องคความรู
ศิ
ลป
นแห
งชาติ
: นายมานพ ยาระณะ
๒๖๙
๒.๒ เจิ
ง
๒.๒.๑ ฝกต
นเจิง
เพื่
อใหผู
ฝ
กมีความเขาใจ ในเรื่
องการใช
อวั
ยวะสวนตางๆ
ของร
างกายให
ถู
กตอง การย
างขุ
ม การย
อตั
ว การขย
มรอบตั
ว การหมุ
นตั
วแปดทิ
ศ การนั่
งแป
การเตรียมพรอม(ติดกะ กวางเหลียว โหยงเหยง)
๒.๒.๒ ฝกแม
เจิ
ง
ไดแก แม
บิ
ดบั
วบาน สางหลวงหรือสางวงเกวียน แม
เกี้ยว
เกลา แมหลดศอก แม
ปรมะแมหาญเจิ
ง แม
บู
ชาตะวั
น แม
ธรณีรีดผม แมหมอกมุ
งเมือง แม
เกา
ขุ
มหลวง แม
สิบเอ็
ดขุ
มลา แม
ต
างเจิง แม
ออกวงเกวียน
๒.๒.๓ เจิงดาบ
หรือฟ
อนดาบ เริ่
มจากการฝ
กการสางวงเกวียน โดยนํ
าหลั
ก
มาป
กไวให
ผู
เรียนสางผานหลั
กจนเกิ
ดความชํ
านาญ แลวจึ
งสอนกระบวนท
าตาง ๆ ตามลํ
าดั
บ
ภาพที่
๗.๔ นายมานพ ยาระณะสอนเยาวชนสางวงเกวียนผ
านเสาหลั
ก
๒.๓ ฟ
อน
๒.๓.๑ ฟ
อนผาง
เริ่
มใหผู
เรียนใช
ขั
นใส
น้ํ
า เพื่
อฝ
กการถื
อผางประที
ปโดยมิให
น้ํ
าหก เริ่
มตั
้งแต
ใส
น้ํ
าเพี
ยงเล็
กนอย แลวเพิ่
มขึ้
นที
ละนิดจนเกื
อบเต็
มขั
น ฝ
กมวนมือไปตาม
กระบวนท
า ถ
าสามารถรํ
าไดโดยน้ํ
าไม
หก ก็
จะทํ
าให
การฟ
อนผาง ฟ
อนไดอย
างสวยงาม และ
ไม
เกิดอั
นตรายจากน้ํ
ามั
นหกรดตนเอง เมื่
อใช
ขั
น(ผาง)ไดคล
องแคล
วแลว จึงเขาฝ
กตาม
กระบวนท
า โดยเริ่
มตั
้งแต
ทาสู
นเก
าสนปาย จนครบ ๑๒ ท
า ในท
าเกิ้
ดหานหรือหานผาง
ค ู
ศิ
ล
น
ง ิ
ิ
ง
ก
น ิ
ื่
อ
ู
ีค
ื่
ั
ว
า
ถู
ก อ
า ุ
ม
ั
ว
ม ั
ว
ุ
น ั
ว ิ
ศ ั่
ง
ีย อ ิด
ีย
ก
เ ิ
ง
แ
บิ
ด ั
ว
ือ
ีย
เ ี้
ย
า
ิ
บู
ช ั
ธ ีรีด
ุ
ื
เ
ุ
ม
สิบ ็
ด ุ
ม
ต
ิ
ีย
ิ
ื
อ
ิ่
ม
ก
ีย
ํ
ั
ก
ก ใ
ผู
เ ีย
ั
ก ิ
ด ํ
า
ึ
า
ํ
ั
บ
ี่
๗
ี
า
ั
ก
อ
ิ่
ม
ู
เ ีย
ั
น
น้ํ
า ื่
อ
ก ื
อ
ี
ป ิใ
้ํ
า ิ่
ั
้ง
ใ
น้ํ
า ี
ย ็
ก อ ว ิ่
ม ึ้
น ี
ล ิด ื
อ ็
ั
น
ก ว ือ
ํ
โ ้ํ
า
็
ํ
ก
อ
อ อ
า
เ ิด ั
น
้ํ
า ั
น
ื่
อ
ั
ค
ว ึ
ง
ก
า
ิ่
ม ั
้
ท
ู
า
า ิ้
ด ือ
ค ู
ศิ
น ง
ิ
ก
น
ื่
อ ู
ก ีค
ื่
อ ั
ย ว
า
ถู
อ
า ุ
ม อ ั
ม ั
ุ
น ั
ิ
ศ ั่
ง
ีย อ ิด
ีย
ก
เ ง
แ
บิ
ด ั
ว
ือ
ีย
เ ี้ย
า
ป
ห ง
บู
ช ั
น ธ ีรีด
ุ
เ
ุ
สิบ ็
ด ุ
ม ตา ิ
ง อ
ีย
อ
ิ่
ม
ก
ีย
ํ
า ั
ก
ก ใ
ผู
เ ีย
ั
ก ิ
ด ํ
า
ง
า
ํ
ั
่
า
ั
ก
อ
อ
ิ่
ม ู
เ ีย ขั
น
น้ํ
า ื่
อ
ก ื
ี
ิใ
้ํ
า ิ่
ั
้ง
น้ํ
า ี
ย ็
อ ว ิ่
ม ึ้
น ิด ื
อ ็
ม ั
น ก ว ือ
า า
ํ
โ ้ํ
า ห ็
จ ํ
า
อ
เ ิด ั
้ํ
า ั
ื่
อ
ขั
น
ค
อ
ว ว ึ
ก
า
ิ่
ม ั
้
ู
น า
ิ้
ด ือ