Page 295 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๗๗
ต้ นรัง ต้ นเต็ง (บัลลังก์ ) เป็ นที่เก็บของมีค่าไว้ ใต้ ฐานบัลลังก์ของพระพุทธรูปใหญ่ในอุโบสถ
ฉะนั ้ นต้ นไม้ ใหญ่ทั ้ ง ๓ ต้ นนี ้ ใครจะไปตัดหรือฟั นไม่ได้ ถือเป็ นไม้ หวงห้ ามและศักดิ ์สิทธิ ์ ของชาวบ้าน
ชุมชนแห่งนี ้ คือต้ นเต็ง ต้ นรัง ต้ นเกศ ปั จจุบันยังอยู่
ที่ตั ้ งของวัดเก่ าแก่วัดหนึ่ งชื่อว่า “วัดใหม่” ซึ่งเป็ นสาขาหนึ่งของวัดภูเขาดิน ซึ่งเป็ นวัดร้ างมา
นานแล้ ว ต่อมาเป็ นสถานที่ก่อสร้ างโรงเรียนการช่าง ในบริ เวณวัดเก่านี ้ จะมีต้ นไม้ ใหญ่เก่าแก่มากอยู่
๒ ต้ น ชาวบ้านเคารพนับถื อมาก เป็ นต้ นไม้ ศักดิ์สิทธิ ์ ใครไปตัดไปฟัน หรื อไปปั สสาวะ รด – ราด
บริเวณต้ นไม้ นี ้ จะมีอันเป็ นไป เช่ นปวดหัวตัวร้ อน เจ็ บป่ วยไข้ ต่างๆ นานา คือต้ นโพธิ์ ต้ นจันทน์
ลักษณะนิ สัยของชาวชุมชน
เป็ นคนใจบุ ญสุนทาน เอื ้ อเฟื ้อเผื่อแผ่และมีความกตัญ�ูต่อบรรพบุรุ ษเช่นการมาร่ วมทํ าบุญ
ประจําปี รอยพระพุทธบาทวัดภูเขาดินดังนี ้
ในสมัยก่อนชาวบ้านทั่วจังหวัดเพชรบูรณ์ จะหลั่งไหลมา ร่วมกันทําบุญ อย่างมากมาย คนที่
อยู่บ้ านไกลก็จะมานอนค้ างคืนกันที่วัด และร่วมกันจัดทํ าโรงทาน (โรงครัว) โดยการช่ วยกันนํา ข้ าว
ปลาอาหารพืชผัก สวนครั ว มาประกอบกัน เป็ นเวลา ๕ วัน ๕ คืน
ชุมชนที่ ๑๔ บ้ านคลองศาลา เนื่องจากมี ประชาชนล้มตายกันบ่อยๆ ชาวบ้ านจึงประชุม
ปรึกษาหารื อกัน และลงความเห็ นว่า ควรจะจัดให้ มีการทําบุญกลางบ้ านขึ ้ นโดยชาวบ้ านจะร่วมกัน
บริจาคเงินทําบุญเลี ้ ยงพระกลางหมู่บ้ าน โดยมีการโยงด้ายสายสิญจน์ ไปทั่วทุกหลังคาเรือนของ
หมู่บ้ านชุมชน ๑๔ ตั ้ งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๓๗ตลอดมา การจัดงาน จะจั ดก่อนวันสงกรานต์ประมาณ ๑๕
วัน วัตถุประสงค์ในการจัดงาน เพื่อเป็ นการอุทิศส่วนกุศลให้ดวงวิญญาณ ของปู่ ย่า ตายาย และ
ญาติพี่น้ องที่ล่วงลับไปแล้ ว จึงยึดถือเป็ นประเพณี สื บต่อกันมาจนทุ กวันนี ้
สภาพภูมิศาสตร์
ในชุมชนมีลํ าคลองหลายสายอาทิเช่น
คลองโซม
เป็ นคลองซึ่งไหลมาจากบ้ านพลํ า ตําบลป่ าเลา อ.เมือง จ.เพชรบูรณ์ ไหลผ่านชุมชน
บ้ านสะเดียง ไหลผ่านทุ่งนา ไหลผ่านสะพานที่ ๑ ผ่านอู่ซ่อมรถจงรั กษ์ ไหลผ่านโรงฆ่าสัตว์ ไหลลงทุ่ ง
นา ปัจจุ บันมีสภาพตื ้ นเขินหมดแล้ ว