๓๗๑
เร็
ว เร็
ว ซิ
แม่
สุ
ดสวย พี่
ขอควงไปด้
วยนะแม่
ทรามวั
ย เอ่
ชา
ลู
กคู
่
เอ่
ชา ฉ่
า ชา ฉะ ฉ่
า ชา
เกริ
่
นหญิ
ง
ใครหนอว่
าใครแน่
เขามาร้
องเรี
ยกแม่
อยู
่
ไม่
วาย จะออกไปดู
เสี
ยให้
มั
นรู
้
แน่
ว่
าพ่
อคํ
าหรื
อแม่
แคหรื
อว่
าเพื่
อนใคร (สร้
อย เอ่
ชา ชะชา ฉะ เอ่
ชา )
ลู
กคู
่
เอ่
ชา ฉ่
า ชา ฉะ ฉ่
า ชา
แล้
วจั
ดแจงแต่
งตั
วไม่
มั
วช้
า แล้
วหยิ
บเอาเสื
้
อผ้
าขึ
้
นมาสรวมใส่
แล้
วหยิ
บกระจกขึ
้
นมายกส่
อง
สองตาแม่
ก็
มองดู
กาย ผมน้
องตกไปซะหนึ่
งเสั
น เห็
นจะไม่
งาม จึ
งหยิ
บเอานํ
้
ามั
นใส่
แล้
วหยิ
บหวี
น้
อย
ขึ
้
นมาสร้
อยเสย ผมน้
องก็
เลยกระจาย(สร้
อย เอ่
ชา ชะชา ฉะ เอ่
ชา )
ลู
กคู
่
เอ่
ชา ฉ่
า ชา ฉะ ฉ่
า ชา
บทเกี
้
ยวพาราสี
ชาย
พิ
ศดู
หน้
าน้
อง ช่
างผิ
วผ่
องเป็
นยองใย ดู
คิ
้
วของแม่
ก็
ต่
อ ดู
คอของแม่
ก็
กลม
ดู
ช่
างงามสม ไปทุ
กส่
วนทรามวั
ย ดู
รู
ปร่
าง(เชฟ) ของแม่
ก็
บ๊
ะ (ซํ
้
า ) แม่
คุ
ณจ๊
ะแม่
สวยเหมื
อนใคร เอ่
อ
เอ้
อ เฮ้
อ เอิ
ง เง็
ย
พี่
นี
้
ขอฝากรั
ก แล้
วน้
องจั
กว่
ายั
งใง เอ่
ชา
ลู
กคู
่
เอ่
ชา ฉ่
า ชา ฉะ ฉ่
า ชา
หญิ
ง
แต่
พอได้
ยิ
นคํ
าชาย มาชะม้
ายชายตา เห็
นเจ้
าหนุ
่
มบ้
านนาเดิ
นยิ
้
มมาแต่
ไกล ครั
้
นจะไม่
เฉลย
ครั
้
นจะเมยเสี
ยเล่
า จะเสี
ยบั
ตรซะเปล่
าๆนิ่
งเฉยอยู
่
ไม่
ได้
จึ
งตอบคํ
าถามพี่
ไป
เอ่
อ เอ้
อ เฮ้
อ เอิ
ง เง็
ย
ถ้
าพี่
จริ
งใจและจริ
งจั
ง พี่
อย่
าให้
น้
องผิ
ดหวั
งเลยนะพี่
ชาย เอ่
ชา
ลู
กคู
่
เอ่
ชา ฉ่
า ชา ฉะ ฉ่
า ชา
บทผู
กรั
ก
ชาย
โอ้
ว่
าแม่
นงนุ
ช สุ
ดสวย พี่
ขอฝากรั
กด้
วยจะได้
ไหม พี่
นี
้
เป็
นคนคล่
องแคล่
ว ทํ
าอะไรก็
ต้
องจริ
งใจ พี่
เป็
นคนมี
มานะอดทน ถึ
งเป็
นคนยากจนพี่
ก็
ทํ
าได้
เอ่
อ เอ้
อ เฮ้
อ เอิ
ง เง็
ย