๒๖๕
การล้
มของไม้
ใหญ่
ครั
้
งที่
๑ เมื่
อนานมาแล้
วคนรุ่
นนี
้
จํ
า พ.ศ. ไม่
ได้
มี
ต้
นโพธิ
์
ตรงสี่
แยกโพธิ
์
ล้
มในปั
จจุ
บั
น
ล้
มลงทางทิ
ศใต้
พาดไปทางทิ
ศเหนื
อทั
บขวางทางถนนบู
รกรรมโกวิ
ทไม่
สามารถสั
ญจรผ่
านได้
จึ
งได้
ชื่
อ
สถานที่
ตรงนั
้
นว่
า โพธิ
์
ล้
ม
ครั
้
งที่
๒ เมื่
อวั
นที่
๒สิ
งหาคม ๒๕๕๓ มี
ต้
นยางนาของวั
ดช้
างเผื
อก ต้
นใหญ่
อายุ
ประมาณ ๖๐๐ปี
ได้
ล้
มลงจากทิ
ศตะวั
นออกไปทางทิ
ศตะวั
นตก ทํ
าความเสี
ยหายให้
กั
บบ้
าน ๒ หลั
ง
การประกอบอาชี
พของชุ
มชน
จากสภาพทางภู
มิ
ศาสตร์
ที่
มี
แม่
นํ
้
าไหลผ่
าน แสดงให้
เห็
นว่
าชุ
มชนมี
ความอุ
ดมสมบู
รณ์
ดั
งนั
้
นอาชี
พส่
วนใหญ่
ของชาวชุ
มชนจึ
งประกอบอาชี
พเกษตรกรรม เช่
น ทํ
าไร่
ทํ
านา ทํ
าสวน ปลู
กผั
ก
สวนครั
ว ทํ
าไร่
ยาสู
บ ทํ
าไร่
ข้
าวโพด จั
บสั
ตว์
นํ
้
า
ลั
กษณะนิ
สั
ยของชาวชุ
มชน
มี
ความเอื
้
อเฟื
้
อเผื่
อแผ่
กั
นและกั
น เช่
นการแลกเปลี่
ยนพื
ชผั
กที่
ปลู
กกิ
นกั
น แบ่
งปั
นกั
น
เป็
นการทํ
ามาหากิ
นโดยยึ
ดหลั
กเศรษฐกิ
จพอเพี
ยง นํ
าสิ
นค้
าที่
มี
มาแลกเปลี่
ยนกั
นเช่
น
“สมั
ยก่
อนคนในตลาดไม่
ได้
ทํ
านาทํ
าไร่
เพราะย้
ายมาจากต่
างจั
งหวั
ด ส่
วนมากเป็
นคนใน
เมื
อง ชื่
อคุ
ณยายแป้
ง แสงวิ
จิ
ตร ซึ่
งเป็
นแม่
ของคุ
ณยายกี
นวลทู
ล แม่
ของศึ
กษาเต็
ง แสงวิ
จิ
ตร แม่
ของหมอกาวนํ
าผั
ดหมี่
มาแลกข้
าวสารกั
บคนบ้
านสะเดี
ยง ยายแป้
งเป็
นคนปากหวานจะหาบหมี่
มาก็
จะร้
องด้
วยเสี
ยงเพราะว่
า ผั
ดก๋
วยเตี๋
ยวร้
อนๆ อร่
อยๆ มาแล้
วจ้
า เอามาแลกกั
บข้
าวสารนะจ๊
ะ
ชาวบ้
านสะเดี
ยงก็
จะคอยคุ
ณยายแป้
งเพราะก๋
วยเตี๋
ยวของคุ
ณยายมี
รสอร่
อย การแลกข้
าวสารหนึ่
ง
ทะนานต่
อก๋
วยเตี๋
ยวหนึ่
งถ้
วยตราไก่
คุ
ณยายก็
จะเดิ
นจากตลาดมาถึ
งบ้
านสะเดี
ยง บางครั
้
งคุ
ณยาย
แป้
งก็
จะหาบก๋
วยเตี๋
ยวไปแลกถึ
งบ้
านป่
าแดงซึ่
งเดิ
นทางเท้
าประมาณ ๘ กิ
โลเมตรรวมไปกลั
บ
ประมาณ ๑๖ กิ
โลเมตร ลู
กของคุ
ณยายแป้
งได้
รั
บราชการทุ
กคน”
(วิ
ทยากรนางจิ๋
ว ทองมา อายุ
๘๘ ปี
บ้
านเลขที่
๔/๑ ถนนเด่
นพั
ฒนา อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ด
เพชรบู
รณ์
ซึ่
งรั
บประทานผั
ดก๋
วยเตี๋
ยวคุ
ณยายแป้
งเป็
นประจํ
า ชาวบ้
านสะเดี
ยงส่
วนใหญ่
ทํ
านามี
ข้
าวกั
นมาก)
การแบ่
งปั
นอาหารกั
นกิ
นเช่
น