Page 263 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

241
หลั
งจากโปรดพุ
ทธมารดาและเหล่
าเทพยดาแล้
วนั ่
นเอง เมื่
อทาพิ
ธี
ถวายเที
ยนแล้
วก็
จะจั
ดทาพิ
ธี
จุ
เที
ยนทั
ง 1,000 เล่
ม เพื่
อเป็
นพุ
ทธบู
ชา ส่
วนใหญ่
จะจุ
ดเที
ยนรอบๆบริ
เวณว ั
ด เช่
น ตามรั
ว เจดี
ย์
หรื
ประตู
ทางเข้
าว ั
ด เป็
นต้
น ซึ
งได้
ยึ
ดถื
อกั
นมาเป็
นประเพณี
ของคนไตตราบจนทุ
กว ั
นนี
การ “หลู ่
เตน
เหง” หรื
อการแห่
เที
ยนพั
นเล่
มเดิ
มมี
การจั
ดงานเพี
ยงแห่
งเดี
ยวคื
อที่
ว ั
ดพระนอนและไม่
มี
การแห่
ขบวน จั
ดในช่
วงว ั
นแรม 1 ค
า เดื
อน11 ถึ
งแรม 8 ค
า เดื
อน 11 เป็
นประเพณี
ที่
ชาวจั
งหว ั
ดแม่
ฮ่
องสอน
ถื
อปฏิ
บั
ติ
กั
นมาเป็
นประจาทุ
กปี
พอย่
างออกพรรษาก็
จะมี
การจั
ดให้
มี
ประเพณี
นี
ขึ
น โดยชาวบ้
านจะ
ไปหาต้
นสนมาสั
บเป็
นชิ
นเล็
กๆ และมั
ดรวมกั
นเป็
นต้
นขนาดใหญ่
สู
งประมาณ 3-5 เมตรมาตั
งไว ้
ใน
บริ
เวณว ั
ด และจั
ดงานเฉลิ
มฉลองพร้
อมทั
งจุ
ดไฟที่
ต้
นสนให้
ลุ
กโชติ
ช่
วงอยู ่
ตลอดเวลาเพื่
อเป็
นพุ
ทธ
บู
ชาจนกว่
าไฟจะไหม้
ต้
นสนหมด งานประเพณี
นี
มี
ที่
จั
งหว ั
ดแม่
ฮ่
องสอนแห่
งเดี
ยว
5. ปอยก๋
อยจ๊
อด (ปอยอ่
องจ๊
อด)
ปอยก๋
อยจ๊
อด (ปอยอ่
องจ๊
อด) เป็
นประเพณี
ที่
ต่
อจากการเสร็
จสิ
นของประเพณี
ปอย
เหลิ
นสิ
บเอ็
ดโดยมี
ประว ั
ติ
ดั
งนี
พระโคดมสมณะเจ้
าได้
ตรั
สรู
อนุ
ตตรสั
มมาสั
มโพธิ
ญาณมาเป็
นเวลา
7 พรรษา ทรงแสดงยมกปฏิ
หารย์
ในเมื
องสาวถี
ที่
อุ
ทยานสวนมะม่
วง เสด็
จขึ
นไปดาวดึ
งส์
สวรรค์
ประทั
บนั ่
งเหนื
อบั
ณฑุ
กั
มพลศิ
ลาอาสน์
ทรงเทศนาอภิ
ธรรมเจ็
ดคั
มภี
ร์
โปรดสั
นตุ
ฏฐี
พุ
ทธมารดา
พร้
อมเหล่
าเทพยดาและพระพรหมตลอดระยะในพรรษา 3 เดื
อน และเสด็
จนิ
ว ั
ติ
มนุ
ษย์
โลกในว ั
เพ็
ญเดื
อน 11 ในเมื
องสั ่
งกะนะโก่
(สั
งกั
สนคร) ในการเสด็
จลงมานั
นพระอิ
นทร์
เนรมิ
ตบั
นไดเงิ
บั
นไดทอง และบั
นไดแก้
วพาดตรงประตู
ดาวดึ
งส์
สวรรค์
ด้
านทิ
ศใต้
ลงสู ่
ประตู
กั
สนครทางทิ
ศใต้
เช่
นเดี
ยวกั
น ก่
อนถึ
งว ั
นเพ็
ญเดื
อน 11 พระพุ
ทธองค์
ทรงมี
กระแสรั
บสั ่
งถึ
งพระโมคคั
ลลานะ ว่
พระองค์
จะเสด็
จนิ
ว ั
ติ
มนุ
ษย์
โลกในว ั
นเพ็
ญเดื
อน 11 พระโมคคั
ลลานะได้
บอกข่
าวการเสด็
จนิ
ว ั
ติ
ของ
องค์
สั
มมาสั
มพุ
ทธเจ้
าทั ่
วทุ
กแห่
งบรรดามนุ
ษย์
และสั
ตว์
ที่
สามารถมารั
บได้
ก็
มารั
บเสด็
จที่
สั
งกั
สนคร
ที่
มาไม่
ได้
ก็
ทาจองเข่
งต่
างส่
างปุ
ดที่
บ้
านเรื
อนของตน พอถึ
งว ั
นเพ็
ญเดื
อน 11 จะจั
ดอาหารบิ
ณฑบาต
และขนมนมเนยไว ้
ถวายพระพุ
ทธเจ้
าที่
เสด็
จประทั
บยื
นอยู ่
ที่
หั
วบั
นไดแก้
วแล้
วเปล่
งรั
สมี
6 ประการ
(ฉั
พพรรณรั
งสี
) นั
บตั
งแต่
พรหมโลกจนถึ
งนรกอเวจี
ได้
มองเห็
นกั
นหมดสิ
น กิ ่
งนะหรี่
(กิ
นรี
) กิ ่
งกะห
ล่
า(กิ
นรา) นะกา(นาค) กะกรุ
งหรื
อก่
าหร่
น (ครุ
ฑ) ย ั
กคะ (ย ั
กษ์
) กั
นตั
ปป้
ะ (คนธรรพ์
) ผี
ลู
ผี
พาย
(ย ั
กษ์
) ส่
างสี่
หรื
อโต (สิ
งโต) และบรรดาสั
ตว์
90 ประเภท มารั
บเสด็
จพระพุ
ทธเจ้
าด้
วย การที่
พระพุ
ทธเจ้
าทรงเปล่
งรั
ศมี
ทั
ง 6 ก็
ดี
การเหล่
านี
เทพบุ
ตร เทพยดา ซึ
งมี
รั
ศมี
มารั
บเสด็
จทาให้
เกิ
ดแสง
สว่
างไสว อั
นเป็
นที่
มาของประเพณี
แห่
ต้
นเตน (ต้
นเที
ยน) การประดั
บประที
ปโคมไฟในงาน
ประเพณี
เดื
อน 11 ประเพณี
แห่
ต้
นเตน(ต้
นเที
ยน) นิ
ยมทากั
นในว ั
นปิ
ดท้
ายเทศกาลปอยเดื
อน 11 คื
ว ั
นแรม 14 หรื
อ 15 ค
า พร้
อมกั
บถวายนางนกโต และสั
ตว์
อื่
นๆ อั
นเป็
นประเพณี
รากิ ่
งกะหร่
า ก้
าโต