30
สอดคล้
องกั
นทุ
ก ๆ ด้
าน ไม่
ว่
าจะเป็
นด้
านว ั
ฒนธรรม สั
งคม ประชากร เอกลั
กษณ์
ฯลฯ เพราะแต่
ละ
ส่
วนต่
างมี
ความสั
มพั
นธ์
เกี่
ยวข้
องกั
น กล่
าวคื
อ เมื่
อว ั
ฒนธรรมเปลี่
ยนไปเนื่
องจากการยอมรั
บ
ว ั
ฒนธรรมของสั
งคมใหญ่
มาประพฤติ
ปฏิ
บั
ติ
โครงสร้
างทางสั
งคมก็
ต้
องเปลี่
ยนไป เพื่
อรองรั
บ
ว ั
ฒนธรรมใหม่
เอกลั
กษณ์
ทั
ศนคติ
ก็
จาเป็
นต้
องเปลี่
ยนให้
ผสมกลมกลื
นด้
วย
นอกจากนั
้
น ปรากฏการณ์
ทางสั
งคมที่
มี
ว ั
ฒนธรรมต่
างกั
นมาปะทะสั
งสรรค์
กั
นเช่
น เมื่
อ
บุ
คคลหรื
อกลุ
่
มบุ
คคลจากว ั
ฒนธรรมที่
แตกต่
างกั
นมาติ
ดต่
อกั
นจะก่
อให้
เกิ
ดผลในการผสมผสานทาง
ว ั
ฒนธรรม
(
Acculturation
)
ขึ
้
น
โดยแต่
ละฝ่
ายจะถ่
ายทอดว ั
ฒนธรรมให้
แก่
กั
น
การผสมผสานจะ
เป็
นไปอย่
างราบรื่
นหรื
อไม่
นั
้
น ขึ
้
นอยู ่
กั
บอิ
ทธิ
พลของว ั
ฒนธรรมเดิ
มของแต่
ละฝ่
ายว่
ามี
อยู ่
เหนื
อคน
ในสั
งคมนั
้
น ๆ
เพี
ยงใด
หากมี
มากเกิ
นไปก็
จะเกิ
ดการปฏิ
เสธที่
จะรั
บว ั
ฒนธรรมอื่
นเข้
ามาใช้
และ
บางครั
้
งจะเกิ
ดการต่
อต้
านว ั
ฒนธรรมใหม่
ที่
แปลกปลอมเข้
ามา
อนึ
่
ง
หากว ั
ฒนธรรมใหม่
มี
ลั
กษณะ
ใกล้
เคี
ยงหรื
อเข้
ากั
นได้
กั
บว ั
ฒนธรรมดั
้
งเดิ
ม
การผสมผสานทางว ั
ฒนธรรมก็
จะเป็
นไปโดยง่
าย จะ
เกิ
ดขึ
้
นในสภาวการณ์
แห่
งความสอดคล้
องที่
ก่
อให้
เกิ
ดจุ
ดพอดี
หรื
อสมดุ
ลกั
นระหว่
างว ั
ฒนธรรมจาก
สองฝ่
าย ทาให้
เกิ
ดการเปลี่
ยนแปลงทางว ั
ฒนธรรมขึ
้
น(
ดารงค์
ฐานดี
,
2553)
จะเห็
นได้
ว่
า การผสมผสานทางว ั
ฒนธรรมเกิ
ดขึ
้
นได้
เพราะว ั
ฒนธรรมเป็
นพลว ั
ตมี
ลั
กษณะ
เคลื่
อนไหวไม่
หยุ
ดนิ ่
ง มี
ความสั
มพั
นธ์
กั
นด้
วยอิ
ทธิ
พลหรื
อวิ
ธี
การต่
าง ๆ แต่
หากว่
าหน่
วยงานทาง
ว ั
ฒนธรรม เช่
น ครอบครั
ว กลุ
่
มคน ตลอดถึ
งความเชื่
อ ขนบธรรมเนี
ยม ประเพณี
ไม่
มี
ความ
เคลื่
อนไหวหรื
อหยุ
ดนิ ่
ง การผสมผสานทางว ั
ฒนธรรมก็
จะไม่
เกิ
ดขึ
้
น
2.3
แนวคิ
ดเกี่
ยวกั
บโลกาภิ
วั
ตน์
ในการวิ
จั
ยครั
้
งนี
้
ผู
้
วิ
จั
ยได้
ศึ
กษาความหมายและลั
กษณะของโลกาภิ
ว ั
ตน์
ผลกระทบจาก
โลกาภิ
ว ั
ตน์
ต่
อสั
งคมไทย
และการเปลี่
ยนแปลงทางว ั
ฒนธรรมในยุ
คโลกาภิ
ว ั
ตน์
ประกอบการ
วิ
เคราะห์
อั
ตลั
กษณ์
ทางว ั
ฒนธรรมของชุ
มชนไทใหญ่
ดั
งต่
อไปนี
้
2.3.1
ความหมายและลั
กษณะของโลกาภิ
วั
ตน์
โลกาภิ
ว ั
ตน์
หรื
อ โลกานุ
ว ั
ตร (Globalization) คื
อ ผลจากการพั
ฒนาการติ
ดต่
อสื่
อสาร
การคมนาคมขนส่
งและเทคโนโลยี
สารสนเทศอั
นแสดงให้
เห็
นถึ
งการเจริ
ญเติ
บโตของความสั
มพั
นธ์
ทางเศรษฐกิ
จ การเมื
อง เทคโนโลยี
และว ั
ฒนธรรมที่
เชื่
อมโยงระหว่
างปั
จเจกบุ
คคล ชุ
มชน หน่
วย
ธุ
รกิ
จและรั
ฐบาลทั ่
วโลก เป็
นการแพร่
กระจายไปทั ่
วโลก การที่
ประชาคมโลกไม่
ว่
าจะอยู ่
ณ ที่
จุ
ดใด
สามารถรั
บรู
้
สั
มพั
นธ์
หรื
อรั
บผลกระทบจากสิ ่
งที่
เกิ
ดขึ
้
นได้
อย่
างรวดเร็
วแลกว ้
างขวาง ซึ
่
ง
เนื่
องมาจากการพั
ฒนาระบบสารสนเทศ (ราชบั
ณฑิ
ตยสถาน, 2542) และเป็
นการปฏิ
ว ั
ติ
ทางการสื่
อ
คมนาคมไม่
ได้
ก่
อให้
เกิ
ดการกระจายตั
วของหั
ตถอุ
ตสาหกรรม และการไหลเวี
ยนของทุ
นอย่
าง