๓๙
๖. รายได้
และทรั
พย์
สิ
น
๗. ระยะเวลาในท้
องถิ่
น และสถานภาพการทํ
างาน
นิ
รั
นดร์
จงวุ
ฒิ
เวศย์
(๒๕๒๗. หน้
า ๑๘๓) ได้
กล่
าวถึ
ง ปั
จจั
ยที่
มี
ผลต่
อการมี
ส่
วนร่
วม ได้
แก่
๑. ความศรั
ทธาที่
มี
ต่
อความเชื่
อถื
อบุ
คคลสํ
าคั
ญและสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ ์
ทํ
าให้
ประชาชนมี
ส่
วนร่
วม
ในกิ
จกรรมต่
างๆ เช่
น การลงแขก การบํ
าเพ็
ญประโยชน์
๒. ความเกรงใจที่
มี
ต่
อบุ
คคลที่
เคารพนั
บถื
อหรื
อมี
เกี
ยรติ
ยศมี
ตํ
าแหน่
งทํ
าให้
ประชาชน เกิ
ด
ความเกรงใจที่
จะมี
ส่
วนร่
วมด้
วยทั
้
งๆ ที่
ยั
งไม่
มี
ศรั
ทธาหรื
อความเต็
มใจอย่
างเต็
มเปี่
ยมที่
จะกระทํ
า เช่
น
ผู
้
ใหญ่
ออกปากขอแรง ผู
้
น้
อยก็
ยอม
๓. อํ
านาจบั
งคั
บที่
เกิ
ดจากบุ
คคลที่
มี
อํ
านาจเหนื
อกว่
า ทํ
าให้
ประชาชนถู
กบี
บบั
งคั
บให้
มี
ส่
วน
ร่
วมในการกระทํ
าต่
างๆ เช่
น บี
บบั
งคั
บให้
ทํ
างานเยี่
ยงทาส
กรอบแนวคิ
ดในการวิ
จั
ย
การบริ
หารจั
ดการวั
ฒนธรรม
การมี
ส่
วนร่
วมของชุ
มชน
มั
งคละ