Page 32 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

- 24 -
3. สาเหตุ
การอพยพในแต่
ละยุ
คสมั
การอพยพในสมั
ยก่
อนนั
นมี
สาเหตุ
มาจากการแสวงหาที่
ดิ
นทํ
ากิ
การลี
ภั
ยสงครามที่
เกิ
ขึ
นอยู
บ่
อยครั
งและการแสวงหาสิ
ทธิ
เสรี
ภาพในการรั
กษาวั
ฒนธรรมจารี
ตประเพณี
สาเหตุ
หลั
กของ
การอพยพในช่
วงที่
เข้
าสู
แถบประเทศอิ
นโดจี
นนั
นเพราะว่
“....เหตุ
การณ์
ความทุ
กข์
ยากในสมั
ราชวงศ์
หมิ
งดั
งกล่
าวได้
ผลั
กดั
นให้
ชาวอิ
วเมี่
ยนหลายกลุ ่
มอพยพต่
อไปถึ
งเมื
องต่
างๆของมณฑลกวาง
สี
มณฑลยู
นนานและมี
บางกลุ
มได้
อพยพต่
อไปถึ
งเกาบ่
างเหงี
ยนบิ
นห์
และบั
กกะเมื
องชายแดนของ
ประเทศเวี
ยดนามในปั
จจุ
บั
น ต่
อมาได้
อพยพต่
อไปย ั
งไท้
เหวี
ยน นามเอี
ยนและเจี
ยมหั
ว...”
(Jess.เพิ ่
งอ้
าง) ซึ
งเป็
นอุ
ปนิ
สั
ยดั
งเดิ
มของชาวอิ
วเมี่
ยนเองที่
มี
ส่
วนอย่
างมากต่
อการที่
ต้
องเร่
ร่
อนไป
ทั ่
วโลก นอกจากนี
ย ั
งกล่
าวว่
า ชาวอิ
วเมี่
ยนและชาวกิ
มมุ
นหลายกลุ ่
มได้
อพยพเข้
าไปในแคว้
นสิ
สองปั
นนา
มณฑลยู
นนาน
ชาวเมื
องในท้
องถิ
นเป็
นคนไตเจ้
าเมื
องของไตมี
อาณาเขตปกครอง
กว้
างขวางครอบคลุ
มไปถึ
งรั
ฐฉานของพม่
า เมื่
อชาวอิ
วเมี่
ยนอพยพมาถึ
งแคว้
นสิ
บสองปั
นนาแล้
วมี
บางส่
วนได้
ไปตั
งถิ
นฐานในเขตเมื
องเก็
งตุ
งของรั
ฐฉานเป็
นช่
วงระยะเวลาสั
นๆแล้
วย ้
ายกลั
บไปใน
เขตสิ
บสองปั
นนาของมณฑลยู
นนานประเทศจี
น และอาจจะมี
บางกลุ
มที่
อพยพเข้
ามาในเมื
องสิ
งห์
ของประเทศลาวก่
อนที่
จะอพยพเข้
ามาในประเทศไทยอี
กที
หนึ
ง บางกลุ
มได้
อพยพจากแคว้
นสิ
สองปั
นนาของมณฑลยู
นนานสู
หั
วเมื
องประเทศราชของกรุ
งสยามตอนต้
นเลยก็
มี
ชาวอิ
วเมี่
ยนและชาวกิ
มมุ
นได้
อพยพเข้
ามาในประเทศลาวประมาณคริ
สต์
ศตวรรษที่
18
และต้
นศตวรรษที่
19 โดยอพยพมาจากแคว้
นสิ
บสองปั
นนามณฑลยู
นนาน ชาวอิ
วเมี่
ยนหลายกลุ
ทั
งจากตอนเหนื
อของประเทศเวี
ยดนามและมณฑลกวางสี
ได้
อพยพมาถึ
งแคว้
นสิ
บสองจุ
ไท แคว้
สิ
บสองปั
นนาเพื่
อแสวงหาพื
นที่
เพาะปลู
กฝิ ่
นในพื
นที่
ภู
เขาอย่
างต่
อเนื่
อง แล้
วเข้
าสู ่
ประเทศลาวหรื
บางกลุ ่
มได้
ตรงมาย ั
งประเทศไทยโดยไม่
ได้
แวะพั
กที่
ประเทศลาวเลย
(McCarty.1994 1997)
เป็
ที่
น่
าสั
งเกตว่
ากลุ ่
มกิ
มมุ
นไม่
ได้
เข้
ามาตั
งถิ
นฐานในประเทศไทย ทั
งๆที่
มี
ความใกล้
ชิ
ดทางภาษามาก
ที่
สุ
ด ระยะเวลาและการอพยพเข้
ามาตั
งถิ
นฐานในประเทศไทยของชาวอิ
วเมี่
ยน
“….เป็
นการยากที่
จะชี
ชั
ดว่
าอิ
วเมี่
ยนกลุ ่
มแรกเข้
ามาในประเทศไทยเมื่
อไร ช่
วงต้
นของคริ
สต์
ทศวรรษ 1800 ดู
เหมื
อน
เป็
นการคาดคะเนที่
มี
เหตุ
ผล...การอพยพนั
นอยู
ในช่
วงระยะเวลาที่
แตกต่
างกั
นแบ่
งเป็
นหลายกลุ
.... ”(Jess.อ้
างแล้
ว) ซึ
งมี
หลายเหตุ
ปั
จจั
ยที่
ทํ
าให้
มี
การอพยพเข้
าตั
งถิ ่
นฐานในประเทศไทยอย่
าง
ต่
อเนื่
อง อาทิ
เช่
นการแสวงหาแหล่
งที่
ดิ
นทํ
ากิ
น การลี
ภั
ยสงครามเป็
นต้
น นอกจากนี
แล้
วย ั
งมี
นั
กวิ
ชาการไทยอี
กหลายท่
านได้
กล่
าวถึ
งรายละเอี
ยดและช่
วงเวลาการอพยพของอิ
วเมี่
ยนไทยไว้
หลายแนว ที่
สํ
าคั
ญคื
อ ดร.ชอบ คชาอนั
นท์
, มงคล จั
นทร์
บํ
ารุ
งและวนั
ช พฤษศรี
โดยที่
ส่
วนมากที่
จะกล่
าวว่
ากลุ ่
มที่
นํ
าโดยพญาคี
รี
ศรี
สมบั
ติ
เป็
นอิ
วเมี่
ยนกลุ
มแรกที่
ได้
นํ
าชาวอิ
วเมี่
ยนอพยพ
เข้
ามาในประเทศไทย ผู
วิ
จั
ยจะขอแสดงรายละเอี
ยดในบทที่
3