Page 344 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องคความรูศิ ลปนแหงชาติ : นายสําราญ เกิดผล ๓๓๘
มรดกโนตเพลงไทยจากคุณครูอาจ สุนทร สัมภาษณ และสังเคราะหเอกสาร
ของจางวางทั่ ว พาทยโกศล เพื่ อขอเรียนฆองวงใหญ จางวางทั ่ว พาทยโกศล พิจารณาแลวจึง
ใหมุงเรียนเพลงมากกวาการฝกฝมือ ดังคํากล าวที่คุณครู สําราญ เกิดผลเลาวา “แกจะเรี ยนไปทําไม
ฆอง แกเรี ยนแลวก็จะสูนายชอเขาไหวมั้ ยละ? เรียนเปนครูคนสิวะ อย าไปตองเรียนตี” เนื่องจาก
คุ ณครูอาจ สุ นทร มีพื้ นฐานดนตรีตะวั นตกดี มีความรู และเข าใจเกี่ยวกั บการบันทึกโนตสากล
จางวางทั่ ว พาทยโกศลจึงมอบหมายใหทานทํ าหนาที่บันทึกโน ตเพลงตางๆ โดยเฉพาะเพลงไทย
สายบ านพาทยโกศล ซึ่งคุณครู อาจ สุนทร ไดดําเนินการบันทึกโนตไวเพลงละ ๒ ฉบับ ฉบับหนึ่ง
ส งมอบจางวางทั่ว พาทยโกศล ฉบับที่ ๒ เก็บไว สวนตัว เมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๓ ท านไดทําพิ ธีมอบ
โองการไหวครูดนตรีแกคุ ณครูสําราญ เกิดผล พรอมทั้งไดมอบโนตเพลงที่ท านบันทึกไวทั้งหมด
ให เปนสมบัติของคุ ณครูสําราญ เกิดผล นั บเปนมรดกเพลงไทยที่มีคุณคาซึ่งโนตเพลงไทยดังกลาว
ยังคงเก็ บรักษาไว ที่ บ านพาทยรัตน จนถึ งปจจุ บั น นับเปนความภาคภู มิใจของคุ ณครูสํ าราญ
เกิดผล และทานมักเลาความภาคภูมิใจนี้ใหศิ ษย และนักดนตรีที่ไปสัมภาษณทานเสมอ
มารยาทของนักดนตรี ข อมูล : นางสาวกรทิพย แชมเชียง
นางสาวกรทิ พย แชมเชี ยง ศิษย คนหนึ่งของคุ ณครูสํ าราญ ได บันทึ กไว วา “...วั นที่ ๖
พฤษภาคม ๒๕๔๖ ปู ราญสอนวา ถาไล ระนาดจนเมื่อยแลวอย าเพิ่งหยุดตองคิดวาอดทนอีกสักเที่ยว
หรื อสองเที่ยวก็ จะดี ตองทนไว แลวจึงจะเป นคนระนาดที่ทน และการเรียนดนตรีต องมีมารยาท
เสมอ ไม อวดทระนงตัววาตัวเองเก ง เพราะจะทําใหผู อื่นหมั่นไสได ต อใหเกงแคไหน แตถาไม มี
มารยาท ไมรูกาลเทศะก็แยไดเหมือนกัน ปูจึงสอนเสมอเรื่องมารยาท...”
มารยาทในการบรรเลงดนตรี ขอมูล : นางสาวกฤตินี เงินสมบั ติ
นางสาวกฤติ นี เงินสมบั ติ ศิษย คนหนึ่งของคุ ณครูสําราญ เกิดผล ไดกลาวถึ งการสอน
มารยาทในการบรรเลงดนตรี ของคุณครูสําราญ เกิดผล ไววา “...มารยาทในการบรรเลง ก็เปนเรื่อง
ทั่ วๆ ไป ครูจะไมสอนมากนัก แต ที่เพิ่งผานมาไมนานนี้เอง มี เหตุเกิ ดที่บ านของครู เนื่องจากหนู
เพิ่งล างหนาแปรงฟนเสร็จ ครู ก็เรียกมาต อเพลงกัน ซึ่งหนูก็เอาผ าขนหนูพาดไวที่บา เพราะจะเอาไว
เช็ ดหนา เช็ดผม หนูก็ ซอมเพลงไปเรื่อยๆ (นั่งอยูในวงฆ อง) ครูก็เดินมาแตไมไดพูดอะไร แลวเข ามา
ดึ งผาออกไวบนตักหนูแทน ตอนนั้นก็ยังงงไมรูวาทําไม พอซอมเสร็ จ พี่ปาลม (นางสาวปานหทัย
สุคนธรส) บอกวาที่ทําอยูนั้ นมันไมเรี ยบรอย เพราะแมแต ครูเอง ปกติ ทานจะนุ งผาขาวมา แตพอจะ
ต อเพลงยังตองเปลี่ยนเปนกางเกงทุกครั้งไป ซึ่งหนูก็เพิ่งสังเกตเห็น …”