25
6. ว ั
ฒนธรรมอาจเปลี่
ยนแปลงได้
จากพั
ฒนาการของความรู
้
และเทคโนโลยี
ใหม่
ๆ ที่
สั
งคมกาหนดขึ
้
นเอง เช่
น จากการที่
ผู
้
คนมี
ความรู
้
มากขึ
้
น ทาให้
เปลี่
ยนทั
ศนคติ
และความเชื่
อเดิ
ม
7. ว ั
ฒนธรรมอาจเปลี่
ยนแปลงได้
เนื่
องจากความประสงค์
ของผู
้
มี
อานาจในสั
งคม เช่
น
ตั
วอย่
างของการเปลี่
ยนแปลงในสมั
ยจอมพล ป.พิ
บู
ลสงคราม นายกรั
ฐมนตรี
ของไทย ช่
วง
ประมาณ พ.ศ.2481 – 2487
8. เนื่
องจากการมองเห็
นประโยชน์
และความจาเป็
นของสิ ่
งนั
้
น ๆ ทาให้
ผู
้
คนรั
บเอา
ว ั
ฒนธรรมนั
้
นๆ มาใช้
ในการดาเนิ
นชี
วิ
ต เช่
น เมื่
อมี
ประชากรมากขึ
้
นจาเป็
นต้
องอาศั
ยการผลิ
ตแบบ
อุ
ตสาหกรรม การใช้
เครื่
องมื
อเครื่
องจั
กรช่
วยในการผลิ
ต การผลิ
ตระบบโรงงาน (Factory system)
นอกจากนั
้
น ขบวนการเปลี่
ยนแปลงว ั
ฒนธรรมแตกต่
างจากการเปลี่
ยนแปลงที่
เน้
นรั
ฐเป็
น
ผู
้
นา ให้
ความสาคั
ญกั
บอานาจ หรื
อเน้
นนายทุ
นเป็
นผู
้
นาให้
ความสาคั
ญเฉพาะกั
บว ั
ตถุ
ในการ
เปลี่
ยนแปลงแนวว ั
ฒนธรรมนี
้
สถาบั
นศาสนาเองต้
องไม่
ถื
อตั
วว่
าเป็
นผู
้
นา บั
งคั
บให้
เชื่
อ แต่
ต้
องปรั
บ
รั
บกั
บความเชื่
อและว ั
ฒนธรรมพื
้
นบ้
านว ั
ฒนธรรมไทยในส่
วนรั
ฐและศาสนาซึ
่
งมี
ลั
กษณะต่
างหาก
(Alienated) จากว ั
ฒนธรรมชาวบ้
าน จึ
งควรถู
กตรวจสอบ ถู
กทาให้
เป็
นรั
ฐและศาสนาของชาวบ้
าน
(ฉั
ตรทิ
พย์
นาถสุ
ภา, 2547)
อย่
างไรก็
ตาม ลั
กษณะการเปลี่
ยนแปลงทางว ั
ฒนธรรมในมุ
มมองของผู
้
วิ
จั
ยนั
้
นเห็
นว่
า
ว ั
ฒนธรรมของกลุ
่
มคนหรื
อของชุ
มชนจะมี
ลั
กษณะเฉพาะหรื
อมี
ความเป็
นมาตรฐานเฉพาะ มี
กลไก
หรื
อกระบวนการที่
จะควบคุ
มลั
กษณะเฉพาะนั
้
น ๆ ให้
คงอยู ่
หรื
อสื
บทอดหรื
อการปรั
บเปลี่
ยนหรื
อ
เปลี่
ยนแปลงให้
เกิ
ดการผลิ
ตใหม่
ที่
เกิ
ดขึ
้
นจากการยอมรั
บเอาว ั
ฒนธรรมอื่
นที่
มี
ความคล้
ายคลึ
งหรื
อ
แตกต่
างเข้
ามาใช้
ในชุ
มชน กลไกนั
้
นจะเกี่
ยวข้
องกั
บกลุ
่
มคนในชุ
มชนที่
ร่
วมกั
นสร้
าง ร่
วมกั
นคิ
ดว่
า
จะทาให้
มี
การปรั
บเปลี่
ยนหรื
อเปลี่
ยนแปลงว ั
ฒนธรรมของตนเองได้
อย่
างไร ภายใต้
กระแสแห่
ง
ความเจริ
ญของโลกที่
เพิ ่
มมากขึ
้
นในทุ
ก ๆ ด้
าน ซึ
่
งบุ
คคล ตลอดถึ
งชุ
มชนจะซึ
มซั
บจากสิ ่
งที่
ได้
รั
บ
จากความเจริ
ญต่
าง ๆ ได้
ในการศึ
กษาการปรั
บเปลี่
ยนอั
ตลั
กษณ์
ทางว ั
ฒนธรรมนั
้
น ผู
้
วิ
จั
ยเห็
นว่
ามี
คาศั
พท์
ที่
มี
ความสั
มพั
นธ์
สอดคล้
องกั
นอยู ่
หลายคา และเพื่
อนามาใช้
ในการวิ
เคราะห์
ปรากฏการณ์
และ
กระบวนการทางสั
งคมและว ั
ฒนธรรม เช่
น การปรั
บปรนทางว ั
ฒนธรรม การปรั
บตั
ว การผสม
กลมกลื
นทางว ั
ฒนธรรม และการบู
รณาการทางว ั
ฒนธรรม โดยสรุ
ปดั
งต่
อไปนี
้
2.2.5.1 การปรั
บปรนทางวั
ฒนธรรม (Culture Assimilation)
การปรั
บปรนว ั
ฒนธรรม คื
อ การผสมผสานปรั
บแต่
งให้
เหมาะสม
กลมกลื
นกั
นให้
อยู ่
ร่
วมกั
นได้
ในสั
งคมเดี
ยวกั
น เช่
น ระหว่
างว ั
ฒนธรรมเก่
ากั
บว ั
ฒนธรรมใหม่
ระหว่
างว ั
ฒนธรรมเมื
องกั
บว ั
ฒนธรรมบ้
าน นอกจากนั
้
นการปรั
บปรนว ั
ฒนธรรมย ั
งหมายถึ
ง การที่