Page 13 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

บทที่ ๑
บทนํา
๑.๑ ความสําคั ญและความเปนมาของการวิจัย
สํานั กงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม ในฐานะเป นองคกร
แหงความรู และการขับเคลื่อนวัฒนธรรมวิถี ชีวิต และภูมิปญญา ได เล็งเห็นวาองคความรูดานวัฒนธรรม
จํานวนมากมายยังไมไดรับการจัดเก็บอย างเปนระบบ และเสี่ ยงตอการสูญหาย สมควรที่จะหยิบยก
องคความรูที่มีความสําคัญ มีคุณค า และเสี่ยงตอการสูญหายขึ้นมาจัดการความรูนั้ นอยางเปนระบบ
ด วยกระบวนการวิจัย และเผยแพรองค ความรูนั้นไปยั งกลุมเปาหมาย จึ งไดมีการกํ าหนดภารกิ จ
ดังกล าวไวใน ตัวชี้วัดที่ ๓.๑.๗ ประเด็นยุทธศาสตรที่ ๔ วิ จัย พั ฒนา และจัดการความรูทางวั ฒนธรรม
เพื่อดํ าเนินการศึกษาวิจั ยองคความรูของศิลป นแหงชาติ หรือผู มีผลงานดีเดนทางวั ฒนธรรม
โดยคัดเลือกตามเกณฑ ที่ ก.พ.ร. กํ าหนด
ในปงบประมาณ ๒๕๕๒ ได มีการประชุ มหารือผูเกี่ยวของ โดยพิ จารณาจากเกณฑที่ ก.พ.ร.
ระบุวาศิลปนแหงชาติ ที่สํานักงานคณะกรรมการแหงชาติประกาศเกียรติคุ ณ และเชิญศิ ลปนแหงชาติ
เขารั บพระราชทานเข็มที่ระลึ กและเกียรติ บัตรจากสมเด็จพระเทพรั ตนราชสุดาฯ สยามบรมราช
กุมารี นั้น ศิลปนแหงชาติ แตละท านมีความพร อมในวิทยาการที่ตนเชี่ยวชาญพิเศษ วิ ทยาการที่ดํารง
อยู นั้ นเป นองคความรู พิ เศษ ถามี การนํ าไปถายทอดจะเป นประโยชน ในการสื บสาน อนุรักษ
วัฒนธรรมชาติได เปนอยางดี ยิ่ง การคัดเลื อกศิลปนเพื่อทําการวิจัยจึงตองมีสุขภาพดี สามารถให
ข อมูลแกนั กวิจัยได จนเสร็จสิ้นกระบวนการ ซึ่ งที่ประชุมในครั้งนั้นตางเห็นพ องตองกันให มีการ
ศึกษาวิจัยองคความรูศิลปนแหงชาติ ในป พ.ศ. ๒๕๕๒ จํานวน ๔ ทาน คือ
(๑) นายพินิจ ฉายสุวรรณ ศิลปนแหงชาติ ประจํ าป ๒๕๔๐
สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย)
(๒) นายจิรัส อาจณรงค ศิลปนแหงชาติ ประจํ าป ๒๕๔๕
สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย)
(๓) นายสําราญ เกิ ดผล ศิลปนแหงชาติ ประจํ าป ๒๕๔๘
สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย)
(๔) นายศิริ วิชเวช ศิลปนแหงชาติ ประจํ าป ๒๕๕๑
สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย)