๕๕๒
จากการศึ
กษาบริ
บทของชุ
มชนในเขตเมื
องทํ
าให้
ทราบว่
าชุ
มชนในเขตเมื
อง
เพชรบู
รณ์
เป็
นชุ
มชนเก่
าแก่
มี
ข้
อมู
ลทางวั
ฒนธรรมที่
สามารถจะต่
อต้
านการเปลี่
ยนแปลงได้
สู
ง
และเป็
นชุ
มชนที่
เป็
นเนื
้
อเดี
ยวกั
นมี
ความเป็
นอั
ตลั
กษณ์
ของตนเอง
และมี
แรงเกาะเกี่
ยวกั
น
ด้
วยลั
กษณะรวมตั
วกั
นผลั
กดั
นกั
นส่
งเสริ
มวั
ฒนธรรมของชุ
มชนตนเองมี
เพี
ยงบางชุ
มชนที่
เกิ
ด
จากการอพยพโยกย้
ายมาของชุ
มชนที่
เป็
นชาวต่
างชาติ
ต่
างจั
งหวั
ดทํ
าให้
เกิ
ดความ
หลากหลายของชุ
มชนเช่
นชุ
มชนวั
ดมหาธาตุ
ประกอบด้
วยชุ
มชนดั
้
งเดิ
มคื
อชุ
มชน๕ชุ
มชน
ต่
างชาติ
คื
อจี
นชุ
มชน ๖และชุ
มชนอพยพชุ
มชน ๗ ความร่
วมมื
อร่
วมแรงกั
นพั
ฒนาชุ
มชนและ
วั
ฒนธรรมค่
อนข้
างน้
อย
ด้
วยเหตุ
นี
้
การทํ
าวิ
จั
ยเพื่
อนํ
าผลการวิ
จั
ยไปใช้
เพื่
อการพั
ฒนาท้
องถิ่
นด้
วยการใช้
วั
ฒนธรรม
ท้
องถิ่
นเป็
นเครื่
องมื
อและใช้
ประโยชน์
ได้
จริ
งต้
องใช้
รู
ปแบบการวิ
จั
ยที่
ให้
เจ้
าของวั
ฒนธรรมที่
เป็
นเจ้
าของวั
ฒนธรรมมี
ส่
วนร่
วมโดยใช้
การเลี
ยนแบบทิ
ศทางการใช้
ผลงานวิ
จั
ยของ
มนุ
ษยศาสตร์
ดั
งนี
้
๑.การวิ
จั
ยที่
มี
ทิ
ศทางมุ
่
งอนุ
รั
กษ์
ต้
นฉบั
บทางวั
ฒนธรรมทั
้
งทางด้
านตั
วบุ
คคล พิ
ธี
กรรม
สถานที่
วั
ตถุ
ประเพณี
เป็
นต้
น
๒.การวิ
จั
ยที่
มี
ทิ
ศทางสร้
างองค์
ความรู
้
คื
อการใช้
กระบวนการวิ
จั
ยแบบมี
ส่
วนร่
วมเพื่
อเป็
น
เครื่
องมื
อการสานสั
มพั
นธ์
เครื
อข่
ายการทํ
างานวั
ฒนธรรม
๓.การวิ
จั
ยเพื่
อมุ
่
งการพั
ฒนาตั
ววั
ฒนธรรมเอง
เช่
นการนํ
าเอาวั
ฒนธรรมพื
้
นบ้
านมาปรั
บ
ประยุ
กต์
โดยใช้
หลั
กการทางปั
ญญากํ
ากั
บการพั
ฒนา/การปรั
บประยุ
กต์
นั
้
น
๔.การวิ
จั
ยที่
มี
ทิ
ศทางการมุ
่
งการตอบปั
ญหาสั
งคมเช่
นเอาพลั
งทางสั
งคมมาแก้
ปั
ญหายา
เสพติ
ดเด็
กติ
ดเกม การมี
เพศสั
มพั
นธ์
ก่
อนวั
ยอั
นควร
๕. การวิ
จั
ยที่
มี
ทิ
ศทางมุ
่
งสู
่
การพั
ฒนาประเทศ เช่
นงานวิ
จั
ยด้
านศาสนา
ด้
านประเพณี
ด้
านพิ
ธี
กรรมที่
มี
เป้
าหมายจะพั
ฒนาศี
ลธรรมคุ
ณธรรมของคนในสั
งคม
จากแนวทางการนํ
าผลวิ
จั
ยไปใช้
โดยใช้
แนวทางการวิ
จั
ยของมานุ
ษยวิ
ทยาแล้
วเรามี
ทางที่
จะ
นํ
าผลการวิ
จั
ยไปใช้
ตามแนวทางของส.ว.ช./กระทรวงวั
ฒนธรรมแห่
งชาติ
ดั
งต่
อไปนี
้
๑.แนวทางอนุ
รั
กษ์
ได้
แก่
การใช้
ประโยชน์
กั
บวั
ฒนธรรมพื
้
นบ้
านที่
กํ
าลั
งจะสู
ญหายไปเช่
นวง
ดนตรี
ตุ
๊
บเก่
งของชาวบ้
านสะเดี
ยง
๒.แนวทางการรื
้
อฟื
้
นวั
ฒนธรรมพื
้
นบ้
าน เป็
นแนวทางหลั
กในการทํ
างานวั
ฒนธรรมเนื่
องจาก
สภาพวิ
ถี
ชี
วิ
ตเปลี่
ยนไปทํ
าให้
วั
ฒนธรรมที่
เป็
นวิ
ถี
ชี
วิ
ตไม่
สามารถประคองตนอยู
่
ได้
เช่
น เพลง
แห่
นาคเป็
นต้
น
๓.แนวทางสื
บทอดวั
ฒนธรรมพื
้
นบ้
าน
เพราะในความเป็
นจริ
งวั
ฒนธรรมเป็
นมรดกที่
คนรุ่
น
ก่
อนส่
งมอบด้
วยการถ่
ายทอดให้
แก่
คนรุ่
นต่
อไป แต่
ในปั
จจุ
บั
นนี
้
คนรุ่
นหลั
งหั
นไปรั
บมรดกทาง