Page 272 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๕๔
จึงนําเอาแก้ วแหวนเงินทอง เพชรนิลจิ นดาอันมีค่าฝั งไว้ กับเจดีย์ ที่บรรจุศพธิดานั ้ น เจดีย์นี ้ จึงมีความ
ศักดิ ์สิทธิ ์ มาก และมีคนเห็นดวงไฟพุ่งออกมาจากเจดีย์องค์นี ้ เสมอๆ ในวันที่ ๘ คํ่าและ๑๕ คํ่าเจดีย์อี ก
องค์หนึ่งบรรจุกระดูกช้ างเผือกไว้พร้ อมกัน และมีเจดีย์อี กสององค์ที่สร้ างขึ ้ นหน้าพระอุโบสถ ดูจะสร้ าง
ขึ ้ นรุ่ นเดียวกัน ซึ่งพระอุโบสถนั ้ นจะสร้ างขึ ้ นพร้ อมกับวัดหรื อไม่นั ้ นไม่อาจทราบได้ แต่พระประทานใน
พระอุโบสถและพระพุทธรูปที่อยู่หน้ าพระประธาน ๑๐ กว่าองค์ ล้วนแต่เก่าแก่ จะรุ่นราวสมัยสุโขทัย
หรื อต้ นอยุธยา การตั ้ งชื่อวัดนี ้ จึงเอานามช้ างเผือกที่ มาตายลงเอามาตั ้ งชื่อว่า “วัดช้ างเผือก” จนถึง
ปั จจุบัน
ประวัติความเป็ นมาของกระแสหนึ่งของวัดช้างเผื อกนี ้ เล่าสืบต่อกันมาว่า มี ธิดาเจ้าเมืองหนึ่ง
ซึ่งอยู่ทางใต้เข้ าใจว่าจะอยู ่ ทางกรุ งศรี อยุธยา เป็ นเมืองใดไม่ปรากฏแน่ชั ด ธิดาของเจ้ าเมืองนี ้ มีนามว่า
“นางเขียวค่อม” ได้ มีความรักใคร่กันกับชายคนใช้ ใกล้ ชิด แต่ด้ วยความแตกต่างกันทางชนชั ้ นวรรณะ
นั่นเอง ทําให้ ความรักของธิ ดาสาวกับหนุ่มไม่สามารถจะเป็ นไปได้ ประดุ จดอกฟ้ ากับยาจก วณิ พกหรื อ
จะคู่ควรกับนางฟ้ าได้
ด้ วยขนบธรรมเนียมประเพณีดังนั ้ น หนทางเดียวที่จะทําให้ รักของนางฟ้ ากับวณิ พกได้สํ าเร็จก็
คือ การพากันหนี โดยนางได้ นัดแนะกันหนุ่มคนรักผู้ ตํ่าต้อยเตรียมช้ างและข้ าวของเครื่องใช้ เครื่องกิน
ออกหนีจากเมืองในเวลากลางคืน โดยคิดจะไปตายเอาดาบหน้ าด้วยอานุภาพแห่งความรักทํ าให้นาง
และคนรั กไม่คํานึงถึงความตาย และอันตรายใดใดทั ้ งสิ ้ นพากันเดินทางรอนแรมกันมา โดยรี บเร่ง
จนกระทั่งออกจากเมืองมาไกลมากแล้ วจึงหยุดพักผ่อน ระยะหนึ่ งต่อมาพอรุ่ งสางเจ้ าเมืองผู้เป็ นบิดา
พอทราบข่าวก็ มีความเกรี ้ ยวโกรธธิดาของตนเป็ นอย่างยิ่ง จึงเกณฑ์ ไพร่พลออกติดตาม แต่ด้ วยไม่
ทราบธิดาสาวกับชู้ รักของนางหนีไปทางไหนกว่าจะจับทิศทางตามไปถูกก็เสียเวลาไปเป็ นแรมเดือน จึง
ตามมาพบธิดาสาวกับชู้รักของนางที่ป่ าแห่ งวัดช้ างเผือกนี ้ เอง
ด้ วยความโกรธที่ธิดาของตนกระทําการเป็ นที่อัปยศอดสูแก่ชาวประชา และบ้ านเมืองอื่น เขา
จึงได้ สั่งประหารชี วิตธิดาสาวกั บชู้ รักของนางเสีย เมื่อหายโกรธแล้วจึงรู้ สึกเสียใจยิ่ งนักที่ได้ กระทํากรรม
อันหนัก คือ ฆ่าบุตรของตนเอง ส่วนมารดาของนางนั ้ นมีความโศกเศร้ าแสนทวีคูนเมื่อทราบว่าพ่อได้
ฆ่าลูกของตนเองเสียแล้ ว จึงได้ ตกลงใจกันสร้ างวัดขึ ้ นเพื่อเป็ นการลบล้ างบาปกรรมที่ได้ กระทําต่ อธิดา
ของตน และช้ างเผือกที่ แห่ขบวนนั ้ นมาก็เจ็บป่ วยตายลงไปอีก จึ งได้สร้ างเจดีย์ ขึ ้ นองค์หนึ่ง บรรจุศพ
ธิดาและคนรักของนางไว้ด้ วยกัน พร้ อมทั ้ งเพชรนิลจิ นดาเข้าไว้ ในเจดี ย์องค์นี ้ ด้วย
ตํานานหรือนิทานพื ้ นบ้ านสอดคล้ องกับทฤษฎีคติชนวิทยาที่กล่าวถึงนิทานชาวบ้านไว้ ดังนี ้