Page 97 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

81
สาหรั บหญิ งหม้ายหญิ งร้ างหญิ งแก่ที่ เป็ นอิ สระสามารถจะแต่ งงานใหม่ ได้ตามใจปรารถนา
(สถาบันวิจัยสังคม, 2551 : 54-55)
จากเอกสารและการสั มภาษณ์เจ้าอาวาสว ัดเมื องปอน และเจ้าคณะตาบลเมืองปอนท่าน
เล่าตรงกันว่า ประเพณีการตายของชาวไทใหญ่ นั้ น เมื่ อชาวไทใหญ่ถึงแก่ กรรมในบ้านจะเก็บศพ
บาเพ็ญกุศลไว้บ้านหรื อที่ว ัด ส่ วนจะเก็บไว ้กี่ ว ันแล้วแต่ ฐานะของผู้ตาย หากเป็ นพระภิ กษุอาจเก็บ
ศพไว้เป็ นเดื อนหรื อเป็ นปี และในปัจจุ บันถ้าเป็ นพระชั้ นสมศักดิ์ ก็ จะขอพระราชทานเพลิงศพ ตาม
ระเบียบของกรมการศาสนา หากมีคนตายนอกบ้านจะไม่นาศพมาในบ้าน หรื อนาเข้ามาในหมู ่บ้าน
หรื อนาผ่านบ้าน ยิ ่งเป็ นการตายโหง ตายที่ ไหนก็จะเผาหรื อฝั งไว ้ที่ นั ่น ถ้าเป็ นหญิ งตายทั้งกลมให้
นาไปฝั งหรื อเผาทันที จะไม่เก็ บศพไว ้ค้างคื นถ้าตายก่อนว ันเดือนดับคือว ันแรม 14 ค่า หรื อ 15 ค่ า
ไม่ตั้งศพไว ้จนล่ วงเลยว ันเดื อนดับ นอกจากนี้ จะไม่นาศพไปฌาปนกิจในว ันขึ้ น 9 ค่า หรื อ แรม 9 ค่ า
เนื่องจากเชื่อกันว่าจะเกิดอาเพศแก่คนในบ้านเรื อนและคนในหมู ่บ้าน ความเชื่อเกี่ ยวกับประเพณี พิธี
ศพของชาวไทใหญ่ นี้ มีความแตกต่ างกันในหลายท้ องที่ เช่น การตั้งศพไว ้ในโลงหั นหัวไปทาง
พระพุทธรูปประดิษฐานในศาลาตั้ งศพ บางแห่งว่าให้หันไปทางทิศใต้ และเมื่อจะนาศพไปป่ าช้าให้
เอาทางเท้าออกไปก่ อน จะทาให้ผีหรื อวิญญาณกลับมาบ้านไม่ได้ แต่บางชุมชนกลับเชื่อว่าให้นา
ด้านหัวไปก่อน เพื่อให้เหมือนกับเอาหัวเดินแทนเท้า (วีระพงศ์ มีสถาน, 2544: 24)
สรุ ปได้ว่า วิ ถี ชี วิตของชาวไทใหญ่ เป็ นสังคมหรื อชุ มชนแบบพึ่ งพาเกษตรที่ อิ งหรื อ
ผสมผสานกับอยู ่กับความเชื่ อพุทธศาสนาและความเชื่ อเกี่ยวกับในอานาจลี้ ลับและวิ ญญาณที่อยู ่
เหนือธรรมชาติ และมีความเชื่ อที่สัมพันธ์ กับวิถี ชีวิตตั้ งแต่แรกเกิดจนถึงการตาย โดยในแต่ละความ
เชื่ อนั้ นจะแสดงออกมา เป็ นพิ ธี กรรม ประเพณี ในรอบปี ซึ่ งจะสั มพั นธ์ กลมกลืนไปในวิ ถี
ชีวิตประจาว ัน แต่ในบางความเชื่อดั งกล่าวในพิธี กรรมบางอย่างได้สู ญหายไปจากชุ มชนไทใหญ่
อย่างเช่นกรณี การฝังศพชาวไทใหญ่ในปั จจุบันจะไม่นิ ยมในการนาคนตายไปฝัง หรื อมีการแต่งงาน
ข้ามชาติ พันธุ ์ในปั จจุบัน ซึ่ งถือว่าชาวไทใหญ่ไม่ มีคติ ความเชื่อดั้ งเดิ มที่ จะไม่แต่งงานกับคนชาติ
พันธุ ์อื่นอีกเป็ นต้น