๒
ต
นเที
ยนไปถวายที่
วั
ด และในวั
นกอยจ
อดคื
อวั
นแรม ๘ ค่ํ
า อั
นเป
นวั
นสุ
ดท
ายของเทศกาลออกพรรษา
จะมี
พิ
ธี
ถวายไม
เกี๊
ยะ โดยนํ
าฟ
นที่
มาจากไม
เกี๊
ยะ(สนภู
เขา) มามั
ดรวมกั
นเป
นต
นสู
งประมาณไม
ต่ํ
ากว
า
๒.๕ เมตร เส
นผ
าศู
นย
กลางไม
ต่ํ
ากว
า ๓๐ เซนติ
เมตร แล
วนํ
าเข
าขบวนแห
ประกอบด
วยฟ
อนรู
ปสั
ตว
ต
างๆ และเครื่
องประดั
บโคม ไปทํ
าพิ
ธี
จุ
ดถวายเป
นพุ
ทธบู
ชาที่
ลานวั
ด เป
นอั
นสิ้
นสุ
ดเทศกาลออก
พรรษาของชาวไทยใหญ
(ไต)
เนื่
องจากความเปลี่
ยนแปลงของประเพณี
ที่
ลบเลื
อนประเพณี
ที่
มี
อยู
เดิ
ม และการไม
เล็
งเห็
นถึ
ง
ศั
กยภาพของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยงทุ
นทางสั
งคมด
านประวั
ติ
ศาสตร
บนพื้
นฐานของความแตกต
างจาก
วั
ฒนธรรมในจั
งหวั
ดอื่
นๆ ของประเทศไทย จึ
งมี
นั
กท
องเที่
ยวที่
เข
ามาเที่
ยวในช
วงประเพณี
ออกหว
า
ของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยงค
อนข
างน
อย ส
วนนั
กท
องเที่
ยวที่
เข
ามาช
วงประเพณี
ออกหว
า เทศกาลออก
พรรษา พบว
าเกิ
ดความไม
ประทั
บใจ และไม
สามารถดึ
งดู
ดนั
กท
องเที่
ยวได
เท
าที่
ควร (สํ
านั
กงาน
เทศบาลตํ
าบลแม
สะเรี
ยง, ๒๕๕๒)
ดั
งนั้
นคณะผู
วิ
จั
ยได
ศึ
กษาเรื่
อง การพั
ฒนารู
ปแบบการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมในประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหง ของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง จั
งหวั
ดแม
ฮ
องสอน เพื่
อเป
นการศึ
กษา
รู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรม และส
งเสริ
มความร
วมมื
อกั
บชุ
มชนและองค
กรต
างๆ ให
มี
ความตระหนั
กและ
อนุ
รั
กษ
วั
ฒนธรรมประเพณี
ที่
โดดเด
นของแม
สะเรี
ยง และเป
นการส
งเสริ
มการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม
ให
เป
นระบบ
๑.๒ เป
าหมายการวิ
จั
ยและวั
ตถุ
ประสงค
การวิ
จั
ย
๑.๒.๑ เป
าหมายการวิ
จั
ย
มี
การพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหงเพื่
อรองรั
บการ
ท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง
๑.๒.๒ วั
ตถุ
ประสงค
การวิ
จั
ย
๑) เพื่
อศึ
กษาและหารู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรมในประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหงที่
มี
ในป
จจุ
บั
น
๒) เพื่
อพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรมประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหง
ในการส
งเสริ
มการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง
๑.๓ นิ
ยามศั
พท
เฉพาะ
ประเพณี
ออกหว
า หมายถึ
ง ประเพณี
ที่
จั
ดในวั
นวั
นออกพรรษา โดยคํ
าว
า “ออกหว
า” เป
น
ภาษาไทยใหญ
ตามความเชื่
อของชาวไทยใหญ
(ไต) ว
าเป
นวั
นที่
พระพุ
ทธองค
ได
เสด็
จนิ
วั
ติ
จากสวรรค
ชั้
นดาวดึ
งส
หลั
งจากไปโปรดพุ
ทธมารดา
ประเพณี
แห
เที
ยนเหง หมายถึ
ง การแห
เที
ยนพั
นเล
ม (คํ
าว
า เหง เป
นภาษาไทยใหญ
แปลว
า
พั
น) ตามความเชื่
อของชาวไทยใหญ
(ไต) จะมี
การแห
เที
ยนพั
นเล
มเพื่
อถวายเป
นพุ
ทธบู
ชาซึ่
งในขบวน
แห
จะมี
เครื่
องไทยทานต
างๆ ซึ่
งเป
นภู
มิ
ป
ญญาในการจั
ดประเพณี
เป
นองค
ประกอบ เช
น การฟ
อนรํ
า
ต
างๆ การแห
ต
นเกี๊
ยะ ต
นผึ้
ง ต
นเงิ
น หมากเบง ต
อมก
อม และถาดดอกไม
พร
อมเที
ยน