Page 49 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๐
หนวยจัดการศึกษาอํ าเภอแมสะเรียงมีสวนร วมในการทํางานมากแตคณะทํ างานจากภายนอกยังขาด
การประสานงานติดต อขอมูลขาวสารและรวมกันจัดกิจกรรม
กลุมประชาชนทั่วไป
ประเพณีออกหวามีคุณค าตอชุมชนแมสะเรี ยงมาก ถือเปนภูมิ ปญญาของชาวอําเภอแมสะ
เรียง การพัฒนารูปแบบของการจัดกิจกรรมเปนการส งเสริมใหมี การถ ายทอดภู มิปญญาสูรุ นลูกรุน
หลาน แตการทํ างานยังขาดการมีส วนรวมจากประชาชนอยูมากเพราะเปนการทํ างานเฉพาะกลุม
เทานั้น
โดยประชาชนที่ใหข อมู ลให ขอเสนอแนะถึ งการจะพั ฒนาอํ าเภอแมสะเรี ยงเปนแหล ง
ทองเที่ยวเชิงวัฒนธรรมคุณคาของแหลงทองเที่ยวเปนองคประกอบหลักในการพิจารณาศักยภาพของ
แหลงทองเที่ยวนั้น นอกจากนี้ กิจกรรมทองเที่ยวเชิ งวัฒนธรรม และความสะดวกในการเข าถึงแหลง
ทองเที่ยว ได แก สภาพของเส นทางลักษณะการเดินทางใช วิธี ใด ระยะทางจากตัวเมืองไปยังแหลง
ทองเที่ยว ที่พักแรม รานอาหาร เครื่องดื่ม สถานบริการตางๆ ระบบไฟฟ า ประปา โทรศัพท สถาน
รักษาพยาบาล การรักษาความปลอดภัย ยั งเปนปจจั ยหนึ่ งในการพิจารณาศั กยภาพของแหลง
ทองเที่ยว ที่ กลาววา ความสะดวกในการเขาถึ งสถานที่ทองเที่ยวเชิ งวั ฒนธรรม มีความดึงดู ดให
นักทองเที่ยวเดินทางมายังแหลงทองเที่ยวนั้นๆ อี กทั้งป จจัยหลักของการทองเที่ยว จะพิจารณาจาก
ลักษณะของแหลงทองเที่ยวที่มี ความหลากหลายในการทํากิจกรรมเพื่อการทองเที่ยว
แนวทางการจัดการแหลงท องเที่ ยวเพื่อสรางจิ ตสํานึ ก (Awareness) และความเขาใจ
(Understanding) ของนักท องเที่ยวในการทําคุ ณประโยชนแกสิ่งแวดลอมและเศรษฐกิจ เพื่อเพิ่มพูน
ประสบการณที่มี คุณภาพหรือคุณคาสู งใหแกนักทองเที่ ยวหรือผู มาเยือนแหล งทองเที่ ยว เพื่อปรับปรุง
คุณภาพชีวิตของชุมชนที่ แหลงทองเที่ยวตั้งอยู และเพื่อดู แลรักษาและคงไว ซึ่งคุณภาพสิ่งแวดลอมของ
แหลงทองเที่ยว
แนวทางเพิ่มศักยภาพของชุมชน ในส วนของภาครัฐเอง ควรพัฒนาระบบ และควรร วมมือใน
งานแตละฝายใหไปในทิศทางเดียวกัน และมี ความตอเนื่ องกัน ควรประสานงานและมีแผนยุทธศาสตร
รวมกันควรมีการประชาสัมพันธที่ชัดเจน ขาดผูที่มีการรวบรวมข อมูลที่ ถูกตองและเปนจริ งควรมีการ
สงเสริมในดานงบประมาณมากขึ้ นควรมีการสงเสริมแหลงทองเที่ยวตลอดทั้งป ในหลายรูปแบบ เพื่ อ
ความมีแบบแผนในการวัฒนาการทองเที่ยวใหยั่งยืนและคอยเปนคอยไป ควรมี การใหความรู เกี่ยวกับ
ระบบวัฒนธรรมของแหลงทองเที่ ยว ความรูเกี่ยวกับการทองเที่ ยวเชิงวัฒนธรรม การอบรมในดานการ
จัดการทรัพยากรทองเที่ยว การตลาด การบริการดานตางๆ ในปจจุบันไมมีความเหมาะสมแตจะเนน
การทองเที่ยวโครงการ แนวทาง ทิ ศทาง ในการย อนอดีตเพื่อเปนแนวทางในการดํ าเนินงานให
สอดคลองกับการพัฒนาการทองเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอยางยั่งยืนตอไป
การให ชุมชนทองถิ่นมีส วนรวม ชุมชนทองถิ่นที่ตั้ งอยูรอบๆ แหล งทองเที่ยวควรไดรั บการ
พิ จารณาเปดโอกาสให มี สวนร วมในการท องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เพื่ อใหชุ มชนในทองถิ่ นไดรั บ
ผลประโยชนจากการทองเที่ยวทั้งทางตรงและทางออม อั นจะกอใหเกิดการกระจายรายได ซึ่งเปนสิ่ง
สําคั ญยิ่งตอการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนทองถิ่น และควรที่จะสรางโซนของชุมชนให เปน