Page 445 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๒๗
๑.ข้ อมูลมุขปาฐะ
การถ่ายทอดวัฒนธรรมด้วยการใช้ ถ้ อยคําบอกเล่าเรื่ องราวต่างๆแบ่งออกเป็ น
ภูมินามวิทยา
ประวัติ ของชุมชนบ้ านไทรงาม
ชุ มชนวัดเพชรวรารามและชุมชนวัดพระแก้ ว ตามโครงสร้ างของชุมชนตามเขตการ
ปกครองของเทศบาลจะประกอบด้ วยชุมชนที่ ๑๒, ๑๕,๑๖, ๑๗ แต่ในความเป็ นจริ งแล้ วชุมชนนี ้ จะ
ประกอบด้วยผู้อยู่อาศัยดั ้ งเดิม และผู้ อพยพเข้ ามาอยู่ใหม่ได้ แก่ชุมชน ๑๕ โดยได้ อพยพมาจาก
จังหวัดฉะเชิ งเทราหรือแปดริ ้ ว
โดยเริ่ มจากประมาณ๘๐กว่าปี มีชาวแปดริ ้ วได้ อพยพมาอยู่ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ แล้วได้
ชักชวนเพื่อนฝูงและเครื อญาติมาอยู่ด้วย ณบริ เวณชุมชนที่ ๑๕เรียกว่ าหมู่บ้ าน ๔หลังได้แก่
๑. นายใหญ่ - นางลุ้ ย ใหม่สุวรรณ
๒. นายมงคล – นางแจง ใหม่สุวรรณ
๓. นายสวัสดิ์ - นางละมุด ใหม่สุวรรณ
๔. นายเล็ก - นางเงิ น ใหม่สุวรรณ
(ข้อมูลเพิ่มเติมจากนางสาวยุพิน มโนภิ รมย์ รองประธานสภาวัฒนธรรมเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ )
เมื่อมาอาศัยอยู่ก็ประกอบอาชี พทําการค้ าขาย ปลูกผัก ทําไร่ ข้ าวโพดขาย รับจ้ าง พื ้ นที่จะ
เต็มไปด้ วยป่ าพง เต็มไปหมด การคมนาคมเต็มไปด้ วยความยากลําบาก การติดต่ อค้ าขายจะใช้ วิธี
เดินเท้ า ถีบ-จักรยาน ทางเล็กแคบ สองข้างทางเต็มไปด้ วยป่ า การติดต่อค้ าขายทางนํ ้ าคือการใช้ เรือ
ในลํานํ ้ าป่ าสัก การเดินทางไปที่ ท่านํ ้ าก็ลําบากต่ อมาได้มีลูกหลานมากขึ ้ นนํ ้ าใช้ ก็ต้ องอาศัยจาก
แม่นํ ้ าการลงไปตักนํ ้ าขึ ้ นมาใช้ ไม่สะดวก จึงได้ จัดซื ้ อที่ดินลงท่ าสําหรับลงไปตักนํ ้ า โดยชาวบ้านได้ ลง
ขันกันคนละเล็กละน้ อยทํ าเป็ นหนทางเข้ ามาสู่หมู่บ้ าน สี่หลัง
ต่อมาทางเทศบาลได้เข้ ามาพัฒนาทําถนนหนทางเข้ ามาสู่หมู่บ้ าน ชาวบ้ านได้ ร่ วมกันเรี่ ยไร
กันสร้ างที่ ทําการสร้ างศูนย์ที่ทําการในที่ดินที่ตนซื ้ อทางเทศบาลได้เข้ ามาพัฒนาชุ มชนบ้ านสี่
หลังแลัวเปลี่ยนชื่ อเป็ นหมู่บ้ านไทรงาม
การมาตั ้ งถิ่นฐานของชาวชุมชนที่๑๕นั ้ นมาตั ้ งในบริเวณชุมชนโบราณที่มีวัดเก่ าแก่ดังที่
นางนภาภรณ์ สื่ อศิริธํารงได้ ไปเก็บข้ อมูลจากชาวชุมชนที่ชื่ อนางเต่าดังนี ้
บ้ านที่อยู่อาศัยในปั จจุบันเป็ นป่ าช้ าเดิม เมื่อมาปลูกบ้านขุดหลุมสร้ างบ้านแต่ ละจุดจะพบ
พระพุทธรู ป กระดูกและของโบราณ บริเวณใกล้ เคียงเหนือบ้ านเป็ นโบสถ์เก่าแก่ของวัดพระเสือ ตามคํา