๒๒๒
ประเพณี
การตาย
ถ้
ามี
คนเจ็
บป่
วยหนั
กใกล้
ตาย จึ
งจั
ดดอกไม้
ธู
ปเที
ยนบรรจุ
ในกรวยใบตองใส่
มื
อให้
ผู
้
ตาย
พนมมื
อถื
อไว้
สํ
าหรั
บระลึ
กถึ
งคุ
ณพระรั
ตนตรั
ยหรื
อเพื่
อบู
ชาพระจุ
ฬามณี
เจดี
ย์
บนสวรรค์
ครั
้
น
ผู
้
ป่
วยกํ
าลั
งจะสิ
้
นใจ ผู
้
ที่
อยู
่
ใกล้
ๆจะพู
ดนํ
าดั
งๆว่
า”อรหํ
ๆ” ให้
ผู
้
ป่
วยได้
ยิ
นเพื่
อเป็
นเครื่
องช่
วย
เตื
อนสติ
ให้
ระลึ
กถึ
งพระพุ
ทธศาสนาครั
้
งสุ
ดท้
าย จะได้
เป็
นเนื
้
อนาบุ
ญติ
ดตั
วไปยั
งโลกหน้
า เมื่
อ
ผู
้
ป่
วยสิ
้
นใจแล้
วให้
จุ
ดเที
ยนไว้
ศพ ถ้
าเที
ยนที่
จุ
ดไว้
หมดเมื่
อไร ก็
เป็
นเครื่
องหมายว่
าตายแน่
นํ
า
ศพมาทํ
าพิ
ธี
อาบนํ
้
าทํ
าความสะอาดศพ แล้
วนํ
าศพเข้
าโลงได้
ภาพที่
๑๗๑ ประเพณี
ที่
เกี่
ยวข้
องกั
บการตาย
ภาพที่
๑๗๔ ประเพณี
การตาย
ภาพที่
๑๖๙ ประเพณี
การตาย
มี
คติ
ถื
อกั
นอย่
างหนึ่
งว่
ายาที่
ใช้
รั
กษาคนที่
ตายแล้
ว
จะต้
องเททิ
้
งให้
หมด
เพราะยา
เหล่
านั
้
นถู
กผี
ทั
บแล้
วใช้
ไม่
ได้
แพทย์
ผู
้
รั
กษาเมื่
อเห็
นคนไข้
สิ
้
นใจแล้
ว ก็
รี
บนํ
าล่
วมยาออกไปนอกชายคาบ้
านเพราะกลั
ว
ยาในล่
วมนั
้
นจะถู
กผี
ทั
บใช้
ไม่
ได้
กระทั่
งเลขยั
นต์
คาถาซึ่
งเป็
นของศั
กดิ
์
สิ
ทธิ ์
นั
บถื
อก็
ต้
องเอา
ออกไป ถ้
าเอาออกไปไม่
ทั
นก็
ถื
อว่
าถู
กผี
ทั
บเสื่
อมหมด ต้
องเอาไปถวายวั
ด เลขยั
นต์
คาถานั
้
นจะ
ได้
ไม่
เสื่
อม เสื
้
อผ้
าของผู
้
ตายจะยกให้
ทานแก่
คนยากจน ส่
วนบ้
านเรื
อนต้
องชํ
าระให้
สะอาด เมื่
อ