Page 323 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๐๕
กรมศิลปากรได้ บูรณะพระเจดีย์ องค์นี ้ ได้ ขุดพบลานทองจารึกใน พระเจดีย์องค์ใหญ่ หลังพระอุโบสถ
และได้ นํา โบราณวัตถุที่บรรจุเจดีย์นั ้ นขึ ้ นมาด้ วย มีสิ่ งหนึ่งที่ได้ มาพร้ อมกับพระเครื่ อง พระบูชา เป็ นรู ป
ช้ าง รู ปหมู ในท้ องหมูมีลานทองจารึกอยู่ ๓ แผ่น มีข้ อความตามจารึ กว่า "พระเจ้ าเพชบุรเป็ นลูก
พระญาอนรงปรดิสถาแล" เขียน เป็ นคําปัจจุ บันได้ ว่า"พระเจ้ าเพชรบุรเป็ นลูก พระยาอันรงประดิษฐาน
ไว้ "จึงทําให้ เราทราบว่า"เพชรบูรณ์ "แต่เดิมนั ้ นชื่อเป็ น "เพชบุร"ตั ้ งอยู่ถนนนิกรบํารุ ง ในเขตเทศบาลเมือง
เพชรบูรณ์ เป็ นวัดเก่าแก่คู่บ้ านคู่เมืองจังหวัดเพชรบูรณ์
(วิ ทยากรผู้ ให้ ข้ อมูล วิโรจน์ ไผ่ย้อย www.gogle.co.th ๒๖ ตุลาคม ๒๕๑๑)
จากประวัติของวัดมหาธาตุทําให้ เราทราบว่าวัดมหาธาตุเป็ นวัดที่ พระเจ้ าเพชบุรเจ้ าเมือง
เพชบุร เป็ นพระโอรสของลูกพระยาอันรงเป็ นผู้ สร้ างแสดงว่ าหลังจากเมื องราดเมืองลุ่มได้ ถูกทิ ้ งร้ างไป
ได้ มีการสร้ างเมืองขึ ้ นใหม่ชื่อว่าเมืองเพชปุระ การตั ้ งชื่อเมื องนําเอาสภาพภูมิศาสตร์มาเป็ นชื่อเมื อง
เช่นกันคือเมื องที่เต็มไปด้ วยป่ าไม้โดยได้ พบหลักฐานจารึกบนลานทองที่ อยู่ในท้ องหมูที่ค้นพบใน
ขณะที่กรมศีลปากรบูรณะเจดีย์องค์ใหญ่ ทรงพุ่มข้ าวบิณฑ์หลังอุโบสถ
ในการสร้ างเมืองใหม่นี ้ มีการสร้ างวัดขึ ้ นชื่อว่าวัดมหาธาตุเป็ นวัดประจํ าเมือง(เช่นเดียวกับวัด
พระแก้ วคําว่าแก้ วน่าจะหมายถึงพระบรมธาตุ)มีข้ อสันนิษฐานเกี่ยวกับชื่อวัดมหาธาตุไว้ดังนี ้
เราจะพบว่าวัดมหาธาตุจะเป็ นชื่อวัดที่มีอยู่ในหลายจังหวัดของประเทศไทย จากบทความเรื่ อง
วัดมหาธาตุที่เมืองนครศรีธรรมราช ของนิตยสารเมืองโบราณได้ กล่าวถึงที่มาของชื่อวัดมหาธาตุไว้ ดังนี ้
“วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ประวัติจากตํานานที่เล่าเรื่ องการก่ อสร้ างพระบรมธาตุมีหลายสํานวน
สามารถประมวลเนื ้ อหาได้ว่าเมื่อพระพุทธเจ้ าเสด็จดับขันธ์ ปรินิพพาน เมื องต่าง ๆ ในแว่นแคว้ นชมพู
ทวี ปได้ แบ่งพระบรมสารีริ กธาตุไปเก็บรักษาเคารพบูชา”
และจากตํ านานการสร้ างวั ดในประเทศไทยซึ่งสมเด็จพระ ฯ กรมพระยาดํ ารงราชานุภาพ
(๒๔๗๑) ( www.gogle.co.th ๒๓23 มีนาคม ๒๕๕๐)ได้ กล่าวไว้ ว่า
เมื่อพระพุทธเจ้ าเสด็จดับขันธปรินิพพาน จึงเกิดมีเจดีย์วัตถุในพระพุทธศาสนาสํ าหรับ
สักการบูชาแทนองค์พระพุทธเจ้าขึ ้ นก่อน พุทธเจดีย์ มีหลายอย่าง จะกล่าวแต่ที่เป็ นตัวมูลเหตุแห่งการ
สร้ างวัด คื อตามประเพณีอันมีมาในอินเดียตั ้ งแต่ก่อนพุทธกาล ถ้าผู้ทรงคุณธรรมในศาสนาถึง
มรณภาพลง เมื่อเผาแล้ วย่อมเก็บอัฐิธาตุบรรจุไว้ ในสถูป (ที่ เรามักเรี ยกกันว่า พระเจดี ย์) สร้ างขึ ้ นตาม
กําลังของเจ้ าภาพ มี ตั ้ งแต่เพียงเป็ นกองดิ นขึ ้ นไปจนถึงสร้ างเป็ นปึ กแผ่นแน่นหนาโดยประณีตบรรจง
เมื่อพระพุทธเจ้ าเสด็จเข้ าพระนิพพาน ถวายพระเพลิงพระพุทธสรี ระแล้ ว กษัตริ ย์และ