51
ได้
อาศั
ยพุ
ทธศาสนาเป็
นส่
วนช่
วยในการสร้
างและผลิ
ตซ
้
าทางอั
ตลั
กษณ์
ของตน มี
การสร้
างและการ
ผลิ
ตซ
้
าทางอั
ตลั
กษณ์
โดยใช้
ว ั
ดในพระพุ
ทธศาสนาว ั
ดป่
าป้
าและว ั
ดกู
่
เต้
า เป็
นพื
้
นที่
ทางสั
งคมที่
สาคั
ญ
ในการสร้
างและผลิ
ตซ
้
าทางอั
ตลั
กษณ์
ของชาวไทใหญ่
โดยผ่
านการแสดงออกผ่
าน ภาษาไทใหญ่
ธง
ชาติ
บทเพลงไต ประเพณี
และพิ
ธี
กรรม ตลอดจนเรื่
องราวทางประว ั
ติ
ศาสตร์
และสถาปั
ตยกรรม
ภายในว ั
ด เป็
นความพยายามในการแสดงความเป็
นตั
วตนของชาวไทใหญ่
และความพยายามในการ
สร้
างความหมายเชิ
งว ั
ฒนธรรมเพื่
อให้
ชาวไทใหญ่
ได้
ตระหนั
กในคุ
ณค่
าของชี
วิ
ตของตนจากการที่
ชาวไทใหญ่
ได้
อพยพเข้
ามาในจั
งหว ั
ดเชี
ยงใหม่
นั
้
น
จากเอกสารที่
เกี่
ยวข้
องและงานวิ
จั
ยที่
กล่
าวมาข้
างต้
น จะเห็
นได้
ว่
า มี
ทั
้
งความพยายามใน
การสร้
าง และการผลิ
ตซ
้
าในอ ั
ตล ั
กษณ์
ของตนเองมาอย ่
างต่
อเนื
่
อง และการปรั
บเปลี
่
ยนทาง
ว ั
ฒนธรรมหลาย ๆ ส่
วนได้
ข้
ามชาติ
ไปแล้
ว แต่
คนในสั
งคมไทยกลั
บพยายามผู
กติ
ดว ั
ฒนธรรมให้
ติ
ดอยู
่
กั
บรั
ฐชาติ
เท่
านั
้
น การที
่
ยึ
ดติ
ดว ั
ฒนธรรมไว ้
กั
บรั
ฐชาติ
จะสร้
างปั
ญหาทางว ั
ฒนธรรมขึ
้
นมา
อย่
างหนึ
่
งที
่
เราเรี
ยกว่
า ว ั
ฒนธรรมข ้
ามคน หรื
อการลดทอนความเป็
นมนุ
ษย ์
(Dehumanization)
และประว ั
ติ
ศาสตร์
ที
่
ผ่
านมาแสดงให้
เห็
นถึ
งการผสมผสานทางว ั
ฒนธรรมและชาติ
พ ั
นธุ
์
อย ่
าง
หลากหลาย (อานั
นท์
กาญจนพั
นธุ
์
, 2551)
ส่
วนการวิ
จั
ยในครั
้
งนี
้
ผู
้
วิ
จั
ยจะใช้
แนวทางจากเอกสารและงานวิ
จั
ยดั
งกล่
าวเป็
นแนวทาง
ในการศึ
กษาการปรั
บเปลี
่
ยนและการธารงรั
กษาอ ั
ตล ั
กษณ์
ทางว ั
ฒนธรรมของชุ
มชนไทใหญ่
ใน
จั
งหว ั
ดแม่
ฮ่
องสอน
2.7 กรอบแนวคิ
ดในการวิ
จั
ย
ในการวิ
จั
ยครั
้
งนี
้
เป็
นการศึ
กษาการปรั
บเปลี่
ยนอั
ตลั
กษณ์
ทางว ั
ฒนธรรมของชุ
มชนไท
ใหญ่
ในจั
งหว ั
ดแม่
ฮ่
องสอน ผู
้
วิ
จั
ยใช้
แนวคิ
ดอั
ตลั
กษณ์
ทางว ั
ฒนธรรม แนวคิ
ดและทฤษฎี
ทางสั
งคม
และว ั
ฒนธรรม แนวคิ
ดเกี่
ยวกั
บโลกาภิ
ว ั
ตน์
แนวคิ
ดกระบวนการทางว ั
ฒนธรรม และอั
ตลั
กษณ์
ทาง
ว ั
ฒนธรรมของชาวไทใหญ่
ตลอดถึ
งการศึ
กษางานวิ
จ ั
ยที
่
เกี
่
ยวข ้
องก ั
บหั
วข ้
อการวิ
จ ั
ยแล้
วนามา
บู
รณาการและใช้
อธิ
บายปรากฏการณ์
และเป็
นกรอบความคิ
ดในการวิ
จั
ย ดั
งแผนภู
มิ
ที่
2 ดั
งต่
อไปนี
้