Page 216 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๙๑
ตํานานพระพุ ทธมหาธรรมราชา
ตามประวัติเล่าสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคนแล้ วว่าเมื่อประมาณ 400ปี ที่ผ่ านมา ชาว
เพชรบูรณ์กลุ่มหนึ่งมีอาชีพในการจับสัตว์นํ ้ าอยู่ในแม่ นํ ้ าป่ าสัก อยู่มาวันหนึ่งชาวประมงกลุ่ม
นี ้ ได้ ออกหาปลาตามปกติเช่นทุกวัน เผอิญวันนั ้ นเกิดเหตุการณ์ประหลาดตั ้ งแต่เช้ าถึงบ่ายไม่
มีใครจับปลาได้ สักตัวเลย ดังกับว่าใต้ พื ้ นนํ ้ าไม่มีสิ่ งที่มีชีวิตอาศัยอยู ่เลยสร้ างความงุนงงแก่
พวกเขาเป็ นอย่างมาก ต่างพากันนั่งปรึกษาว่าจะทําประการใดดี
บริเวณที่ชาวบ้ านนั่งปรึกษากันอยู่ ปั จจุบันคือบริเวณ”วังมะขามแฟบ”คําว่ามะขาม
แฟบหมายถึงไม้ ระกํานั่นเอง บริ เวณดังกล่าวอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดเพชรบูรณ์ ทันใดนั ้ น
กระแสนํ ้ าในแม่นํ ้ าแห่งนั ้ นก็ หยุดไหลนิ่งอยู่กับที่ แล้ วค่อยๆมีพรายผุดขึ ้ นมาทีละฟองทวี มาก
ขึ ้ น มองดูคล้ ายกับว่ากําลังเดือดอยู่บนเตาไฟ ไม่นานก็เปลี่ยนเป็ นวังนํ ้ าวนใหญ่ และลึกมาก
ณ ที่ แห่งนั ้ นทุกคนดูด้วยความมึนงง ไม่สามารถหาคําตอบได้ ว่าเกิ ดอะไรขึ ้ น เหตุการณ์
ดําเนินต่อไปจนกระแสนํ ้ าวนแห่งนั ้ นเข้ าสู่สภาพเดิมและดูดเอาพระพุทธรูปองค์หนึ่งขึ ้ นมาอยู่
เหนือผิวนํ ้ ามี อาการดําผุดดําว่ายอยู่ตลอดเวลาเหมือนอาการของเด็กเล็กๆที่กํ าลังเล่นนํ ้ าเป็ น
ที่แน่นอนที่ชาวประมงกลุ่ มนั ้ นได้ ประจักษ์ ถึงความศักดิ์สิทธิ ์ จึงได้ พร้ อมใจอัญเชิญขึ ้ นมา
ประดิษฐานไว้ ที่วัดไตรภูมิจนกระทั่งปั จจุบันนี ้
ในปี ต่อมาครั ้ นถึ งเทศกาลสารทไทยพระพุทธรู ปองค์นี ้ ที่ถูกอัญเชิญมาจากนํ ้ าก็ได้
หายไปอย่างไร้ ร่ องรอยชาวบ้ านชาวเมืองก็ออกตามหากันจ้ าละหวั่นในที่สุดก็ไปพบ
พระพุทธรู ปองค์นี ้ ตรงบริเวณที่ พบครั ้ งแรกและกําลังดําผุดดํ าว่ายอยู่พอดี จึงได้ อัญเชิญมา
อีกครั ้ งหนึ่ง
นับแต่นั ้ นเป็ นต้นมา เมื่อถึงเทศกาลสารทไทยคื อตรงกับแรม ๑๕คํ่า เดือน ๑๐ ของทุก
ปี ภายหลังถวายภัตตาหารเช้ าแด่พระภิกษุสงฆ์ แล้วเจ้ าเมืองเพชรบูรณ์สมัยนั ้ น พร้ อมด้วย
ข้ าราชการตลอดจนประชาชนในเมืองเพชรบูรณ์ร่ วมกันอัญเชิญพระพุทธรู ปศักดิ์สิทธิ ์องค์นี ้
ไปทําพิธีสรงนํ ้ าที่วังมะขามแฟบตรงที่พบทุกปี หากปี ใดนํ ้ าน้ อยเข้ าไปไม่ได้ ก็ อัญเชิญไปสรง
นํ ้ าที่วัดโบสถ์ชนะมารแทน แล้ วถวายนามท่านว่า “พระพุทธมหาธรรมราชา”
(วิทยากรผู้ ให้ ข้ อมูล นางทุมมา อินทรสร บ้ านเลขที่๕๕ ต.ในเมือง อ. เมือง จ
เพชรบูรณ์ )
พุทธลักษณะของพระพุทธมหาธรรมราชา
พระพุทธมหาธรรมราชา เป็ นพระพุ ทธรูปเนื ้ อทองสัมฤทธิ์ ปางสมาธิ หน้ าตักกว้าง ๑ นิ ้ ว สูง
๑๘ นิ ้ ว มีพุทธลักษณะเศียรสวมมงกุฎทรงเทริด พระเกศเมาฬ ีมีลักษณะเหมือนยอดเจดีย์
(ปกติพระพุทธรูปทั่วไปจะเป็ นเปลวเพลิ งหรือดอกบัวตูม) ไม่มีฐาน พระพุทธรูปองค์ นี ้ หา