Page 38 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 30 -
สังเกตเห็ นว่า อนุชนรุ ่ นต่อๆมาจะไม่ได้บันทึกชื่ อรองหรื อชื่ อสมัยเด็กเอาไว้ แต่จะจดบันทึ กเฉพาะ
ชื่ อทําเนี ยบผี หรื อชื่อชั้ นเซียนเท่านั้ นสําหรั บกรณีที่ มีชื่ อในลําดับที่สู งกว่า ส่ วนชื่อผู ้ ใหญ่นั้ น
บางครั้ งเรี ยกว่า “Yaangh Mbuox” (ย่าง บั ๋ว) หมายถึงชื่อที่ ใช้เรี ยกบุคคลนั้ นในขณะที่ย ังมีสภาพ
บุคคลอยู่ หลังจากเสียชีวิตแล้วจะไม่นิยมเรี ยกชื่อนี้ อีก เพราะชื่ อชั้นเซียนเป็ นชื่อที่ได้เมื่ อประกอบ
พิธีชั้ นสูงเรี ยกว่า “Douc Sai Jaa-Zeqv” ผู้คนส่วนใหญ่ไม่ค่ อยรู ้จักแต่กลุ่มผู ้ นําพิธีกรรมด้วยกันจะ
รู้จักและให้การเคารพ เนื่ องด้วยว่าการประกอบพิธีกรรมแต่ละอย่างเพื่อสะสมบุญบารมีนั้นต้องมี
ค่าใช้จ่ายเป็ นจํานวนมาก น้อยคนที่จะสามารถประกอบพิธีใหญ่จนถึงขั้ นได้ชื่อชั้ นเซียน
การนับญาติพี่ น้อง สําหรั บชาวอิ้วเมี่ยนจะเน้นไปที่ สายโลหิตฝ่ ายบิดา หรือความเป็ นทายาท
ของผีบรรพบุรุษเดียวกัน ญาติฝ่ ายมารดานั้ นจะนับเพียงไม่กี่รุ ่ นเท่านั้ น เมื่อทายาทตระกู ลใดในเผ่าที่
ใช้นามสกุลเดี ยวกันไปนับถือผีอีกตระกูลหนึ่ งต้องมีพิ ธี “caeqv mienv kuv” มี การฆ่าหมูจัดพิธี
เพื่อบอกกล่าวแก่ ผีบรรพบุรุษ ว่าบุคคลผู้ นี้ ผู ้ ได้ออกจากความเป็ นทายาทของผีตระกูลนี้ แล้ว จะไป
เป็ นผู้สื บทอดผีในตระกูลอื่ นซึ่ งชื่ อไม่ใช่ ตระกูลเดิม การแต่งานภายในเครือญาติใกล้ชิ ดจึงเป็ นสิ่ งที่
น่าอายต้องมีพิธีมอบเงินตัดญาติให้แก่แขก เรี ยกว่า “Tangx Cien Nyaanh” เพื่อเป็ นการขอขมาที่
แต่งงานกับญาติสนิ ท เงินส่ วนนี้ สมัยก่อนคงยากที่จะหามาได้ แต่ ปัจจุบันค่าเงิ นไม่มีราคาเหมือน
เมื่อก่ อน ประเพณีนี้ จึงไม่ สามารถสะกัดกั้นผู ้ ที่อยากแต่งงานกับญาติ สนิทได้อีกต่อไป
5.2 ระบบการปกครองหมู่ บ้ านหรือชุ มชน
ข้อสั ญญาที่ แป้ ง ฮู่ง มีต่ อ เปี้ ยน ฮู่ง ก็คื อมีสิ ทธิปกครองดินแดนกึ่ งราชอาณาจักร แต่ทว่า
หลักฐานการปกครองโดย เปี้ ยน ฮู่ง นั้ นไม่มีบันทึ กถึง ตามที่สํานักงานเลขานุ การคณะกรรมการ
ปฏิบัติ การจิตวิทยาแห่ งชาติ ทําการศึกษาตัวอย่างกรณี ที่ 10 เรื่ องชาวเขาเผ่าเย ้า เมื่อปี พ.ศ.2527 ได้
อาศัยคําบอกเล่าของชาวอิ ้วเมี่ยนที่ว่า นานกีง คื อดินแดนที่ อิ้วเมี่ยนเคยมีกษัตริย์ปกครองมาก่อน แต่
ภายหลังการข้ามทะเลสาบเชื้อสายกษัตริ ย์ เปี้ ยน ฮุ่ง ก็เสื่ อมอํานาจลงไม่ได้มีการตั้ งราชวงศ์หรื อ
ผู ้ ปกครองสู งสุดอีกเลย สําหรั บเผ่าเปี้ ยน “Pan” (พ่าน) เรื่ องกษัตริ ย์อิ ้วเมี่ยนที่ชื่อ เปี้ ยน ฮู่ง จึ งมีอยู่
แต่เพียงในความทรงจํากึ่ งตํานานเท่านั้ น นอกจากเรื่องการมี กษัตริ ย์จากตระกูลเปี้ ยนแล้ว ก็ไม่มีการ
ตั้งราชวงศ์อื่นขึ้ นมาเป็ นผู ้ นําสู งสุดอีกเลย ทุกเผ่ามีผู ้ นําของตนเอง กล่าวคือการปกครองที่ สู งที่สุ ด
เท่าที่มีการบันทึกไว้ในประเทศไทยก็คื อ ระดับ“Pieqv Long” (เพี้ ยะหลวง) เทียบเท่ ากับระดับกํานัน
ประจําตําบลเท่านั้ น ชาวอิ้วเมี่ยนมีการคัดเลื อกผู้นําหมู่บ้านหรื อผู้ นําชุมชนมานานแล้ว ก่อนที่
ระบบการปกครองแบบประชาธิ ปไตยจะมีการเผยแพร่ มาจากตะวันตก ผู้ นําชุมชน ชาวอิ้วเมี่ยนเชื่อ
ในสิทธิ อํานาจแห่ งผู้ ปกครองเป็ นของบุ คคลผู้ ที่สมควร หรื อได้รับการสนับสนุ นจากกลุ่มผู ้ อาวุโส
ผู ้ นําทางพิธีกรรมและแกนนําชุมชนคนอื่นๆให้การยอมรับ การปกครองในระดับหมู ่ บ้าน(หย่อม
บ้าน) ต้องเป็ นผู้นําที่สมาชิกในชุ มชนนั้นให้ฉันทานุ มัติ ก่อนจึงจะเสนอให้ ทางการแต่งตั้ งอีกทีหนึ่ ง
ผู ้ นําหมู่บ้านในฐานะผู้ใหญ่บ้านหรื อหัวหน้าชุมชนอาจมีเพียงคนเดียว แต่การตัดสินใจขึ้นอยู ่กับว่า
เป็ นเรื่องอะไร ถ้าเป็ นเรื่ องสําคัญผู้นําต้องปรึ กษาผู ้ อาวุโส แกนนําชุมชนคนอื่ นๆก่อนเสมอ