๒๙
ทํ
าการขุ
ดค้
นพบแหล่
งโบราณคดี
บริ
เวณบ้
านนายทองเสริ
ม
ทองรั
ตนะที่
หมู
่
บ้
านหนองแดง
ตํ
าบลสระกรวดอํ
าเภอศรี
เทพจั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
พบหลั
กฐานต่
างๆดั
งนี
้
“จากการขุ
ดค้
นพบหลั
กฐานต่
างๆที่
เป็
นตั
วบ่
งชี
้
บอกลั
กษณะต่
างๆ
ของชุ
มชน เช่
นพบโครงกระดู
กมนุ
ษย์
๑ โครง ในสภาพที่
สมบู
รณ์
โดยการหั
นศี
รษะไปทางทิ
ศใต้
และมี
ภาชนะดิ
นเผาทาด้
วยนํ
้
าดิ
นข้
น
สี
แดงอยู
่
ทางด้
านข้
างของโครงกระดู
กและมี
หิ
นขนาดใหญ่
วางไว้
เหนื
อศี
รษะนอกจากนี
้
ยั
งพบตราประทั
บดิ
นเผาที่
มี
ลั
กษณะเป็
นร่
องลึ
ก
หลายชิ
้
น ในส่
วนของเครื่
องมื
อ เครื่
องใช้
และสิ่
งที่
ใช้
เป็
นอาหารที่
พื
้
นดิ
น
พบเศษภาชนะดิ
นเผา เปลื
อกหอย กระดู
กสั
ตว์
และเศษหิ
นจํ
านวนมาก..
จากหลั
กฐานที่
ค้
นพบนี
้
สรุ
ปได้
ว่
าบริ
เวณแห่
งนี
้
เป็
นแหล่
งชุ
มชนดั
้
งเดิ
มสมั
ยก่
อนประวั
ติ
ศาสตร์
จากชุ
มชนดั
้
งเดิ
มก่
อนประวั
ติ
ศาสตร์
ชุ
มชนเหล่
านี
้
ได้
รั
บความเจริ
ญจากแหล่
งภายนอก
และพั
ฒนาจากชุ
มชนดั
้
งเดิ
มมาเป็
นชุ
มชนดั
้
งเดิ
มสมั
ยประวั
ติ
ศาสตร์
โดยมี
หลั
กฐานปรากฏคื
อ
เมื
องโบราณศรี
เทพ ปั
จจุ
บั
นนี
้
ตั
้
งอยู
่
ในบริ
เวณเมื
องเก่
าอุ
ทยานประวั
ติ
ศาสตร์
ศรี
เทพ อํ
าเภอศรี
เทพจั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
ดั
งที่
ศรี
ศั
กดิ
์
วั
ลลิ
โภดม,( ๒๕๒๕.หน้
า๑๗) ได้
กล่
าวไว้
ดั
งนี
้
ชุ
มชนแถบลุ
่
มแม่
นํ
้
าป่
าสั
ก เป็
นดิ
นแดนที่
จั
ดได้
ว่
ามี
อารยะธรรมเก่
าแก่
มี
ของในสมั
ยก่
อนประวั
ติ
ศาสตร์
เป็
นเครื่
องมื
อหิ
น ในสมั
ยประวั
ติ
ศาสตร์
มี
ซากเมื
องโบราณหลายแห่
งที่
สํ
าคั
ญคื
อเมื
องโบราณศรี
เทพซึ่
งพบเทวรู
ป
รุ่
นเก่
าแก่
แบบสวมหมวกแขกมากมาย ร่
องรอยเมื
องโบราณและโบราณวั
ตถุ
ภายในดิ
นแดนนี
้
มี
เรื่
อยมาจนถึ
งสมั
ยลพบุ
รี
และสุ
โขทั
ย..
ดั
งนั
้
นถ้
ากล่
าวถึ
งชุ
มชนที่
มาตั
้
งถิ่
นฐานในบริ
เวณที่
เป็
นที่
ตั
้
งของจั
งหวั
ดเพชรบู
รณ์
นั
้
น
นั
กวิ
ชาการได้
สรุ
ปว่
าบริ
เวณลุ
่
มแม่
นํ
้
าป่
าสั
กมี
ชุ
มชนอยู
่
อาศั
ยมาตั
้
งแต่
ต้
นประวั
ติ
ศาสตร์
และมี
ความสั
มพั
นธ์
กั
บชุ
มชนแถบที่
ลุ
่
มภาคกลางและแถบภาคตะวั
นออกเฉี
ยงเหนื
อในระยะต่
อมา
จนกระทั่
งทิ
้
งร้
างไป ความสํ
าคั
ญของเมื
องเพชรบู
รณ์
จึ
งไปอยู
่
ที่
เมื
องสุ
โขทั
ย
ตั
วอย่
างพลเมื
องที่
น่
าจะเป็
นคนร่
วมสมั
ยกั
บเมื
องโบราณศรี
เทพคื
อชาวบน
เพราะพู
ด
ภาษาย่
อยของมอญอั
นเป็
นอารยะธรรมของทวารวดี
ซึ่
งมี
หลั
กฐานเป็
นโบราณสถานมี
ลายปู
น
ปั
้
นที่
บริ
เวณเขาคลั
งใน ในอุ
ทยานประวั
ติ
ศาสตร์
เมื
องโบราณศรี
เทพ มี
ลั
กษณะแบบเดี
ยวกั
บ
เมื
องคู
บั
วที่
จั
งหวั
ดราชบุ
รี
ซึ่
งเป็
นอารยะธรรมแบบทวารวดี
เช่
นเดี
ยวกั
นแสดงถึ
งความสั
มพั
นธ์
ของดิ
นแดนทั
้
งสองเขตนี
้
เมื
องศรี
เทพ มี
ประวั
ติ
ความเป็
นมาไม่
ตํ่
ากว่
าพั
นปี
นั
กโบราณคดี
สั
นนิ
ษฐานว่
าสร้
างๆขึ
้
นระหว่
างพุ
ทธศตวรรษที่
๑๒ – ๑๘
หลั
งจากที่
เมื
องโบราณศรี
เทพถู
กทิ
้
งร้
างไป
ชุ
มชนได้
ย้
ายมาเจริ
ญรุ่
งเรื
องที่
บริ
เวณเมื
อง
เพชรบู
รณ์
ภายใต้
อํ
านาจของสุ
โขทั
ย จากประวั
ติ
ศาสตร์
การตั
้
งเมื
องสุ
โขทั
ยได้
กล่
าวถึ
งขุ
นที่
อยู
่