83
4.1.2.2 วั
ฒนธรรมการกิ
นและอาหารพื
้
นบ้
านชาวไทใหญ่
จากการเข้
าไปสั
มภาษณ์
ชาวบ้
านและสั
งเกตในชุ
มชนไทใหญ่
โดยเฉพาะบริ
เวณตลาดที่
จาหน่
ายอาหารในตอนเช้
ามื
ดและตอนเย็
นในชุ
มชนพื
้
นที่
วิ
จั
ย พบว่
า ชาว
ไทใหญ่
ชอบบริ
โภคข้
าวเจ้
าเป็
นหลั
กมากกว่
าบริ
โภคข้
าวเหนี
ยว ข้
าวเหนี
ยวนิ
ยมทาเป็
นขนม แต่
ใน
ตลาดทุ
กแห่
งมี
ข้
าวเหนี
ยวขายให้
แก่
ชาวบ้
านในชุ
มชน อาหารของชาวไทใหญ่
มี
หลายประเภทที่
เป็
น
ที่
นิ
ยมบริ
โภคมี
ทั
้
งประเภทน
้
าพริ
ก ยา แกง เช่
น พริ
กผอง น
้
าพริ
กส้
ม(น
้
าพริ
กกะปิ
) น
้
าพริ
กคั ่
ว
น
้
าพริ
กเห็
ด น
้
าพริ
กต่
อ น
้
าพริ
กอุ
๊
บ น
้
าพริ
กอื่
น ๆ และมี
อาหารประเภทแกงได้
แก่
แกงฮั
งเล แกงผ ั
ก
ต่
างๆ เช่
นผ ั
กกาด ผ ั
กเขี
ยว(ตาลึ
ง) ผ ั
กกู
ด บอนฟั
กทอง และอื่
นๆ ส่
วนอาหารประเภทโก้
หรื
อยาเช่
น
ยาหน่
อไม้
ยามะเฟื
อง ยามะม่
วง ยามะปราง ยาหนั
ง(สั
ตว์
) ยาผ ั
ก และอื่
นๆ รวมทั
้
งนิ
ยมบริ
โภค “
ถั ่
วเน่
าแค้
บ” ซึ
่
งทาจากถั ่
วเหลื
องที่
ปลู
กเป็
นพื
ชหลั
กในช่
วงเดื
อนมี
นาคม-เมษายนของทุ
กปี
นอกจากนั
้
นย ั
งมี
อาหารประเภทขนมไทใหญ่
แบ่
งเป็
นขนมที่
มี
ทั ่
วไป ได้
แก่
ส่
วยทะมิ
น อาหละหว่
า
อาหละหว่
าจุ
่
ง เป็
งม้
ง ข้
าวต้
มกล้
วย ข้
าวต้
มถั ่
ว ข้
าวต้
มกะทิ
ฯลฯ และขนมในเทศกาลที่
สาคั
ญ ๆ เช่
น
ปอยส่
างลองจะมี
การทาขนมจาพวกขนมเที
ยน ขนมจ๊
อก ข้
าวตอกปั
้
น และข้
าวปองต่
อ เทศกาลออก
พรรษาจะมี
การทาขนมเที
ยน ขนมจ๊
อก หรื
อขนมสอดไส้
เพื่
อนาไปทาบุ
ญที่
ว ั
ดและแจกจ่
ายเพื่
อเป็
น
ทานไปย ั
งบ้
านญาติ
ในช่
วงเดื
อน 3 ตรงกั
บเดื
อนกุ
มภาพั
นธ์
จะมี
การทา “ข้
าวหย่
ากู
้
”หรื
อข้
าวเหนี
ยว
แดง (คณะอนุ
กรรมการว ั
ฒนธรรมจั
งหว ั
ดแม่
ฮ่
องสอน มปป. : 36-40) นอกจากนั
้
นจากการสั
มภาษณ์
ชาวบ้
านในชุ
มชนบ้
านเมื
องปอน ย ั
งพบว่
า ชาวไทใหญ่
ย ั
งชอบนาเอาพื
ชผ ั
กพื
้
นบ้
านมาปรุ
งเป็
น
อาหาร เช่
น หมากเขอต
๋
า(ตามะเขื
อ) มะม่
วงสะนาบ(ยามะม่
วง) ผ ั
กจ้
อก มะเขื
ออุ
๊
บ หน่
อโก้
(ยา
หน่
อไม้
)ผ ั
กกู
ดจอส้
ม (จอน
้
า) ผ ั
กบุ
้
งจอ หมาก-ลางต
๋
า (ตาขนุ
น) ผ ั
กห้
าโก้
(ชะอม)เป็
นต้
น ตลอดถึ
ง
อาหารประเภทที่
ใช้
เนื
้
อสั
ตว์
เป็
นหลั
กในการทาอาหาร เช่
น ไก่
หมู
ปลา เช่
น อุ
๊
บเครื่
องในหมู
ไข่
อุ
๊
บ
ปลาเค็
มอุ
๊
บ เนื
้
อส้
มอุ
่
น(ข้
าวกั
นจิ
้
น) แกงกระด้
าง(หนั
งตุ
๋
ง) เป็
นต้
น
อย่
างไรก็
ตาม จากการสั
มภาษณ์
ผู
้
ให้
ข้
อมู
ลที่
เป็
นเฒ่
าผู
้
แก่
กล่
าวตรงกั
นว่
า ในการ
ดารงชี
วิ
ตประจาว ั
นของชาวบ้
านไทใหญ่
ในชุ
มชนไทใหญ่
นั
้
น เมื่
อทาอาหารเช้
าเสร็
จ ในครอบครั
ว
ที่
เคร่
งครั
ดในศาสนา มั
กนาเอาข้
าวและอาหารที่
ทาเสร็
จมาแบ่
งใส่
ภาชนะขนาดเล็
กแล้
วนาไปถวาย
พระที่
อยู ่
บนหิ
้
งพระภายในบ้
าน แล้
วถึ
งจะเรี
ยกสมาชิ
กภายในบ้
านมารั
บประทานพร้
อมกั
นทั
้
งบ้
าน
และเด็
กจะไม่
รั
บประทานก่
อนผู
้
ใหญ่
โดย จะนั ่
งบนพื
้
นล้
อมวงกั
น มี
โตกหรื
อถาดใส่
กั
บข้
าวไว้
ตรง
กลาง และจะมี
การแบ่
งปั
นให้
ญาติ
มิ
ตรหรื
อเพื่
อนบ้
านข้
างเคี
ยงที่
มี
ความสนิ
ทคุ
้
นเคย และการ
ทาอาหารเพื่
อบริ
โภคในแต่
ละครั
้
งนั
้
นมั
กจะไม่
ทาในปริ
มาณมากนั
ก คื
อทาพอเพี
ยงแก่
ในแต่
ละมื
้
อ
แต่
หากมี
อาหารที่
เหลื
อก็
มั
กจะเก็
บไว ้
กิ
นในมื
้
อต่
อไปเช่
นกั
น