Page 105 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๙๖
๓. การบริ
หารจั
ดการที่
เหมาะสม จะสะท้
อนถึ
งขบวนการจั
ดการองค์
ความรู
ที่
มี
อยู
ให้
เป็
นหมวด
หมู
รองรั
บการสื
บค้
นศึ
กษาได้
อย่
างเข้
าใจที่
จะส่
งผลให้
เกิ
ดความรั
ก ความผู
กพั
น ความภู
มิ
ใจ ความหวง
แหน และมี
ความรู
สึ
กเป็
นเจ้
าของในมรดกทางวั
ฒนธรรม
จากการศึ
กษาวิ
จั
ยฯ ครั
งนี
ทํ
าให้
ได้
พบว่
าทางด้
านศิ
ลปะการแสดงวั
ฒนธรรม ถ้
าไม่
ได้
รั
บการ
สื
บทอด ฟื
นฟู
อาจก่
อให้
เกิ
ดการสู
ญหายหรื
อสู
ญสิ
นทางวั
ฒนธรรมของการแสดงมั
งคละลงได้
ในอนาคต
อั
นใกล้
ที่
คงจะเลื่
อนหายไปตามกาลเวลา หรื
อปราชญ์
ที่
มี
ความรู
ได้
เสี
ยชี
วิ
ตก็
ล้
มหายตามปราชญ์
เช่
นกั
หากการถ่
ายทอดองค์
ความรู
ในด้
านต่
างๆ ยั
งมี
ข้
อจํ
ากั
ดถ่
ายทอดเฉพาะเครื
อญาติ
หรื
อสายตระกู
ล ดั
งนั
การที่
ภาครั
ฐมี
นโยบายในการส่
งเสริ
มหรื
อสนั
บสนุ
นให้
ทุ
กภาคส่
วนได้
มี
โอกาสผนั
กดั
นนโยบายไปสู
การ
ปฏิ
บั
ติ
รองรั
บการพั
ฒนาในด้
านต่
างๆ ของงานวั
ฒนธรรมหน่
วยงานที่
เกี่
ยวข้
อง เช่
น องค์
กรปกครองส่
วน
ท้
องถิ่
นได้
จั
ดทํ
าข้
อบั
ญญั
ติ
รองรั
บการจั
ดตั
งงบประมาณในการพั
ฒนาในท้
องถิ่
น ผู
ปกครองท้
องที่
ให้
การ
สนั
บสนุ
นชุ
มชนให้
มี
ความรั
ก ความหวงแหนงานวั
ฒนธรรมในท้
องถิ่
น สถานศึ
กษาจั
ดทํ
าหลั
กสู
ตรการเรี
ยน
การสอนให้
ครู
และนั
กเรี
ยนได้
มี
การบู
รณาการร่
วมให้
มี
การศึ
กษา ค้
นคว้
า ฝึ
กหั
ด ตลอดจนได้
การฝึ
กสอน
เพื่
อรองรั
บการสื
บทอดในการการแสดงมั
งคละ ได้
ให้
ความสํ
าคั
ญและเข้
าไปมี
ส่
วนร่
วมในการบริ
หารจั
ดการ
แสดงด้
านศิ
ลปวั
ฒนธรรมแล้
ว งานด้
านวั
ฒนธรรมของไทยคงได้
รั
บการสื
บทอดต่
อไป อี
กทั
งในส่
วนของ
สํ
านั
กงานวั
ฒนธรรมจั
งหวั
ดต้
องให้
ความสํ
าคั
ญ เพิ่
มขยายงานด้
านการเสริ
มสร้
างให้
ชุ
มชนได้
มี
ส่
วนร่
วมใน
การแสดงมั
งคละนั
นมากยิ่
งขึ
น โดยการสร้
างเครื
อข่
ายของสภาวั
ฒนธรรมในพื
นที่
ไม่
ว่
าจะเป็
นสภา
วั
ฒนธรรมอํ
าเภอ ตํ
าบล หมู
บ้
านในพื
นที่
ให้
มี
ความเข้
มแข็
งที่
จะมี
บทบาทส่
งเสริ
มให้
ปราชญ์
ชาวบ้
านได้
มี
โอกาสถ่
ายทอดองค์
ความรู
และเป็
นผู
ประสานงาน ดํ
าเนิ
นส่
งเสริ
มงานวั
ฒนธรรมในการที่
จะอนุ
รั
กษ์
เผยแพร่
พั
ฒนา และศึ
กษา สนั
บสนุ
น ให้
ชุ
มชนซึ่
งถื
อว่
าเป็
นรากเหง้
าของวั
ฒนธรรมได้
มี
ส่
วนร่
วมของ
ชุ
มชน ตลอดจนร่
วมกั
นในการบริ
หารจั
ดการด้
านวั
ฒนธรรมในพื
นที่
ของตนเองให้
เกิ
ดความเข้
มแข็
ง ทั
งมี
ส่
วนร่
วมในการวางแผน การปฏิ
บั
ติ
การตรวจสอบ การประเมิ
นผล การแก้
ไข การปรั
บปรุ
ง และการ
ได้
รั
บผลประโยชน์
ในอั
นที่
จะก่
อให้
เกิ
ดความยั่
งยื
นในงานวั
ฒนธรรมอย่
างต่
อเนื่
องตลอดไป