๓๒๘
ตํ
านานนางผมหอมวั
ดช้
างเผื
อกแม้
รายละเอี
ยดของเนื
้
อเรื่
องจะแตกต่
างกั
นแต่
โครงเรื่
องแบบ
เดี
ยวกั
นแต่
จั
บประเด็
นได้
ว่
าหลั
งจากกระโดดนํ
้
าในแม่
นํ
้
าป่
าสั
กปลิ
ดชี
พตนเอง เจ้
าเมื
องมาดั
กเก็
บศพ
ของพระนางและปลงศพพระนางที่
ตรงนี
้
แล้
วสร้
างวั
ดขึ
้
นที่
ตรงนี
้
และมี
ชื่
อว่
าวั
ดศพ เป็
นการตั
้
งชื่
อวั
ดตาม
เหตุ
การณ์
แต่
ตอนหลั
งชาวบ้
านเปลี่
ยนเป็
นวั
ดโพธิ
์
เย็
นนํ
าเอาต้
นไม้
คื
อต้
นโพธิ
์
ที่
อยู
่
ในวั
ดบริ
เวณที่
ปลง
ศพมาเป็
นชื่
อวั
ดแทนเพราะชื่
อเดิ
มไม่
เป็
นมงคล เมื่
อปลงศพแล้
วจึ
งนํ
ากระดู
กไปบรรจุ
ที่
วั
ดช้
างเผื
อกวั
ด
โพธิ
์
เย็
นมี
ตํ
านานดั
งนี
้
ประวั
ติ
วั
ดโพธิ
์
เย็
น
ความเป็
นมาของวั
ดโพธิ
์
เย็
นเดิ
มเรี
ยกว่
าวั
ดศพ ตามตํ
านานที่
นายเพี
้
ยน โทนแก้
ว
(ปั
จจุ
บั
นเสี
ยชิ
วิ
ตแล้
ว) ที่
ได้
ชื่
อว่
าวั
ดศพนี
้
เพราะเป็
นสถานที่
ๆเคยเป็
นที่
เผาศพนางผมหอม ธิ
ดาเจ้
าเมื
อง
นครเดิ
ด(เมื
องโบราณ มี
ซากหลั
กฐานปรากฏอยู
่
ในท้
องที่
ตอนใต้
อํ
าเภอหล่
มสั
ก ตํ
าบลนํ
้
าพุ
ง ริ
มฝั่
งแม่
นํ
้
าป่
าสั
ก) ซึ่
งได้
รั
บความเสี
ยอกเสี
ยใจอย่
างใหญ่
หลวง เนื่
องจากได้
คู
่
ครองเป็
นชาวละว้
า คนป่
าคนดง
เป็
นคู
่
ครองตามอุ
บายของพ่
อ ที่
ให้
ขุ
ดหลุ
มลึ
กแล้
วเอาหอกดาบไปปั
กไว้
ก้
นหลุ
ม แล้
วให้
ชายทั
้
งหลาย
กระโดดลงไปในหลุ
ม หากไม่
ถู
กหอกดาบทิ่
มแทงแล้
วจะยกธิ
ดาให้
แล้
วให้
ครองเมื
องแทน แต่
ไม่
มี
ชาย
หนุ
่
มคนใดจะเป็
นคนเนื
้
อหนั
งเหนี
ยวตามที่
ท่
านเจ้
าเมื
องต้
องการเลย จนกระทั่
งคนหนุ
่
มหมดเมื
องก็
หา
ไม่
ได้
จนข่
าวนี่
ทราบไปถึ
งชาวป่
าละว้
าพากั
นมาดู
กระโดดหลุ
มขวากกั
น
เผอิ
ญมี
ชายหนุ
่
มคนหนึ่
ง
เป็
นพรานป่
าสะพายกระบอกใส่
ธนู
พะรุ
งพะรั
งมานั่
งยองๆอยู
่
ริ
มปากหลุ
ม ถู
กเพื่
อนเบี
ยดตกลงไปใน
หลุ
มและกลั
บขึ
้
นมาโดยไม่
มี
บาดแผลอะไรเลย
คณะกรรมการเมื
องทราบเข้
าก็
พากั
นไปพบเจ้
าเมื
องและขอให้
แต่
งตั
้
งหนุ
่
มละว้
าคนนี
้
ขึ
้
นเป็
น
เจ้
าเมื
องพร้
อมกั
บแต่
งงานกั
บนางผมหอมธิ
ดาเจ้
าเมื
องตามที่
เจ้
าเมื
องประกาศไว้
ทั
้
งเจ้
าเมื
องและนาง
ผมหอมเสี
ยใจอย่
างมาก และนางผมหอมได้
ไปกระโดดนํ
้
าตาย ศพจมนํ
้
าป่
าสั
กเจ้
าเมื
องจึ
งให้
คนลงงม
ศพเท่
าไรก็
หาไม่
พบจึ
งให้
คนลงหลั
กลี่
(เฝื
อกกั
้
นนํ
้
า) ในบริ
เวณที่
ทางแยกระหว่
างแม่
นํ
้
าเก่
ากั
บแม่
นํ
้
าใหม่
ที่
เรี
ยกว่
าปากปู
่
ศพนางผมหอมมาติ
ดที่
หลั
กลี่
นั
้
น เจ้
าเมื
องจึ
งให้
นํ
าศพนางผมหอมขึ
้
นมาตั
้
งฌาปณกิ
จ
ที่
บริ
เวณระหว่
างต้
นโพธิ
์
๕ ต้
น ซึ่
งคื
อวั
ดโพธิ
์
เย็
นทุ
กวั
นนี
้
วั
ดนี
้
จึ
งได้
นามว่
าวั
ดศพแต่
เนื่
องจากชื่
อวั
ดนี
้
ไม่
เป็
นศิ
ริ
มงคลจึ
งมี
การเปลี่
ยนชื่
อใหม่
ว่
าวั
ดโพธิ
์
เย็
นทุ
กวั
นนี
้
จากตํ
านานที่
เล่
าเป็
นนิ
ทานนี
้
พอสั
นนิ
ษฐานได้
ว่
าชื่
อวั
ดศพนั
้
นเพราะในบริ
เวณกํ
าแพงเมื
อง
เพชรบู
รณ์
ด้
านทิ
ศเหนื
อเป็
นป่
าทึ
บ มี
ประตู
วั
ดโพธิ
์
เย็
นทุ
กวั
นนี
้
เรี
ยกประตู
ผี
คงเป็
นประตู
ที่
นํ
าศพออกไป
เผาหรื
อฝั
งนอกเมื
อง สํ
าหรั
บศพคนสํ
าคั
ญหรื
อมี
ฐานะดี
ก็
จะเผากั
นริ
มประตู
ผี
นั่
นเอง เพราะวั
ดอื่
นเช่
น
วั
ดไตรภู
มิ
,วั
ดพระแก้
ว,วั
ดพระสิ
งห์
,วั
ดสนามชั
ย(ต่
อมาเป็
นวั
ดประตู
ดาว แต่
อยู
่
คนละฟากถนน วั
ดท่
า