Page 92 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

76
ไปถวายว ัด และก็ ถือโอกาสทาบุญถวายอาหารบิ ณฑบาตและเสนาสนะที่อยู ่อาศัยแด่พระสงฆ์ที่อยู ่
ปริวาสธรรม (โกศล ศรี มณี, ม.ป.ป. : 29-30)
3. ประเพณีเหลิ นสาม (เดือนสาม ตรงกับเดื อนกุมภาพันธ์ ) มี “ปอยข้าวหย่ากู ้ ” เป็ นการ
ถวายหรื อให้ทานหรื อการทาบุญถวาย ข้าวเหนียวแดงแล้วนาไปถวายพระที่ว ัด เพราะเชื่อว่ าจะได้
บุญกุศลและนิ ยมทาติดต่ อกัน 3 ปี เป็ นกิจกรรมประเพณี ที่ เกิดขึ้ นหลังจากที่ชาวบ้านได้เก็ บเกี่ยว
ผลผลิ ตจาก การทาไร่ทานาและได้ผลผลิ ต หรือเรี ยกว่า ได้ข้าวใหม่ ก็จะเอาข้ าวใหม่นี้ ไปทาบุ ญใน
รูปข้าวหย่ากู้ในการหลู ่ข้าวหย่ากู้นั้ นชาวบ้านจะแบ่ งส่วนหนึ่งไปถวายพระภิ กษุ สามเณร และส่ วนที่
เหลือทั้ งหมดจะนาไปตาน(ให้ทาน ) คนเฒ่าคนแก่ที่ บุคคลนั้ นๆ ให้ความเคารพนับถื อหรื อแจกเป็ น
ทานในหมู ่บ้านหรื อตามบ้านญาติสนิ ทมิตร(สานักงานว ัฒนธรรมจังหว ัดแม่ฮ่องสอน, 2529 :242)
4. ประเพณี เหลินสี่ ( เดือนสี่ ตรงกับเดื อนมีนาคม ) ในเดือนสี่ นี้ จะเป็ นช่วงที่ ชาวไทใหญ่
ให้ กุ ลบุ ตรบวชเป็ นสามเณรหรื อเรี ยกว่ า “ปอยส่ างลอง” เพื่ อจะได้มีโอกาสศึ กษาอบรมใน
พระพุทธศาสนา แต่ เดิมเคยทากันมาเมื่ อครั้ งที่ชุ มชนไทใหญ่อยู ่ในพม่า เมื่อย ้ายถิ ่ นฐานไปอยู ่ที่ ใดก็
มักจะจัดงานดังกล่าวนี้ เริ ่มต้นการบวชโดยการนาเด็กไปโกนผมแล้วแต่งตัวเป็ น “ส่างลอง” ซึ่ งการ
แต่งตัวหมายถึงผู้ จะบวชเป็ นบุตรของเจ้าฟ้ าเมืองไทใหญ่ หรื อผู้ มีทรัพย์อันมั ่งคั ่ง(วีระพงศ์ มีสถาน,
2544 :20) และได้รั บการยกย่องให้เป็ นลูกอุปถัมภ์หรื อลูกบุญธรรมของพระพรหมสื บต่อมาจน
ปัจจุ บัน แสดงให้เห็นว่ ากุลบุตรที่จะได้เป็ นส่ างลองนั้ นเป็ นผู้มีบุญบารมี มากกว่าคนธรรมดาสามัญ
จึงมีโอกาสได้รั บการยกย่องให้เป็ นหน่ อกษัตริ ย์หรื อบุตรบุ ญธรรมของพระพรหมในช่วงเวลาก่ อน
บรรพชา (สานักงานว ัฒนธรรมจังหว ัดแม่ฮ่องสอน,2549:215-217)
5. ประเพณี เหลินห้า (เดือนห้า ตรงกับเดื อนเมษายน) เป็ นเดื อนที่เปลี่ยนศักราชใหม่ หรื อ
ประเพณี ขึ้ นจองปี ใหม่ ว ันเริ ่ มปี ใหม่ตรงกับว ันที่ 13 เมษายนชาวไทใหญ่ เรี ยกว่า ว ันซางจ่ างตก หรือ
ว ันสังขารล่ อง มีการทาความสะอาดมี พิธีคาราวะพระรัตนตรัย ผู ้ มีพระคุ ณและสรงน้ าพระพุทธรู ป
รดน้ าดาหัว “กั ่ นตอ” หรื อการขอขมาบิดามารดา ญาติผู ้ใหญ่ ผู้เฒ่าผู ้ แก่ และฟั งธรรมหรื อถ่อมลีก
จากพระสงฆ์ และขอพรปี ใหม่ให้มีโชคลาภอยู ่เย็นเป็ นสุ ขเจริ ญ และชาวไทใหญ่นิ ยมทาโกมโบ๋
หรื อโคมรู ปดอกบัว เพื่อบูชาพระตามว ัดวาอารามต่ าง ๆ จึงยึ ดถือเป็ นประเพณีสื บต่อกันมาจนทุก
ว ันนี้ (โกศล ศรี มณี,ม.ป.ป. :7)
6. ประเพณี เหลินหก (เดื อนหก ตรงกับเดือนพฤษภาคม) หรื อประเพณี ปอยจ่าตี่ว ันขึ้ น 15
ค่า เดื อน 6 ของทุกปี เป็ นว ันวิ สาขบูชาซึ่ งเป็ นว ันที่ สาคัญยิ ่งทางพระพุทธศาสนา และเป็ นว ันทาบุ ญ
บูชาเจดี ย์ทรายของชาวไทใหญ่ หรื อเรียกว่าประเพณี ปอยจ่าตี่ เชื่ อกันว่าหากได้ร่ วมประเพณีนี้ จะได้
บุญกุ ศลยิ ่งใหญ่ เคราะห์กรรมไม่ ดี ต่ าง ๆ ที่อาจจะเกิ ดขึ้ นกับตัวเราก็ จะจางหายไป สิ ่ งที่ ร้ ายจะ