Page 291 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๗๓
วัดภูเขาดินจึงเป็ นชื่ อเรียกตามสิ่งสําคัญที่ปรากฏอยู่ในวัดคื อเนินดินที่ถูกพูนให้ สูงขึ ้ นและ
ได้ ถูกสร้ างขึ ้ นเมื่อ๑๒๐ปี เศษมานี ้ เอง
ดังนั ้ นถ้ าพูดถึ งชุมชนนี ้ ก็คงจะเก่าแก่ ไม่น้ อยไปกว่าชุมชนบ้ านช้ างเผือกและบ้ านสะเดียง
แต่ขยายพื ้ นที่ ออกมาสร้ างวัดขึ ้ นใหม่และตั ้ งบ้ านเรื อนอาศัยอยู่ตามริมแม่นํ ้ าป่ าสักและวัดที่สร้ างมี ๒
วัดๆที่สร้ างขึ ้ นใหม่สุดเรียกว่ าวัดใหม่แต่ถูกทิ ้ งร้ างไปและไปสร้ างขึ ้ นใหม่ คือวัดภูเขาดินโดยใช้ สิ่งสําคัญ
ของวัดเป็ นชื่อวัด สําหรับรายละเอียดและภูมิหลังของชุมชนมีดังนี ้
ประวัติของชุมชน ชุมชนวัดภูเขาดิน พื ้ นเพดั ้ งเดิมของชุ มชนส่วนใหญ่ จะเป็ นคนเก่าแก่ ในท้ องถิ่น
ของชุมชนวัดนี ้ เอง(และน่ าจะขยายตัวมาจากชุมชนบ้ านช้ างเผือกและบ้ านสะเดียง) แต่ก็ มีบางส่วนที่
อพยพมาจากจังหวัดใกล้ เคียงเช่น จังหวัดแพร่ ,น่าน,พิจิตร,พิษณุโลก โดยเฉพาะครอบครัวที่อพยพ
มาจาก อ.นครไทย จังหวัดพิษณุโลกในสมัยก่อน ผู้ เฒ่า ผู้ แก่ เล่าให้ ฟัง หนีความหวาดกลัวจากการ
รบราฆ่าฟั น การแตกทัพหนีมา มารวมกันตั ้ งถิ่นฐานทํามาหากินอยู่ร่ วมกันกับคนในท้ องถิ่นเดิม
แต่งงานมีลูกมีหลานสืบต่อกันมาจนถึงปั จจุบัน เป็ นชุมชนใหญ่ซึ่งชาวบ้านแต่ ก่อนเรียกว่ า “บ้ านคลอง
ศาลา” ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็ นชุมชนวัดภูเขาดิน เนื่องจากชุมชนนี ้ เป็ นชุมชนที่ใหญ่มีประชากรมาก
เทศบาลได้ แบ่งเขตการปกครอง ตามนโยบายของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย โดยแบ่งเขต
ชุมชนวัดภูเขาดินออกเป็ น ๔ ชุมชน คือชุมชนที่ ๑๐, ๑๑ , ๑๓ และ ๑๔ เป็ นการกระจายอํานาจในการ
ปกครองท้ องถิ่น ให้ ชุมชนได้ ดูแลตนเอง
ที่มาของชื่ อชุมชน
สาเหตุชาวบ้านเรี ยกชื่อชุมชนวัดภูเขาดินว่ า “บ้ านคลองศาลา” ในสมัยก่อนนั ้ นเพราะว่ามี
ศาลาหลังหนึ่ง ซึ่งเป็ นศาลาที่เก่าแก่ตั ้ งอยู่ริมคลองนํ ้ า หลังวัดภูเขาดิน ด้ านข้างของศาลาจะมีท่า
อาบนํ ้ าของชาวบ้ าน ศาลาหลังนี ้ จึงเป็ นที่พักผ่อนหย่ อนใจของชาวบ้านในละแวกนั ้ นตอนเย็นได้ เวลา
แดดร่มลมตก ชาวบ้ านใกล้ เคียง จะไปอาบนํ ้ าที่ท่านํ ้ านี ้ ทั ้ งเด็กๆ หนุ่ม – สาว ผู้ ใหญ่ จะลงเล่นนํ ้ า
อาบนํ ้ ากัน อย่างสนุกสนาน หลังจากอาบนํ ้ าเสร็จแล้วหนุ ่ม – สาว ก็จะนั่งพักผ่อนคุยกัน ณ ศาลา
แห่งนี ้ ใกล้ ๆ กับศาลาจะมีสะพานส่วนตัวของ “แม่เปลื ้ อง โภชนานนท์” “ สร้ างขึ ้ นเพื่อเดินไปมาหาสู่
กัน ระหว่างสองฟากฝั่ งคลองทํ าให้ ชาวบ้านเดินไปมาได้ สะดวก สะพานนี ้ อยู่เยื ้ องไปทางด้านหน้ าของ
โบสถ์เก่าของวัดภูเขาดิน