Page 78 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

62
4.1. อัตลักษณ์ ทางวัฒนธรรมของชุมชนไทใหญ่ ในจังหวัดแม่ฮ่ องสอน
การศึกษาการปรับเปลี่ยนและการธารงรั กษาอัตลักษณ์ทางว ัฒนธรรมของชุ มชนไทใหญ่
ในจังหว ัดแม่ฮ่องสอน ผู ้วิจัยศึ กษาถึงบริ บททั ่วไปของชุมชนไทใหญ่ที่เกี่ ยวข้องกับอัตลักษณ์ ทาง
ว ัฒนธรรม เพื่อให้ทราบถึ งภูมิหลังของชุมชนไทใหญ่ ประกอบด้วยพัฒนาการทางประว ัติ ศาสตร์
ของชุ มชน ไทใหญ่ วิถีชี วิตของชาวไทใหญ่ ได้แก่ คติความเชื่อ พิธีกรรม ประเพณี ว ัฒนธรรม
การกินและอาหารพื้นบ้าน การแต่งกาย การละเล่ น การแสดงพื้ นบ้าน และงานด้านทัศนศิลป์
ตามลาดับดังต่ อไปนี้
4.1.1 พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ ของชุ มชนไทใหญ่
ในการศึกษาพัฒนาการประว ัติ ศาสตร์ของชาวไทใหญ่ ผู ้ วิจัยศึกษาจากเอกสารจาก
นักวิ ชาการที่ ให้ข้ อคิ ดเห็ นที่ เกี่ ยวกั บลักษณะชาติ พันธุ ์ ของชาวไทใหญ่ พั ฒนาการทาง
ประว ัติศาสตร์ ชุมชนไทใหญ่ซึ่ งพอสรุ ปได้ ดังต่อไปนี้
4.1.1.1 ลักษณะชาติพันธุ์ ของชาวไทใหญ่
“ไทใหญ่” เป็ นคาที่คนไทยทั ่วไปใช้เรี ยกชื่ อชนชาติหนึ่ งในเขตตอนเหนื อ
ของประเทศไทย คนไทยภาคกลางในเขตที่ราบลุ่มแม่น้ าเจ้าพระยารู ้ จักไทใหญ่มาอย่างน้อยตั้ งแต่
กรุ งศรีอยุธยา เพราะปรากฏคา ๆ นี้ อยู ่ในมาตราสามดวง ในพระราชกาหนดเก่ า พ.ศ.2042(จิตร ภู มิ
ศักดิ์ , 2524:205) ชาวไทใหญ่มักเรียกตัวเองว่ า “ไตโหลง”หรื อ”ไตหลวง” เป็ นชาติพันธุ ์หนึ่ งในกลุ่ ม
ตระกูล “ไต”หรื อ “ไท” พวกพม่าเรี ยกชาวไทใหญ่ว่า “ฉาน” (ธี รภาพ โลหิตกุล, 2538: 38) และชาว
ล้านนาและชาวเขินย ังชอบเรี ยกชาว “ไตโหลง”ว่า “เงี้ ยว” ทั้ งที่ชาวไตโหลง หรื อแม้แต่ พวกเขินเอง
ไม่ชอบให้ใครมาเรี ยกกลุ่ มของตนด้วยชื่อเช่ นนั้ น(เสมอชัย พูลสุ วรรณ, 2546 : 5) อาณาบริ เวณที่
กลุ่มชาวไทใหญ่อยู ่ ร่ วมกับชาวไทเขิ น ไทลื้ ออยู ่ ทางตอนเหนือของประเทศนั้ น ส่ วนใหญ่จะมี
ภูมิลาเนาอยู ่ทางตะว ันตกของแม่น้ าสาละวิน และบริเวณที่ราบสูงฉานมาแต่เดิ ม ซึ่ งในอดีตพรมแดน
ระหว่างรัฐฉานกับล้านนาไม่มีความแน่ ชัด จึงมีการเดินทางไปมาระหว่างสองฟากฝั ่ งแม่น้ าเมย และ
แม่น้ าสาละวิน (วิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์ , 2547 : 35) ส่วนภาษาของชาวไทใหญ่จัดอยู ่กลุ่มคนที่ พูด
ภาษาไท-กะได(Tai-Kadai Language Family) การเรี ยกชื่ อชาวไทใหญ่นั้ นชนชาติ อื่นๆ เรี ยกชื่ อ
แตกต่างกันออกไป เช่น พม่าเรี ยกไทใหญ่ว่า ชาน หรื อฉาน ซึ่ งเป็ นต้นเค้าให้ชาวตะว ันตกเรี ยกคน
ไทใหญ่ในเวลาต่ อมา ส่วนชาวคะฉิ ่ นหรื อจิ ่งโพ เรี ยกว่า ชาวไทใหญ่ ว่า “อะชาม” ชาวอาชาง ชาว
ปะหล่อง และชาวว ้าเรี ยกชาวไทใหญ่ว่า “เซียม” คาทั้ งหมดนี้ มาจากรากเหง้าของคาเดิมคือ “สยาม”
“สาม” หรื อ “ซาม” ทั้งสิ ้ น (สถาบันวิจัยสังคม,2551: 2)