Page 46 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

นั้นสามชุ กยังไมํ มีที่ พัก ก็เลยดัดแปลงบ๎านห๎ องแถวเปิดเป็นโรงแรม เปิ ดเป็นร๎านขายกาแฟ ขายชา ซึ่งมีคนมาใช๎
บริการจํานวนมาก ทั้งคนที่มาพัก และชาวบ๎านแถวนั้น ในตลาดสามชุ กไมํเพียงเป็ นเมืองทําที่สําคัญเทํานั้นแตํยัง
เป็นแหลํงขนมหวาน อาหารอรํอย อยูํเป็นจํานวนมาก
ภาพที่ ๑๒ ชุมชนสามชุกในอดีต (ด๎านทิศเหนือ) ภาพที่ ๑๓ ชุมชนสามชุกในอดีต (ด๎านทิศใต๎)
ลักษณะของการกํอสร๎างตลาดสามชุกในขณะนั้น ก็เหมือนกับตลาดริมน้ําทั่วไปคือ เริ่มต๎ นจากริมน้ํ า
เป็นหัวแถว เรียกวําหน๎าตลาด หรือหัวตลาด และขยายตํอเป็นแถวยาวไปเรื่อยๆ ห๎องที่อยูํติ ดริมน้ํามักจะเป็ นห๎อง
ของเจ๎าของตลาด และบางครั้งจะเป็นทํ าเรือด๎วย ดังนั้ นบริเวณที่ใกล๎ริ มน้ําจะเป็นจุดที่ถื อวําเป็นทําเลทอง มีราคา
สูงกวํา ห๎องที่อยูํไกลริมน้ํา ซึ่งมีราคาลดหลั่นกันไป การสร๎างตลาดจะใช๎วิธีการสร๎างตํอแถวกันไปเรื่ อยๆเวลาคน
มาเชํ าห๎องที่อยูํปลายแถวจะเรียกวํา ท๎ ายตลาด ซึ่งตํอมาเมื่อมีการตัดถนนผํานบริเวณท๎ายตลาดทําให๎สํวนที่ อยูํท๎าย
ตลาดเดิมกลับกลายเป็นหัวตลาดเพราะอยูํติดถนน เป็ นบริเวณที่เป็นทําเลทองในการค๎าขาย ในยุ คที่การคมนาคม
สัญจรใช๎เส๎นทางถนนเป็นหลัก ทําให๎บริเวณดั งกลําวมีราคาแพงในปัจจุบัน
๑.๓ วิถีชีวิ ต
ในชํวงกํ อนสงครามโลกครั้งที่ ๒ ตลาดสามชุกยังเป็นตลาดที่มีผู๎ คนหลากหลายกลุํมชาติพั นธุ์เข๎ า
มาปฏิสัมพั นธ์ทั้งด๎ านการค๎าขายและเข๎ามาอยูํอาศัยจํานวนมาก เชํน ชาวจี น ชาวกะเหรี่ยง และชาวละว๎า เป็นต๎น
อยํ างไรก็ตามการเข๎ามาตั้ งถิ่นฐานและอยูํอาศัยในตลาดจะมีเฉพาะกลุํมคนไทย และคนจี นเทํานั้ น เนื่องจาก
บางกลุํมชาติพันธุ์ เชํน ชาวกะเหรี่ ยง ชาวละว๎า ยังคงต๎องรักษาความเป็นกลุํ มชาติพั นธุ์ของตนไว๎ดังเดิ ม และไมํ
คุ๎นเคยกั บการใช๎ชีวิตในตลาดจึงได๎อพยพโยกย๎ ายเข๎าสูํเขตป่ากันเกื อบหมด เพื่อไมํให๎ วัฒนธรรมของตนถู กกลืน
ไป แตํอยํ างไรก็ตามชาวป่าเหลํานี้ ก็ยังมีการเดิ นทางเข๎ ามาติดตํอค๎ าขายกับชาวบ๎ านในตลาดอยูํเสมอ เพื่ อนํา
สินค๎าจากป่าเข๎ามาขาย ในขณะเดียวกันก็จะซื้อหาแลกเปลี่ยนสินค๎ าที่จําเป็นกลับไปใช๎สอยด๎วยเชํนกัน ดังนั้ น
จึงทําให๎กลุํมคนที่เข๎ามาตั้งรกรากและอยูํอาศัยในตลาด มีอยูํด๎วยกันเพียง ๒ กลุํมคือ กลุํมคนไทย และกลุํมคนจีน
การศึกษาภูมิ หลังทางประวัติศาสตร์ กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม : กรณีศึกษาชุมชนตลาดสามชุก ๑๙