Page 212 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๘๗
ส่วนนางผมหอมเสี ยใจมาก ไม่พอใจจะด้ วยเหตุใดไม่ ปรากฏ พระนางได้กระทําอัตตวิบาก
กรรม(ฆ่าตัวตาย) โดยพระนางได้ ตัดสินใจกระโดดลงไปในแม่นํ ้ าป่ าสัก เพื่อฆ่าตัวตายหนีการ
แต่งงานดังกล่าว
เจ้ าเมืองและข้ าราชบริพารต่างได้ระดมตามหาศพของพระนางผมหอมตามลําแม่นํ ้ าป่ าสัก
และแล้ วในที่สุดก็ได้ พบศพของพระนางติดอยู่ที่หลักลี่ดักปลาที่ข้ างสํ านักสงฆ์แห่งหนึ่ง และ
แล้วก็ได้ นําศพของพระนางขึ ้ นมาทํ าการฌาปนกิจที่สํ านักสงฆ์นั ้ น ต่อมาสํานักสงฆ์นั ้ นจึงได้
ชื่อว่า “วัดศพ” ชาวบ้ านบริเวณนั ้ นต่างก็ได้ พิจารณาร่ วมกันเห็นว่าชื่อว่าวัดศพไม่เป็ นมงคล
นามจึงได้ ชื่อเสียใหม่โดยอาศัยว่าสํานักสงฆ์มีต้นโพธิ ์มากและมีความร่ มเย็นดี จึงได้ ชื่อใหม่ว่า
“วัดโพธิ์เย็น” จนตราบเท่าทุกวันนี ้
(วิทยากรนายสมบูรณ์ บัวบาง ต.ในเมือง อ.เมืองเพชรบูรณ์ )
ตํานานประเพณี อุ้ มพระดํานํ ้ า
อาจารย์สมโภช อรชุนได้กล่าวว่า ผู้ ที่ได้ พระพุทธรูปมหาธรรมราชาองค์นี ้ ชื่อหลวงตาด่อน เป็ น
คนสนิทสนมกับเจ้ าเมืองเพชรบูรณ์มากพร้ อมด้ วยเป็ นผู้ ช่วยราชการงานบ้ านเมืองเป็ นอย่างดี
ในสมัยนั ้ น
หลวงตาด่อนผู้นี ้ มีนิสัยชอบทอดแหเป็ นประจําอยู ่ในคลองแม่นํ ้ าป่ าสักของเมืองเพชรบูรณ์ แต่
เป็ นแหชนิดห่างมากแกชอบจับปลาตัวโตๆ วันที่หลวงตาด่อนจะได้ พระพุทธมหาธรรมราชามา
นั ้ น หลวงตาด่อนได้ ชวนเมียคู ่ขาลงเรือคู่ชีพตั ้ งแต่เวลาประมาณ โมงเช้า เพราะวันนี ้ เป็ น
วันหยุดงาน หลวงตาด่อนเริ่มทอดแหตั ้ งแต่ตําบลในเมืองซึ่งเป็ นสถานที่เคยทอดแหและที่เคย
ได้ ปลาจึงได้ ทอดแหขึ ้ นไปทางเหนือเมื อง ทอดแหวังไหนก็ไม่ได้ ปลา สองตายายทําหน้ าบึ ้ งตึง
แล้วบ่นว่ า ทําไมหนอวันนี ้ น่าแปลกจริ งๆที่ไม่มีปลาสักตัวเดียว และก็มาไกลเกือบหมดวัน
จากนั ้ นก็ทอดแหลงไปอีก แทนที่จะมีปลาก็ ไม่เห็นมีอีกทั ้ งแหก็ ดึงไม่ขึ ้ นแกจึ งลงดํานํ ้ าไปตรวจดู
พลางก็พึมพํ าเสียงขึ ้ นในลําคอเบาๆว่า เจ้ าประคุณ ข้ าแต่เจ้ าป่ า เจ้ าดง เจ้ าพงเจ้ าไพร เจ้ าแม่
พระคงคา ทั ้ งหลาย แหของข้ าพเจ้าที่ติดแน่นอยู่ขณะนี ้ ข้ าพเจ้าได้ดํานํ ้ าไปตรวจดูแล้วถึง สอง
ครั ้ ง ไม่ปรากฏว่ าแหติดอะไรเลย หรือว่ามีสิ่ งอันใดไม่คาดฝั น ขอให้ สิ่งนั ้ นจงปรากฏโดยดีเถิด
พอพูดจบตาแกก็ลดมือทั ้ งสองลงทันทีแล้ วเอื ้ อมมือไปจับจอมแหคู่ชีพทันใดตาแกดึงแหอี ก แต่
คราวนี ้ ตาแกนึกแปลกใจเป็ นอย่างมากเพราะแหที่เคยดึงอย่างแรงหัวเรือแทบจมนํ ้ านั ้ นกลับ
เบาเหมือนไม่มีอะไรติดเลย ดึงขึ ้ นได้ อย่างง่ายดายแต่รู้ สึกมี อะไรถ่วงผิดปกติและเหมือนมีคน
มาจับเพราะดึงแหส่ ายไปส่ายมาพอพ้ นนํ ้ าแล้ วก็วางแหลงในเรือ พอสองตายายมองเห็นเป็ น
พระพุทธรู ป ก็เลยตกตะลึงกันไปพักหนึ่ง พอได้ สติ ดีแล้ วตาแกพูดกับเมี ยว่า เป็ นเหตุอย่างนี ้
เอง วันนี ้ จึงไม่ได้ ปลา เราทอดแหมาตั ้ งแต่ที่บ้ านจนถึงที่นี่