๖
ข้
อจํ
ากั
ดของการวิ
จั
ย
ในการดํ
าเนิ
นการวิ
จั
ยเป็
นการวิ
จั
ยเชิ
งคุ
ณภาพ ข้
อมู
ลการวิ
จั
ยเป็
นเชิ
งคติ
ชนวิ
ทยา
(วั
ฒนธรรมดั
้
งเดิ
มเก่
าแก่
จนหาแหล่
งต้
นตอของข้
อมู
ลมิ
ได้
) ดั
งนั
้
นข้
อมู
ลจึ
งอาจจะต้
องใช้
วิ
ธี
การเก็
บข้
อมู
ลเชิ
งสื
บค้
นจากปราชญ์
ชาวบ้
านที่
ใช้
วิ
ธี
เล่
าจากความทรงจํ
า
ข้
อตกลงเบื
้
องต้
น
การวิ
จั
ยครั
้
งนี
้
เป็
นการเลื
อกกลุ
่
มตั
วอย่
างที่
มี
ความรู
้
ในด้
านคติ
ชนวิ
ทยาด้
านประเพณี
และเป็
นปราชญ์
ของชุ
มชนด้
านต่
างๆ จึ
งเป็
นการเก็
บข้
อมู
ลแบบเฉพาะเจาะจง เพื่
อต้
องการ
ศึ
กษาประวั
ติ
ความเป็
นมาของชุ
มชนในเขตเทศบาลเมื
องทั
้
ง๑๗ชุ
มชนศึ
กษาขนบธรรมเนี
ยม
ประเพณี
และภู
มิ
ปั
ญญาของชุ
มชน อั
นเป็
นวั
ฒนธรรมที่
เป็
นเอกลั
กษณ์
ของชุ
มชนในเขตเมื
องที่
มี
การถ่
ายทอดและหลงเหลื
ออยู
่
เพื่
อนํ
ามาศึ
กษาและเป็
นแนวทางในการพั
ฒนาต่
อไป
นิ
ยามศั
พท์
ปริ
บทของชุ
มชน
หมายถึ
งสภาพแวดล้
อมอั
นประกอบด้
วยลั
กษณะภู
มิ
ทั
ศน์
ที่
เกิ
ดขึ
้
น
ตามธรรมชาติ
และมนุ
ษย์
สร้
างขึ
้
น มี
การปรั
บปรุ
งและเปลี่
ยนแปลงไปตามกาลเวลา มี
ภู
มิ
หลั
ง
และประวั
ติ
ศาสตร์
ที่
ยาวนาน
มี
ตํ
านานและเรื่
องราวเกิ
ดขึ
้
นหลากหลายในท้
องถิ่
นนั
้
นและมี
ลั
กษณะของความเป็
นเอกเทศของชุ
มชนเช่
นมี
บ้
าน วั
ด โรงเรี
ยน แหล่
งศู
นย์
กลางของชุ
มชน
โดยไม่
พึ่
งพาชุ
มชนอื่
น
ท้
องถิ
่
น
หมายถึ
ง ท้
องที่
ใดท้
องที่
หนึ่
งโดยเฉพาะในเขตเมื
องหรื
อประเทศ เช่
นหมู
่
บ้
าน
ชุ
มชน ที่
มนุ
ษย์
ได้
ตั
้
งถิ่
นที่
อยู
่
อาศั
ย มี
การจั
ดระบบ ระเบี
ยบ ทางสั
งคม ทั
้
งการประกอบอาชี
พ
วั
ฒนธรรมประเพณี
ตลอดจนงานศิ
ลปะ หั
ตถกรรม สิ่
งเหล่
านี
้
เป็
นสิ่
งแสดงเอกลั
กษณ์
เฉพาะ
ของแต่
ละถิ่
น
คติ
ชนวิ
ทยา
หมายถึ
งเรื่
องราวและความรู
้
ที่
ชาวบ้
านที่
เป็
นบุ
คคลธรรมดามิ
ใช่
บุ
คคล
ชั
้
นสู
งในสั
งคม อั
นเป็
นชนชั
้
นที่
มี
อยู
่
ทั่
วไปในสั
งคม เป็
นผู
้
สร้
างขึ
้
นและมี
การถ่
ายทอดสื
บเนื่
อง
กั
นมาจนหาต้
นตอดั
้
งเดิ
มมิ
ได้
แบ่
งออกเป็
น สาขา ตามลั
กษณะของการถ่
ายทอดคื
อ การ
ถ่
ายทอดด้
วยปาก(มุ
ขปาฐะ) ถ่
ายทอดด้
วยมื
อ (อมุ
ขปาฐะ) และแบบผสมคื
อทั
้
งแบบที่
๑และที่
๒
ภู
มิ
ปั
ญญาไทย
หมายถึ
งการเรี
ยนรู
้
ถึ
งแก่
นความคิ
ดของนั
กคิ
ด นั
กประดิ
ษฐ์
หรื
อ
ปราชญ์
ชาวบ้
านเป็
นองค์
ความรู
้
ของบรรพบุ
รุ
ษ
ระบบสั
งคม
หมายถึ
ง ข้
อตกลงที่
เป็
นที่
ยอมรั
บของชุ
มชนในสั
งคม มี
สิ่
งที่
เป็
น
เอกลั
กษณ์
ร่
วมกั
นแล้
วสมาชิ
กในสั
งคมยอมรั
บเป็
นข้
อปฏิ
บั
ติ
ร่
วมกั
นกลายเป็
นจารี
ตประเพณี
ขนบประเพณี
ธรรมเนี
ยมประเพณี
และเป็
นกรอบกํ
าหนดให้
สมาชิ
กในสั
งคมนั
้
นๆประพฤติ
และ
ปฏิ
บั
ติ
ตาม