Page 11 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

ต
นเที
ยนไปถวายที่
วั
ด และในวั
นกอยจ
อดคื
อวั
นแรม ๘ ค่ํ
า อั
นเป
นวั
นสุ
ดท
ายของเทศกาลออกพรรษา
จะมี
พิ
ธี
ถวายไม
เกี๊
ยะ โดยนํ
าฟ
นที่
มาจากไม
เกี๊
ยะ(สนภู
เขา) มามั
ดรวมกั
นเป
นต
นสู
งประมาณไม
ต่ํ
ากว
๒.๕ เมตร เส
นผ
าศู
นย
กลางไม
ต่ํ
ากว
า ๓๐ เซนติ
เมตร แล
วนํ
าเข
าขบวนแห
ประกอบด
วยฟ
อนรู
ปสั
ตว
ต
างๆ และเครื่
องประดั
บโคม ไปทํ
าพิ
ธี
จุ
ดถวายเป
นพุ
ทธบู
ชาที่
ลานวั
ด เป
นอั
นสิ้
นสุ
ดเทศกาลออก
พรรษาของชาวไทยใหญ
(ไต)
เนื่
องจากความเปลี่
ยนแปลงของประเพณี
ที่
ลบเลื
อนประเพณี
ที่
มี
อยู
เดิ
ม และการไม
เล็
งเห็
นถึ
ศั
กยภาพของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยงทุ
นทางสั
งคมด
านประวั
ติ
ศาสตร
บนพื้
นฐานของความแตกต
างจาก
วั
ฒนธรรมในจั
งหวั
ดอื่
นๆ ของประเทศไทย จึ
งมี
นั
กท
องเที่
ยวที่
เข
ามาเที่
ยวในช
วงประเพณี
ออกหว
ของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยงค
อนข
างน
อย ส
วนนั
กท
องเที่
ยวที่
เข
ามาช
วงประเพณี
ออกหว
า เทศกาลออก
พรรษา พบว
าเกิ
ดความไม
ประทั
บใจ และไม
สามารถดึ
งดู
ดนั
กท
องเที่
ยวได
เท
าที่
ควร (สํ
านั
กงาน
เทศบาลตํ
าบลแม
สะเรี
ยง, ๒๕๕๒)
ดั
งนั้
นคณะผู
วิ
จั
ยได
ศึ
กษาเรื่
อง การพั
ฒนารู
ปแบบการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมในประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหง ของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง จั
งหวั
ดแม
ฮ
องสอน เพื่
อเป
นการศึ
กษา
รู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรม และส
งเสริ
มความร
วมมื
อกั
บชุ
มชนและองค
กรต
างๆ ให
มี
ความตระหนั
กและ
อนุ
รั
กษ
วั
ฒนธรรมประเพณี
ที่
โดดเด
นของแม
สะเรี
ยง และเป
นการส
งเสริ
มการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรม
ให
เป
นระบบ
๑.๒ เป
าหมายการวิ
จั
ยและวั
ตถุ
ประสงค
การวิ
จั
๑.๒.๑ เป
าหมายการวิ
จั
มี
การพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหงเพื่
อรองรั
บการ
ท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง
๑.๒.๒ วั
ตถุ
ประสงค
การวิ
จั
๑) เพื่
อศึ
กษาและหารู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรมในประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหงที่
มี
ในป
จจุ
บั
๒) เพื่
อพั
ฒนารู
ปแบบการจั
ดกิ
จกรรมประเพณี
ออกหว
า และประเพณี
แห
เที
ยนเหง
ในการส
งเสริ
มการท
องเที่
ยวเชิ
งวั
ฒนธรรมของอํ
าเภอแม
สะเรี
ยง
๑.๓ นิ
ยามศั
พท
เฉพาะ
ประเพณี
ออกหว
า หมายถึ
ง ประเพณี
ที่
จั
ดในวั
นวั
นออกพรรษา โดยคํ
าว
า “ออกหว
า” เป
ภาษาไทยใหญ
ตามความเชื่
อของชาวไทยใหญ
(ไต) ว
าเป
นวั
นที่
พระพุ
ทธองค
ได
เสด็
จนิ
วั
ติ
จากสวรรค
ชั้
นดาวดึ
งส
หลั
งจากไปโปรดพุ
ทธมารดา
ประเพณี
แห
เที
ยนเหง หมายถึ
ง การแห
เที
ยนพั
นเล
ม (คํ
าว
า เหง เป
นภาษาไทยใหญ
แปลว
พั
น) ตามความเชื่
อของชาวไทยใหญ
(ไต) จะมี
การแห
เที
ยนพั
นเล
มเพื่
อถวายเป
นพุ
ทธบู
ชาซึ่
งในขบวน
แห
จะมี
เครื่
องไทยทานต
างๆ ซึ่
งเป
นภู
มิ
ป
ญญาในการจั
ดประเพณี
เป
นองค
ประกอบ เช
น การฟ
อนรํ
ต
างๆ การแห
ต
นเกี๊
ยะ ต
นผึ้
ง ต
นเงิ
น หมากเบง ต
อมก
อม และถาดดอกไม
พร
อมเที
ยน