Page 490 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๗๒
เจ้ าเมืองและข้ าราชบริ พารต่างได้ ระดมตามหาศพของพระนางผมหอมตามลําแม่นํ ้ าป่ าสัก
และแล้ วในที่สุดก็ได้ พบศพของพระนางติดอยู่ที่หลักลี่ดักปลาที่ ข้ างสํานักสงฆ์แห่งหนึ่ง และแล้ วก็ได้นํา
ศพของพระนางขึ ้ นมาทํ าการฌาปนกิจที่ สํ านั กสงฆ์ นั ้ น ต่อมาสํ านักสงฆ์ นั ้ นจึ งได้ ชื่ อว่ า “วัดศพ”
ชาวบ้ านบริ เวณนั ้ นต่างก็ได้ พิ จารณาร่วมกันเห็นว่าชื่อว่าวัดศพไม่ เป็ นมงคลนามจึงได้ ชื่อเสียใหม่ โดย
อาศัยว่ าสํานักสงฆ์ มีต้ นโพธิ ์มากและมีความร่ มเย็นดี จึ งได้ชื่ อใหม่ว่า “วัดโพธิ ์ เย็น” จนตราบเท่าทุก
วันนี ้
(วิทยากรนายสมบูรณ์ บัวบาง ต.ในเมือง อ.เมืองเพชรบูรณ์ )
ตํานานประเพณี อุ้ มพระดํานํ ้ า
อาจารย์สมโภช อรชุนได้ กล่าวว่า ผู้ ที่ได้พระพุทธรูปมหาธรรมราชาองค์นี ้ ชื่อหลวงตาด่อน เป็ น
คนสนิทสนมกั บเจ้ าเมืองเพชรบูรณ์ มากพร้ อมด้ วยเป็ นผู้ ช่ วยราชการงานบ้านเมืองเป็ นอย่างดีในสมัย
นั ้ น
หลวงตาด่อนผู้ นี ้ มีนิสัยชอบทอดแหเป็ นประจําอยู ่ ในคลองแม่นํ ้ าป่ าสักของเมืองเพชรบูรณ์ แต่
เป็ นแหชนิดห่างมากแกชอบจับปลาตัวโตๆ วันที่หลวงตาด่อนจะได้ พระพุทธมหาธรรมราชามานั ้ น
หลวงตาด่อนได้ ชวนเมียคู่ขาลงเรื อคู่ชีพตั ้ งแต่เวลาประมาณ โมงเช้ า เพราะวันนี ้ เป็ นวันหยุดงาน หลวง
ตาด่อนเริ่มทอดแหตั ้ งแต่ตําบลในเมืองซึ่งเป็ นสถานที่เคยทอดแหและที่เคยได้ ปลาจึงได้ ทอดแหขึ ้ นไป
ทางเหนือเมื อง ทอดแหวังไหนก็ไม่ได้ ปลา สองตายายทําหน้ าบึ ้ งตึงแล้ วบ่นว่ า ทําไมหนอวันนี ้ น่าแปลก
จริ งๆที่ไม่มีปลาสักตัวเดียว และก็มาไกลเกื อบหมดวัน จากนั ้ นก็ทอดแหลงไปอีก แทนที่จะมีปลาก็ ไม่
เห็นมีอีกทั ้ งแหก็ดึงไม่ ขึ ้ นแกจึงลงดํานํ ้ าไปตรวจดูพลางก็พึมพํ าเสียงขึ ้ นในลําคอเบาๆว่า เจ้ าประคุณ
ข้ าแต่เจ้ าป่ า เจ้ าดง เจ้ าพงเจ้ าไพร เจ้ าแม่ พระคงคา ทั ้ งหลาย แหของข้ าพเจ้ าที่ ติดแน่นอยู่ขณะนี ้
ข้ าพเจ้าได้ ดํานํ ้ าไปตรวจดูแล้ วถึง สองครั ้ ง ไม่ปรากฏว่าแหติดอะไรเลย หรื อว่ามี สิ่งอันใดไม่คาดฝัน
ขอให้ สิ่งนั ้ นจงปรากฏโดยดีเถิด พอพูดจบตาแกก็ลดมือทั ้ งสองลงทันทีแล้วเอื ้ อมมื อไปจับจอมแหคู่ชีพ
ทันใดตาแกดึงแหอีก แต่คราวนี ้ ตาแกนึกแปลกใจเป็ นอย่างมากเพราะแหที่เคยดึงอย่างแรงหัวเรื อแทบ
จมนํ ้ านั ้ นกลับเบาเหมือนไม่มีอะไรติดเลย ดึงขึ ้ นได้ อย่างง่ายดายแต่ รู้ สึกมีอะไรถ่ วงผิดปกติและเหมือน
มีคนมาจับเพราะดึงแหส่ายไปส่ายมาพอพ้นนํ ้ าแล้ วก็วางแหลงในเรื อ พอสองตายายมองเห็นเป็ น
พระพุทธรู ป ก็เลยตกตะลึงกันไปพักหนึ่ง พอได้ สติดีแล้วตาแกพูดกับเมียว่า เป็ นเหตุอย่างนี ้ เอง วันนี ้ จึง
ไม่ได้ ปลา เราทอดแหมาตั ้ งแต่ที่บ้ านจนถึงที่นี่
วันรุ่งขึ ้ น หลวงตาด่ อนก็ได้ นําพระไปให้ เจ้ าเมืองชมพร้ อมด้วยมอบให้ ไว้ ที่จวนบ้านพักเจ้ าเมือง
แต่แล้วอยู ่ ได้ ไม่นานนั ก พระพุทธรู ปก็ถูกอัญเชิญมาไว้ ที่วัดไตรภูมิ เพราะสมัยนั ้ นวัดไตรภูมิเป็ นวัด