Page 129 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

111
ตารางที่ 4.5(ต่อ)
การละเล่นและการแสดงในอดีต การปรับเปลี่ ยนในปัจจุบัน การธารงรักษาเพื่อการคงอยู่
- นักแสดงในการละเล่นส่ วน
ใหญ่เป็ นชาวบ้านในชุมชนเกิด
จากความศรัทธาและเต็มใจมี
การฝึ กซ้อมจากคนในชุ มชน
- การละเล่นเป็ นการแสดงออก
เชิงความหมายในพุทธศาสนา
เช่น การเต้นนก ราโตในการแห่
จองพาราแสดงความดี ใจในการ
ต้อนรับพระพุทธเจ้าเสด็จกลับ
จากสวรรค์ชั้ นดาวดึงส์
- นักแสดงในการละเล่นเป็ นคน
ในชุมชนและต่างชุมชนและ
ได้รับค่าจ้างในการแสดงแต่ละ
ครั้ ง
- การละเล่นไม่คานึงถึงเชิ ง
ความหมายทางศาสนา มีการ
แสดงในงานประจาปี งานเฉลิม
ฉลองอื่น มี การปรับเปลี่ ยน
รู ปแบบ เน้นสี สันการแต่งกาย
ของนักแสดงมากขึ้ น
- หน่ วยงานภาครัฐ/ท้องถิ ่นเป็ นฝ่ าย
สนับสนุนงบประมาณทาให้การคง
อยู ่ของการละเล่นการแสดงย ัง
ปรากฏในบางชุมชน
- การละเล่ นการแสดงมีอยู ่แทบทุก
ชุมชน แต่มีการปรั บเปลี่ยน
ประยุกต์ใช้ในแต่ละกิ จกรรมมีการ
ผสมผสานการละเล่นการแสดง
จากต่างถิ ่นหรื อการเน้นใช้แสงสี
เสียงมากขึ้น
จากตารางที่ 4.5 ผู ้ วิจัยได้วิเคราะห์ การปรับเปลี่ ยน และการธารงรักษาเพื่อการคงอยู ่ของ
อัตลักษณ์ ทางว ัฒนธรรมด้านการละเล่นและการแสดง โดยชี้ ให้เห็นในอดี ต ปัจจุ บันและลักษณะ
การธารงรักษาเพื่อการคงอยู ่ของ ดังนี้
1) การละเล่นและการแสดงของชาวไทใหญ่ในอดีต
ในอดีตการละเล่นและการแสดงของชาวไทใหญ่นิ ยมละเล่นและแสดงประกอบ
ในงานบุญ งานมงคล และงานเฉลิมฉลองของชุ มชน มีการละเล่ นการแสดงประเภทฟ้ อน เช่น ก้า
หรื อฟ้ อนเงี้ ยว ราโต ก้าแลวหรื อฟ้ อนดาบ ฟ้ อนกิ ่ งก่าหร่ าหรื อรากินรี จ๊าดไตหรื อลิเกไทใหญ่ เฮ็ด
กวาม เป็ นต้น โดยใช้ นักแสดงส่ วนใหญ่เป็ นชาวบ้านในชุ มชนเกิ ดจากความศรัทธาและเต็มใจใน
การช่วยงาน มี การฝึ กซ้อมส่ วนมากใช้เวลาช่วงเย็นหรือว่างจากการประกอบอาชี พ การละเล่นการ
แสดงในแต่ ละประเภทเป็ นการแสดงออกเชิ งความหมายในพุ ทธศาสนา เช่ น การเต้นนก ราโตใน
การแห่ จองพาราแสดงความดีใจในการต้อนรับพระพุทธเจ้าเสด็จกลับจากสวรรค์ชั้ นดาวดึงส์
2) การปรับเปลี่ยนการละเล่นและการแสดงของชาวไทใหญ่ในปัจจุ บัน
ในปัจจุบันมีการนาการละเล่นการแสดงจากชาติพันธุ์ อื่นมาร่วมแสดงในงานบุ ญ
งานมงคลภายในชุ มชน ทาให้การละเล่ นการแสดงแบบไทใหญ่หลายอย่างหายไปหรื อไม่ได้รับ
ความนิยมเช่ น จ๊าดไต เฮ็ ดกวาม ซึ่ งมีทั้งนักแสดงที่ เป็ นคนในชุมชนและต่างชุมชนและได้รับค่าจ้าง
ในการแสดงแต่ละครั้ ง มีการตั้งกลุ่ มการแสดงแต่เน้ นในเชิงธุ รกิจ การคานึงถึ งเชิ งความหมายทาง
ศาสนาลดน้อยลง มักมี การแสดงในงานประจาปี จากการจัดโดยหน่ วยงานและท้องถิ ่ นมีการ
ปรับเปลี่ ยนรูปแบบ เน้นสี สันการของการแต่งกาย การแต่งหน้าท่าทางร่ ายรามีการประยุกต์มากขึ้ น