Page 356 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๓๘
ลักษณะนิ สัยของชาวบ้าน
จากวิถีการดํารงชีวิตของชาวชุมชนบ้ านในเมืองจะเห็นได้ ว่าชาวบ้านเป็ นคนนิสัยใจคอ
เอื ้ อเฟื ้อเผื่อแผ่ มีการแบ่งปั นอาหารกันกิ น ดํารงชีวิตอย่างเรี ยบง่าย มีการดํารงชี วิตอย่ างพอเพียงปลูก
ผักกินเองไม่มีการซื ้ อขายใช้วิธีแลกเปลี่ยนกันกิน เน้ นการอนุรักษ์ ธรรมชาติดังเราจะเห็นได้ จากการจับ
ปลาแต่พอกิน
ความเชื่อ
เชื่อในสิ่งที่เหนือจริงอภิ นิหารเช่นเชื่อว่าพระพุทธมหาธรรมราชาหนีไปสรงนํ ้ าเองได้ ดังปรากฎ
ในตํานานดังนี ้
ตํานานพระพุทธมหาธรรมราชา
ตามประวัติเล่าสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคนแล้ วว่าเมื่อประมาณ 400ปี ที่ผ่านมา ชาว
เพชรบูรณ์กลุ่มหนึ่งมีอาชีพในการจับสัตว์นํ ้ าอยู่ในแม่ นํ ้ าป่ าสัก อยู่มาวันหนึ่งชาวประมงกลุ่ มนี ้ ได้ ออก
หาปลาตามปกติเช่นทุกวัน เผอิญวันนั ้ นเกิ ดเหตุการณ์ ประหลาดตั ้ งแต่เช้ าถึงบ่ายไม่มีใครจับปลาได้ สัก
ตัวเลย ดังกับว่าใต้ พื ้ นนํ ้ าไม่มีสิ่งที่มีชีวิตอาศัยอยู่เลยสร้ างความงุ นงงแก่พวกเขาเป็ นอย่างมาก ต่างพา
กันนั่งปรึกษาว่าจะทําประการใดดี
บริเวณที่ชาวบ้ านนั่งปรึกษากันอยู่ ปั จจุบันคือบริเวณ”วังมะขามแฟบ”คําว่ามะขามแฟบ
หมายถึงไม้ ระกํานั่นเอง บริ เวณดังกล่าวอยู่ ทางทิ ศเหนือของจังหวัดเพชรบูรณ์ ทันใดนั ้ นกระแสนํ ้ าใน
แม่นํ ้ าแห่งนั ้ นก็หยุดไหลนิ่งอยู่กับที่ แล้วค่อยๆมีพรายผุดขึ ้ นมาทีละฟองและทวีมากขึ ้ น มองดูคล้ ายกับ
ว่ากําลังเดือดอยู่บนเตาไฟ ไม่นานก็เปลี่ยนเป็ นวังนํ ้ าวนใหญ่และลึกมาก ณ ที่แห่งนั ้ นทุกคนดูด้ วย
ความมึนงง ไม่สามารถหาคําตอบได้ ว่าเกิดอะไรขึ ้ น เหตุการณ์ ดําเนินต่อไปจนกระแสนํ ้ าวนแห่งนั ้ นเข้ า
สู่สภาพเดิมและดูดเอาพระพุทธรูปองค์หนึ่งขึ ้ นมาอยู่เหนือผิวนํ ้ ามี อาการดําผุดดําว่ ายอยู่ตลอดเวลา
เหมือนอาการของเด็กเล็กๆที่กํ าลังเล่นนํ ้ า เป็ นที่แน่นอนที่ชาวประมงกลุ่มนั ้ นได้ ประจักษ์ ถึงความ
ศักดิ ์สิทธิ ์ จึงได้ พร้ อมใจอัญเชิญขึ ้ นมาประดิษฐานไว้ที่วัดไตรภูมิจนกระทั่งปั จจุบันนี ้
ในปี ต่อมาครั ้ นถึ งเทศกาลสารทไทยพระพุทธรู ปองค์นี ้ ที่ถูกอัญเชิญมาจากนํ ้ าก็ได้ หายไปอย่าง
ไร้ ร่ องรอย ชาวบ้านชาวเมืองก็ออกตามหากันจ้ าละหวั่นในที่สุดก็ ไปพบพระพุทธรูปองค์นี ้ ตรงบริเวณที่
พบครั ้ งแรกและกําลังดําผุดดําว่ายอยู่พอดี จึงได้ อัญเชิญมาอี กครั ้ งหนึ่ง
นับแต่นั ้ นเป็ นต้นมา เมื่ อถึงเทศกาลสารทไทยคือตรงกับแรม ๑๕คํ่า เดื อน ๑๐ ของทุกปี
ภายหลังถวายภัตตาหารเช้ าแด่พระภิกษุสงฆ์แล้ วเจ้ าเมืองเพชรบูรณ์ สมัยนั ้ น พร้ อมด้ วยข้ าราชการ
ตลอดจนประชาชนในเมืองเพชรบูรณ์ ร่วมกันอัญเชิ ญพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ ์ องค์นี ้ ไปทําพิธีสรงนํ ้ าที่วัง