้ํ
าคํ
า ตลอดจนซ้ํ
าวลี
และความ เป็
นวิ
ธี
หนึ่
งที่
นอกจากจะสร๎
างความ
ไพเราะแล๎
ว ยั
งทํ
าให๎
รสความเข๎
มด๎
วยความเน๎
นย้ํ
าอารมณ๑
ความรู๎
สึ
ก “นิ
ด นรารั
กษ๑
” ใช๎
กลวิ
ธี
ทาง
ภาษาที่
กลํ
าวนี้
อยํ
างแพรวพราว และเร๎
าอารมณ๑
ยิ่
ง
...เพื่
อวํ
าน้ํ
าตาทุ
กหยด
หยาด
เหงื่
อทุ
ก
หยาด
จะได๎
มี
ผู๎
ประจงเช็
ดให๎
ด๎
วยความรั
กและ
ความ เห็
นอกเห็
นใจ...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: โลกนี้
ไร๎
มื
อแหํ
งความปรานี
แล๎
วหรื
อ, หน๎
า ๕๐)
…
วานอย่
า
หลงละเมอไปในความเย๎
ายวนของชี
วิ
ตที่
งํ
ายดายไร๎
คํ
าและไร๎
เกี
ยรติ
- ชี
วิ
ตของสั
ตว๑
เลี้
ยงที่
เขาบี
บก็
ตายคลายก็
รอด
วานอย่
า
เอาความรั
กในกลุํ
มตนของพวกพ๎
องไปทํ
าลายให๎
คน
อื่
นเขาเหยี
ยบย่ํ
าอยํ
างหยาบหยามและดู
แคลน
วาน
อยํ
าให๎
โอกาสเมล็
ดข๎
าวเข๎
ามาโปรย
เกลื่
อนเยี่
ยงปาฏิ
หาริ
ย๑
อยูํ
กลางลาน ที่
จะทํ
าให๎
เราถึ
งกั
บจะต๎
องเข๎
าแยํ
งกั
นชุ
ลมุ
นอยํ
างไมํ
ต๎
อง
มองหน๎
าพี่
หน๎
าน๎
อง เพราะนั่
นคื
อที่
มาของการแตกแยก ความอั
บเฉา และความตาย...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: แดํ
...คนที่
หมดความเป็
นคน, หน๎
า ๑๐๕)
…
ด้
วย
ดวงตาที่
รู๎
แจ๎
งเห็
นจริ
ง
ด้
วย
ใจที่
ไร๎
อคติ
ด้
วย
ความรู๎
สึ
กที่
บริ
สุ
ทธิ์
...
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: ศั
กดิ์
ศรี
อั
นถู
กต๎
อง, หน๎
า ๑๑๙)
...ชี
วิ
ตจํ
าเป็
นต๎
องอุ
บั
ติ
มาในโลก
เพื่
อจะ
สุ
ข
เพื่
อจะ
ทุ
กข๑
เพื่
อจะ
ร๎
องไห๎
เพื่
อจะ
หั
วเราะ
…
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย
: ที่
ใดมี
ชี
วิ
ต-ที่
นั่
นมี
ความหวั
ง, หน๎
า ๒๖๓)
...
ไม่
มี
แววหวั่
นไหวในดวงตาคูํ
นั้
น ไมํ
มี
รอยพิ
รุ
ธ
ไม่
มี
การอั
บอาย
ไม่
มี
การหลบเลี่
ยง
ไม่
มี
แม๎
แตํ
แววเจ็
บปวด ตาคูํ
นั้
นมองเราอยํ
าตรงไปตรงมา อยํ
างคนตํ
อคนเต็
มตาแล๎
วก็
ผํ
านเลยไป...